กิจกรรมค่ายจิตอาสา "รวมพลคนต่างวัย หัวใจใฝ่เรียนรู้ : ค่ายไร้กรอบแต่ไม่ไร้ใจ  GotoKnow จัดให้ ผู้ใหญ่ใจดีสนับสนุน"  ที่โรงเรียนบ้านถ้ำพริกได้สิ้นสุดลง  จึงขอขอบพระคุณสมาชิกที่ให้กำลังใจ  และผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านที่ได้ให้ความอนุเคราะห์สนับสนุนงบประมาณ ต่อไปนี้

๑.มาตายี 
๒.รศ. เพชรากร หาญพานิชย์
๓.nui
๔.พ.ญ. อัจฉรา เชาวะวณิช
๕.Phornphon
๖.นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
๗.นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
๘.คนตานี
๙.ธรรมฐิต
๑๐.นาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์

         ความสำเร็จของการจัดกิจกรรมค่ายฯ ได้รับความร่วมมือจากวิทยากรผู้กล้ามาแบ่งปันประสบการณ์ ในการเป็นผู้ให้ความรัก ความสุขกับเด็กดอยอย่างผู้มีจิตสาธารณะ  จึงขอขอบพระคุณทุกท่านไว้ ณ โอกาสนี้เป็นอย่างสูง  แม้ว่าจะเหน็ดเหนื่อยแต่ก็สุดคุ้มกับความสุขที่ได้รับ

         คุณหนานเกียรติ  เดินทางจากจังหวัดตากเพื่อมารอรับเอกสารคู่มือค่ายฯ ปรากฏว่าร้านปิดและจะเปิดในเวลา ๗ โมงของวันรุ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องนอนรอในรถ ๑ คืน  ไปถึงโรงเรียนถ้ำพริกตอนสายของวันนั้น ผู้มีพระคุณอีกก็คือโทรศัพท์และ Internet ที่อำนวยความสะดวกให้แก่พวกเราอย่างท่วมท้น 

        นอกจากการถ่ายทอดความรู้ที่เหมาะสมกับเด็กแล้ว  คุณหนานเกียรติได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำเกม  ที่จะขาดไม่ได้คือกิจกรรมประกอบเพลง  บางเพลงต้องโหลดคอร์ดกีต้าร์ออกมาแกะก่อนการแสดง หากขัดข้องมาก ๆ มีความจำเป็นต้องโทรศัพท์ถึงคุณอาร์มและเพื่อน ๆ ในการขอความช่วยเหลือ ได้รับความกรุณารวดเร็วทันใจ เสร็จงานบ่นนิดหน่อยว่า...งานนี้เหนื่อยสุด ๆ ฉันไม่มีคำตอบสำหรับการปลอบใจเพียงแต่ส่งรอยยิ้มให้น้อง..ที่สื่อความหมายว่า "เหนื่อยกายพักนิดก็หายแต่เราไม่เหนื่อยใจนับว่าเป็นโชค"

        คุณบอย  หนุ่มจากอุดรธานีที่ติดต่อมาทางเมล์ครั้งหนึ่งและทางโทรศัพท์ก่อนวันจัดค่ายฯ ๑ วัน  จากที่ได้สนทนาและรับฟังน้ำเสียงแล้วคุณบอยมีความตื่นเต้นและตั้งใจมากที่จะได้มาร่วมกิจกรรม  วันเดินทางได้โทรศัพท์แจ้งตลอดเวลา 

      นอกจากเป็นช่างภาพมือโปรแล้ว  คุณบอยมีความสามารถร่วมกิจกรรมกับเด็กได้อย่างสนุกสนานเป็นที่ประทับใจเด็ก ๆ การที่มาร่วมกิจกรรมครั้งนี้คุณบอยถือว่า "เป็นความต้องการจากภายในและมาเรียนรู้ว่าพี่ ๆ มีวิธีการอย่างไรบ้าง และอยากจะเป็นผู้ให้กับสังคมบ้าง"  ฉันต้องเดินทางกลับบ้านกลางคืนก่อนวันปิดค่าย  คุณบอยและคุณอิ๊กได้ทำหน้าที่แทนและทราบว่า...สุดท้ายทั้งวิทยากรและเด็กจากกันด้วยน้ำตา

