สวัสดีวันอาทิตย์ ทุกท่านค่ะ@65937  โดย มะปรางเปรี้ยว  วันอาทิตย์เป็นวันที่เหมาะที่จะได้ทำกิจกรรมดีๆ กับครอบครัว ใครมีเรื่องราวดีๆ อย่าลืมแวะมาบอกเล่ากันบ้างนะคะ :).....

          ตื่นนอนประมาณตี ๔ กว่าเล็กน้อย  แค่เสียงขยับลงจากเตียงคุณหมา ๆ ทั้งหลายแหล่ก็รุมกันมาออที่หน้าห้องนอนส่งเสียงกันแล้ว  เปิดประตูรับให้เข้าไปเล่นในห้องนอนเป็นครั้งคราว  หมดเวลาแล้วส่งตัวออกไปนอกห้องได้  วันนี้ไม่อยากไปออกกำลังกายเพราะยังมีเวลาตอนเย็นถือหนังสือนิยายเข้าไปนอนอ่านในห้องนอนและหลับไปตื่นมาอีกที ๘ โมงกว่า 

           กำลังดื่มกาแฟ  ผู้ปกครองนักเรียนโทรศัพท์มาปรึกษา "เรื่องการแย่งชิงตัวเด็กในปกครอง" เราคุยกันนานมาก  จนกว่าทุกคนเข้าใจเหตุผลและความเป็นไปได้  แต่ฉันยังต้องทำหน้าที่สะสางคดีความระหว่างครอบครัวในวันจันทร์ 

           ตอนกลางวันทำงาน "รายงานการปฏิบัติงานประจำปีของโรงเรียน" ซึ่งต้องทำหน้าที่ตรวจทานความถูกต้อง  แต่ดูเหมือนว่าเป็นผู้ทำเองทั้งหมด   คิดว่าเป็นทางเลือกที่ง่ายและสะดวกและไม่รู้สึกหนักหนาสาหัส ดีกว่าจะโยนกลับไปให้เจ้าของแต่ละคนกว่าจะกลับคืนมาก็เสียเวลา  แว๊บเข้าบล็อกบ้างสุดท้ายงานเสร็จเรียบร้อยด้วยดี 

         อยากจะทำแกงหน่อไม้ที่ต้มไว้ตั้งแต่เมื่อตอนกลางคืน  จึงให้น้องอ็อฟเด็กในปกครองไปซื้อน้ำย่านางที่ตลาด  เมื่อกลับมาจึงบอกให้ "นำน้ำย่านางไปเทใส่ในหม้อหน่อไม้และตั้งไฟปานกลาง"  ไม่นานเขาบอกว่า "มามี้ครับหม้อเดือดแล้วครับ"  ได้แต่พนักหน้ารับรู้ไม่ได้คิดอะไรต่อ 

        ตอนบ่ายจึงลงไปทำแกงหน่อไม้  บอกเด็กอ็อฟให้ไปเก็บบวบข้างรั้วมาใส่แกงหน่อไม้ด้วย  เข้าไปในครัวพบว่า "น้ำใบย่านางถูกต้มเคี่ยวเหลืออยู่ในหม้อนิดเดียว  ส่วนหม้อหน่อไม้ยังอยู่เหมือนเดิม"  นึก ๆ ไปก็ดูขำดี  ทำให้มีเรื่องเล่าต่อยอดหน้าอนุทินวันอาทิตย์อีกด้วย 

         ไปขี่จักรยานและเล่นฮูลาฮูปออกกำลังกายประมาณ ๓๐ นาที  รดน้ำต้นไม้  ชวนเด็กอ็อฟกวาดถนนและตัดกิ่งไม้ที่ใกล้ ๆ สายไฟฟ้า  เขินอายที่จะทำดีก็เริ่มทำที่หน้าบริเวณบ้านของตนเองก่อน และค่อย ๆ ขยับไปหน้าบ้านคนอื่น ๆ เพื่อนบ้านหลายคนออกมาช่วยกันเก็บและตัดกิ่ง กวาดถนนตามพวกเรา  ทำให้ถนนดูโล่งและสะอาด กิ่งไม้ใบไม้ถูกตัดแต่งอย่างดี 

