สิ่งที่ยิ่งใหญ่ ในเส้นทางชีวิต และการทำงาน ตลอดจนอาจจะกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คนอยากจะฝ่าฟันต่อไป หรือหยุดสู้เอาดื้อๆ แบบไม่มีปี่ไม่ขลุ่ยนั้น คือ “ การยอมรับ และเข้าใจ” นั่นเอง

อาการเบื่อๆอยากๆ ในการทำงานของแม่ต้อยพุ่งปิ้ดๆๆ อย่างปัจจุบันทันด่วน แทบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเอาเสียเลย อาการแบบนี้ท่าทางคงไม่ค่อยดีแน่ ที่จริงสาเหตุไม่มีอะไรมากหรอกคะ เพียงแค่ถูก” ยั่วยุ” จากการตั้งคำถามบางประเด็นเท่านั้นเอง..

บางครั้งคนที่ถามอาจจะไม่เข้าใจจริงๆ  ก็อาจจะเป็นได้ ถามเพราะใสซื่อ เพราะไม่รู้   หรือรู้แต่ไม่พยายามเข้าใจ แต่ที่ร้ายคือพูดเพียงเพราะไม่เชื่อใจ..

อันสุดท้ายนี่แหละ ที่สามารถ ตัดทอน กำลังใจของคนได้อย่างไม่น่าเชื่อ.. ฮ่าๆๆ

เชื่อไหมว่าจู่ๆๆ ความสุขที่เคยมีก็หายไป ซะงั้น แทบไม่น่าเชื่อ

แต่ก็เพียงไม่ทันข้ามชั่วคืน เท่านั้นแหละ อารมณ์เศร้าหมองที่ดำรงอยู่ ก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง..

 

น้องพอลล่า นั่นเองที่โทรเข้ามาที่มือถือของแม่ต้อย เช้าวันนี้

“ สวัสดีคะ  อยู่ที่ไหนคะ? มีแขกมารอพบคะ...

“ กำลังจะเข้า ไปในที่ทำงานคะ  รอสักครู่นะคะ..” แม่ต้อยรีบบอก จิตใจยังคงอ่อนเปลี้ย อยากหาที่นอนพัก..ชักไม่อยากทำงาน ( อันนี้เริ่มมั่ว อิอิ)

 

โอ้เอ้ ตั้งนานกว่าจะเข้าไปที่ทำงาน...

 

พบว่า มีน้องเอก จตุพร และน้องเกียรติศักดิ์ คนดังแห่ง Gotoknow  น้องพออล่า  น้อง พรรณ  น้องศิ ทีมงาน นั่งรอแม่ต้อยด้วยความอดทน..

เราทั้งหมดนั่งคุยกันถึงสารทุกข์สุกดิบ อย่างออกรสชาติ  บางครั้งการสื่อสารทางโลกออนไลน์ ก็ทำให้เรารับรู้ ความทุกข์ ความสุข ของกันและกันได้ดี  แม้ว่าจะไม่ได้เจอหน้าตากันก็ตาม

" น้องเอก หายเครียดหรือยัง?  แม่ต้อยเริ่มแหย่ เรื่องการเมืองแบบชิลๆๆ

 

“ น้องเกียรติ คุณพ่อหายหรือยังคะ”  หันไปทางน้องเกียรติบ้าง..

 

น้องเกียรติ ได้เล่าในบล้อกถึงเรื่องราวของคุณพ่อที่ไปรับการรักษา ที่โรงพยาบาล และ ได้สัมผัสกับ คำถามที่” ยั่วยุ”   จนทำให้เกิดอาการ ร้าวรานใจ หมดสิ้นแล้ว ซึ่งความรู้สึกที่ดีดี ที่เคยมีแต่ก่อนเก่า กับประสบการณ์ที่ผ่านมา  แต่วันนี้ แม่ต้อยเห็นเพียงน้องเกียรติที่นั่งยิ้มละไม เท่านั้นเอง  ไม่มีความขุ่นข้องหมองใจใดใดตกค้างสักนิดเดียว

ที่จริงวันนี้ เรานัดคุยกันในรายละเอียด ของงานในโครงการ SHA รุ่นที่๒   ที่แม่ต้อยตั้งใจที่จะ ขุดค้น และถอดบทเรียนของการเปลี่ยนแปลง ที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล เพื่อนำสิ่งเหล่านี้มาขยายผล ซึ่ง อาจจะเป็นประเด็นในการต่อยอด การพัฒนาด้านจิตใจ ให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ซึ่งมีข้อจำกัดในการอธิบายความ

 

ด้วยความศรัทธา และเชื่อมั่นระหว่างกัน น้องเอก จตุพร และน้อง เกียรติศักดิ์ จึงได้ อาสาเป็นนักวิชาการในโครงการนี้ เพื่อ รวบรวมประเด็น ที่มีคุณค่า นำมาสกัด และเจียรนัยให้งดงามแวววาวมากยิ่งขึ้นนั่นเอง  แม่ต้อยและทีมงานจึงโชคดีมากๆ ที่มีน้องที่เก่งๆมาช่วยอีกสองแรง 

 

น้องทั้งสองคน ได้ทำให้ความรู้สึกที่ฟุบแห้งเหี่ยวของแม่ต้อยกลับคืนมาได้ในเวลาอันรวดเร็ว( เก่งจริงๆๆ )

 

ตอนนี้ แม่ต้อยจึงมีความเชื่ออย่างหนึ่งว่า สิ่งที่ยิ่งใหญ่ ในเส้นทางชีวิต และการทำงาน ตลอดจนอาจจะกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คนอยากจะฝ่าฟันต่อไป หรือหยุดสู้เอาดื้อๆ แบบไม่มีปี่ไม่ขลุ่ยนั้น  คือ  “ การยอมรับ และเข้าใจ” นั่นเอง

แม่ต้อยขอขอบคุณจริงๆคะ  สำหรับบทเรียนนี้

สวัสดีคะ