          คุณอิก  หนุ่มจาก กทม. อ่านบันทึกการจัดค่ายฯ จึงได้ติดต่อมาเพื่อนัดหมายการเดินทาง คุณอิกทำหน้าที่ได้ลงตัวกับคุณบอยและคุณหนานเกียรติอย่างดียิ่ง  เรื่องอาหารการกินทีแรกฉันนึกเป็นห่วงกังวลมาก  เพราะที่นั่นมีอาหารพื้นถิ่นเป็นส่วนใหญ่  แต่กลับไม่เป็นปัญหาต่อคุณอิกแม้แต่น้อย  คุณอิกทานทุกอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะ  ทุกคนคงเดาถูกเหมือนฉันว่า "คงเป็นงานแรกที่คุณอิกสัมผัสกับประเภทอาหารเหล่านี้"

         คุณอิกและคุณบอย  ทำหน้าที่แทนพวกเราในวันปิดค่ายฯ และมีความรู้สึกเช่นเดียวกันกับคุณบอยคือ  ไม่อยากจากลาพวกเด็ก ๆ อยากจะอยู่ร่วมกิจกรรมกับเด็กนาน ๆ คาดว่าอาจมีครั้งต่อไปของคุณอิกคือการกลับไปเยี่ยมพวกเด็ก ๆ ที่นั่น  คุณอิกบอกว่า "ต่อไปจะไม่อ่านเพียงอย่างเดียว แต่จะสมัครเป็นสมาชิก GotoKnow และต้องเขียนบันทึกด้วย"

        คุณแมวเดินทางออกจากโรงเรียนเย็นวันศุกร์แวะซื้อสิ่งของที่ขาดเหลือและอุปกรณ์ที่พวกเราต้องการ  ติดตามไปถึงค่ายตอนหัวค่ำ  คุณแมวผู้มีนิสัยน่ารัก  คุยสนุก ชีวิตไร้ความเฉาเพราะแต่ละเรื่องสามารถเรียกเสียงเฮได้ตลอดเวลา 

       ความเป็นกัลยาณมิตรของคุณแมวทำให้คุ้นเคยกับคนหน้าใหม่เช่นคุณบอยและคุณอิกได้เป็นอย่างดี  คุณแมวทำหน้าที่ประสานงานระหว่างพวกเรากับโรงเรียน  คอยรับและส่งบางคนที่ติดตามมาและกลับก่อน

           ผอ.พรชัย ผู้เดินทางไกลจากยโสธร  ประมาณ ๒ ทุ่มครึ่งได้รับแจ้งทางโทรศัพท์ว่าเดินทางมาถึงอำเภอหล่มสักแล้ว  บังเอิญที่คุณแมวไปรับคุณเทียนน้อย  จึงให้รอรับ ผอ.พรชัยมาด้วยเลย 

          ผอ.พรชัยได้รับประสบการณ์และเก็บเกี่ยวสิ่งที่เป็นประโยชน์ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้การบริหารจัดการโรงเรียนและกระบวนการจาก ผอ.พิพัฒน์เป็นอย่างมาก ทราบว่าตื่นแต่เช้าเพื่อเรียนรู้ "ความเป็นนักบริหารสถานศึกษา"

            คุณเทียนน้อย  โทรศัพท์มาเมื่อเวลา ๓ โมงเย็นว่ากำลังออกเดินทางจากขอนแก่นโดยรถทัวร์ และจะถึงที่บ้านแยงประมาณ ๓ ทุ่ม  คุณเทียนน้อยได้นำประสบการณ์จากค่ายฯ อื่น ๆ มาถ่ายทอดให้กับเด็ก ๆ และทำหน้าที่พิธีกรในวันเปิดค่ายฯ  

           สังคมของพวกเราที่ก่อกำเนิดขึ้นจากชุมชนคนแลกเปลี่ยนเรียนรู้  แม้ว่ากำลังจะน้อยนิดแต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคการทำงานให้สำเร็จลุล่วง  เพียงแต่เราสามารถเลือกโอกาสที่เหมาะสมก็จะทำให้กิจกรรมราบรื่นและเป็นประโยชน์ตามเป้าหมายได้ หากเราเป็นผู้ "กล้าคิด กล้าทำ กล้านำ กล้าอาสา กล้า......"งานหน้า ผอ.พิพัฒน์ พรมโพธิ์ บอกว่า "คราวหน้าไปไหนผมไปด้วยขอให้บอก"

         ขอขอบพระคุณ GotoKnow ที่ให้โอกาสแก่พวกเราได้เขียนเล่าเรื่องและประสบการณ์  เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ได้รู้จักกันผ่านบล็อก ก่อตัวจนได้พบกันคุยกัน มีความคิดเห็นตรงกัน และมีกิจกรรมเพื่อประโยชน์ของสังคมร่วมกัน  โดยการสนับสนุนของผู้มีเมตตาจิต  และขอขอบพระคุณ คุณอาร์ม อาภาวรรณ  ที่สนับสนุนสิ่งของและให้คำปรึกษา