         เพื่อนบ้านรั้วติดกัน  เราไม่ค่อยเจอกันเพราะสามีทำงานต่างจังหวัด ลูกไปอยู่มหาวิทยาลัย และมีภาระกลับไปเยี่ยมแม่ที่ชรา  วันนี้เรามีโอกาสคุยกันยาวนาน ทราบว่าสามีไปเรียนต่อระดับปริญญาเอก ถามไถ่เกี่ยวกับการพัฒนาตนเองด้านภาษาอังกฤษ  ฉันได้แนะนำหากเขาจะเห็นประโยชน์บ้าง  จึงยกโน้ตบุคไปที่บ้านเขาเปิดเว็ป ศสษ  และเว็ป TCU.  ให้เขาชม  ทั้งสองสามีภรรยาจึงสมัครเป็นนักศึกษาของสถาบันนี้ 

         เขาสงสัยว่าฉันเปิดเน็ตได้อย่างไรไม่เห็นมีแอร์การ์ดเหมือนเคย  ฉันตอบเขาว่าใช้ Wireless  ฉันขอดูโน้ตบุคคนของทั้งสองและช่วยเชื่อมสัญญาณ Wireless  ที่บ้านให้ด้วย  เดิมฉันเคยบอกเพื่อนบ้านที่มีโน้ตบุคให้แบ่งใช้สัญญาณ Wireless  ด้วยกันซึ่งสะดวกกว่าไม่จำเป็นต้องเสียเงินเหมือนใช้แอร์การ์ด  เพราะที่บ้านใช้ 3BB ความเร็วสูง ถึง 5Mb

        สุดท้ายฉันได้แนะนำให้เขารู้จัก GotoKnow  เขาบอกว่ายังเขียนไม่เก่งและมีเวลาน้อย  ฉันจึงขอให้เป็นผู้อ่านไปก่อนเมื่ออยากเขียนก็จึงสมัครได้ตลอดเวลา 

        กลับเข้าบ้านนำจักรยานออกไปขี่สักสองสามรอบ  ทำให้เห็นต้นปีบถูกตัดกิ่งด้วย  คิดว่าต้องเป็นฝีมือน้องอ็อฟแน่นอน แต่ก๋อดเป็นห่วงลูกบวบเล้ก ๆ เหมือนกัน  เมื่อขึ้นบ้านน้องอ็ออฟรีบรายงานว่า "มามี้ครับผมได้ตัดต้นปีบด้วย  เพราะมันสูงจะถึงสายไฟฟ้าอยู่แล้ว และผมเก็บลูกบวบลงมาด้วย" มีการนำลูกบวบมาอวดแสดงถึงความภาคภูมิใจที่ทำดี  โอย...ลูกบวบสมชื่อคือบวบลูกเล็ก ๆ เท่าหัวแม่มือ  มีดอกสีเหลืองติดมาด้วยทุกลูก  และรอวันที่จะเติบโตและยาวลูกละประมาณเกือบเมตร  เป็นบวบพันธุ์ยาวที่อาจารย์ขจิตส่งไปให้ 

        เย็นวันนี้ก่อนเขียนบันทึกน้องอ็อฟจึงได้ความรู้ใหม่เกี่ยวกับการเจริญเติบโตของบวบจนกระทั่งทานได้  นับเป็นความดีงามใสซื่ออีกรูปแบบที่ทำให้มีสาระมาเขียนเล่าร่วมกิจกรรมกับน้อง มะปรางเปรี้ยว   เกี่ยวกับน้องอ็อฟเป็นลูกศิษย์ที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ แล้วขอติดตามมาอยู่ด้วยนับถึงปัจจุบันเรียนอยู่ช่างสถาปัตย์ปีที่ ๕ วิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลก  เป็นเด็กดีมีมารยาทงดงาม และมีคุณลักษณะของผู้จิตสาธารณะสูง ไม่เคยนำความเดือดเนื้อร้อนใจมาให้แม้แต่ครั้งเดียว

        แต่ละวันดูเหมือนไม่มีอะไรเป็นพิเศษ  ผ่านแล้วผ่านเลย   แต่เมื่อได้ทบทวนเพื่อเล่าผ่านบันทึก  จึงดูเหมือนมีเรื่องน่าเล่ามากมาย ดีกว่าให้เรื่องราวผ่านไปตามวันเวลา ขอขอบคุณน้องมะปรางเปรี้ยว ที่ช่วยสานฝันให้เกิดบันทึกของวันหยุด นับว่าเป็นการสร้างสรรค์และมีคุณค่าทางใจมากค่ะ