ท่านเคยสงสัยไหมครับว่า ทำไมวันนี้เรารู้สึกแย่จัง หมดหวัง หมดกำลังใจในการทำงาน รู้สึกเครียดและวิตกกังวลไปซะทุกเรื่อง มาถึงที่ทำงานก็ไม่รู้ว่าจะหยิบจะจับงานอะไรมาทำก่อนดี ความคิดสับสน ไม่เป็นลำดับ อยู่แบบเบลอๆทั้งวัน เหตุการณ์แบบนี้ทำให้เรามีพฤติกรรมที่ห่อเหี่ยว ไร้พลัง ผมไม่แน่ใจครับว่าแต่ละท่านแก้ปัญหากันอย่างไร แต่สำหรับผม หยุดตัวเองครู่นึง แล้วมา จัดการกับความคิดครับ ทำให้รู้ว่าชีวิตในแต่ละวันของเราต้องมีการจัดการความคิดให้ดี อย่าปล่อยให้ความคิดกลับมาทำร้ายเราได้ หากเราคิดในทางลบ ทุกอย่างจะสะท้อนออกมาสู่พฤติกรรมที่กล่าวมาข้างต้น แต่ถ้าลองเปลี่ยนความคิดใหม่ในทางตรงกันข้าม ทุกอย่างจะดีขึ้นจริงๆ ยกตัวอย่างครับ หลายครั้งที่ได้รับมอบหมายให้ทำงานอะไรซักอย่าง เราจะรู้สึกกังวลล่วงหน้า ทั้งที่งานนั้นยังมาไม่ถึง ก็เลยคิดใหม่ว่าจะไม่เครียดกับเรื่องนี้ ณ ตอนนี้ ขอเครียดก่อนงานเพียง 1 วันเท่านั้น มันก็ช่วยได้ แล้วงานทุกอย่างที่ทำให้เราเครียดเพราะต้องการคำว่า Perfect คือต้องสมบูรณ์แบบ มีบุคลิกแบบที่เรียกว่า Perfect Man ทุกอย่างผิดพลาดไม่ได้ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วไม่มีทางเป็นไปได้เลย (หรืออาจเป็นไปได้แต่คงจะน้อยทีเดียว) ดังนั้นลองหันมามองโลกเพียงแค่ 80 % ซะบ้าง เผื่อความผิดพลาดไว้ซัก 20 % อาจทำให้คุณคลายเครียดและความกังวลลงได้บ้าง ยังไงช่วยมาแลกเปลี่ยนกันดูนะครับ ว่าท่านมีวิธีการจัดการกับความคิดอย่างไรบ้าง ที่สำคัญอย่าปล่อยให้มันมาจัดการเราซะก่อนแล้วกัน

สวัสดีครับคุณ สุทัศน์
ขณะนี้ ลูกจ้างทุกประเภทของกระทรวงสาธารณสุข ได้ก่อตั้งเป็นสมาคม "ลูกจ้างสาธารณสุขแห่งประเทศไทย"ขึ้นแล้ว แต่ยังขาดการประชาสัมพันธ์ โดยเฉพาะผม รับผิดชอบโซนใต้ล่าง มีพัทลุง สตูล สงขลา ยะลา ปัตตานี และ นราธิวาส
จึงอยากขอความร่วมมือจากท่าน ช่วยประชาสัสพันธ์ ให้ลูกจ้างใด้รับรู้ คาดว่าคณะกรรมการจะลงไปทำความเข้าใจในไม่ช้านี้
ด้วยความขอบคุณชาวสาสุขครับ
สวัสดีค่ะคุณสุทัศน์...
ดีใจที่ได้เจอกันใน G2K สบายดีนะคะ...เริ่มต้นก็ได้เล่าเรื่องราวอันทรงพลังเลยนะคะ
แวะมาทักทาย...และยินดีต้อนรับสู่สังคมแห่งการเรียนรู้นี้ค่ะ
น่าคิดนะครับ ที่ใต้ มี ผอ สพท นราธิวาสอยู่ด้วยครับ ท่านเขียนบันทึก ลองค้นดูนะครับ....
อ.Kapoom ขอบคุณสำหรับการต้อนรับที่แสนอบอุ่น และมิตรไมตรีที่ไม่เคยขาดหายครับผม
ขอบคุณ K ขจิตครับ เด๋ยวจะลองค้นดูครับ
ในวิถีพุทธ..วิธีลดความเครียดคือ ให้ปล่อยวาง ด้วยการใช้สติระลึกรู้ตัวว่ากำลังหมกมุ่นอยู่กับเรื่องอะไร แล้วเดินหน้าใช้ปัญญาปลดเปลื้องความเครียดนั้นออกไปจากจิต...
ความสำเร็จมากน้อยขึ้นกับ การหมั่นเพียรฝึกฝน บ่อยๆค่ะ..
ขอบคุณ K นงนาท และ K ขจิต อีกครั้งนะคร้าบผม