“ ทางเดินชีวิต วิถีที่เราเลือกได้ ” ตอนที่ 1
ในชีวิตของเรามีเองราวมากมายที่ต้องใช้เวลาในการศึกษา จึงจะทำให้ความเข้าใจที่ถ่องแท้ปรากฏและขึ้นอยู่ที่ตัวเราด้วยว่าจะมีวิธีทำความเข้าใจในชีวิตของตนเองอย่างไร
บางคนอาจใช้เวลาเพียงน้อยนิด แต่ก็สามารถค้นหาคำตอบให้กับตัวเองได้ แต่บางคนอาจต้องใช้เวลาเกือบทั้งหมดของชีวิตที่มีอยู่ ความจริงที่ต้องการรับรู้จึงจะให้คำตอบกลับมา
คำว่าชีวิตจึงเป็นอะไรที่น่าทึ่งอยู่ในตัวของมันเอง ซึ่งมีทั้งความมหัศจรรย์ที่ซ่อนอยู่ในนั้น และมีความน่าฉงนที่ชวนให้สงสัยเพื่อให้เราได้ทำความรู้จักกับมัน
เมื่อมองในมุมที่ก่อให้เกิดคุณค่าที่นำไปสู่การเรียนรู้ให้ชีวิตมีมูลค่าเพิ่มมากยิ่งขึ้น การได้ชีวิตมาครอบครองเป็นเจ้าของ ชื่อว่าเป็นความโชคดีที่เราควรทำความเข้าใจและควรเรียนรู้ที่จะรักษาให้อยู่กับเรานานๆ
ด้วยเหตุนี้ การสร้างความเข้าใจให้กับตนเอง จึงชื่อว่าเป็นการสร้างเทคนิคในการทำความรู้จักกับชีวิตอย่างรอบด้านและวิธีที่มาเชื่อมโยงให้เราและชีวิตได้หลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันก็คือ “ การเรียนรู้วิธีที่จะให้กำเนิดชีวิตด้วยตัวของเราเอง ”
การเรียนรู้วิธีที่จะให้กำเนิดชีวิตแก่ตัวเองนั้น โดยภาพรวมหลักมีอยู่สองด้านคือ “ ชีวิตก่อนเกิดมาและชีวิตหลังเกิดมาแล้ว ” ถือว่าเป็นสิ่งที่ทำให้เราควรตั้งคำถามกับชีวิตนี้เพื่อให้มีความสุขจากการให้กำเนิดตัวเองได้ปรากฏมีแก่เรา
เป็นความท้าทายท่ามกลางสิ่งที่ต้องอาศัยปัญญาในการขับเคลื่อน เพื่อให้เราได้มองเห็นสิ่งที่เรียกว่าชีวิตให้มีความคมชัดมากขึ้นกว่าเดิมและเพื่อมองให้เห็นถึงคุณค่าแท้ของการมีชีวิตอยู่จริงๆ
“ การให้กำเนิดตัวเองก่อนมาเกิด” เป็นเรื่องของชีวิตที่อยู่ในมิติที่ต้องพึ่งกรรมดีและกรรมชั่วที่เราทำไว้เป็นสิ่งที่คอยให้ผล ซึ่งมนุษย์ก็โชคดีตรงที่ว่า เรามีกรรมดีมากพอที่จะได้เกิดมาเป็นคน เป็นความโชคดีขั้นที่หนึ่งก่อนที่จะลืมตามาเป็นมนุษย์ในเวลาต่อมา
การให้กำเนิดตัวเองเช่นนี้เป็นความโชคดีที่สืบเนื่องมาจากอดีต เพราะเรามีกรรมดีที่สั่งสมไว้ จึงเป็นเหตุผลที่ช่วยผลักด้นให้เรามีค่าพอที่จะได้มีโอกาสมาเกิดอีกครั้ง เพื่อตามหาคุณค่าแท้ที่เราควรจะได้สานต่อ โดยมีความดีและความพ้นทุกข์เป็นเป้าหมายต่อไป
ส่วน “ การให้กำเนิดตัวเองหลังมาเกิดนั้น ” เป็นเรื่องของการรู้จักสร้างชีวิตให้มีความแตกต่างหลังเกิดมาแล้ว ถือว่าเป็นการวัดระดับคุณภาพชีวิตที่แต่ละคนได้มา เพื่อให้ตัวเองมีคุณค่าที่ต่างกันออกไปในอีกขั้นหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่เป็นการย้อนกลับไปในอดีตที่ล่วงเลยผ่าน
แต่เป็นการเน้นสาระสำคัญของชีวิตในปัจจุบันเป็นหลัก เพื่อก้าวไปสู่เป้าหมายข้างหน้าที่เราเข้าใจว่ามันคืออนาคต ซึ่งคนส่วนใหญ่คิดว่านั่นคือจุดหมายที่รอคอยการค้นหาจากเราและเราต้องไปถึงให้ได้ในสักวัน
ต่อตอนจบในตอนที่ 2 นะคะ
โอ้โฮ้ แปลกแต่จริง หนูนุ้ย พูเรื่องปรัชญาได้ลึกซึ้งมาก นับถือ จงก้าวต่อไป เป็นกำลังใจให้ อยู่ ห่างๆ
สาธุ แม่นู๋นักธรรม...พี่ยินดีด้วยที่หนูบรรลุธรรมแล้ว..
ถึงแม้นุ้ยจะเป็นนักศึกษาภาคบ่าย แต่นุ้ยก็อยู่ในใจพี่เสมอ