SHA รุ่นที่๒ มาแล้ว

เป็นเวลานานมากเหมือนกันคะ ที่แม่ต้อยพลอยหยุดการเขียนเรื่องราวในบล็อกนี้ ตั้งแต่มีสถานการณ์บ้านเมือง มันรู้สึกให้ ร้อนรุ่มในใจอย่างบอกไม่ถูกเสียจริงๆ

       แต่ว่าอย่างไรก็ตาม กิจการบ้านเมืองจะเป็นอย่างไรก็แล้วแต่  แต่ทว่า ว่ากิจการงานของแม่ต้อยก็ดำเนินต่อไปวันแล้ววันเล่า.....

      เผลอไปนิดเดียว โครงการ SHA ที่ทำมาก็ครบขวบปีเสียแล้ว หากเป็นคนก็คงกำลังน่ารัก น่าเอ็นดู และมีพัฒนาการใหม่ๆมาให้ ดีใจอย่างต่อเนื่องวันต่อวัน ...

      แม่ต้อยจึงได้จัดทำหนังสือสรุป แนวคิดของโครงการนี้  รวมทั้งการขับเคลื่อนและ ตัวชี้วัดที่แสดงถึงผลลัพธ์ ที่บ่งบอกถึงเนื้อหาด้านปริมาณ และด้านคุณภาพ เพื่อเสนอสสส. ที่เป็นผู้สนับสนุนโครงการนี้  รวมทั้งเพื่อส่งให้รพ.ที่อยู่ในโครงการนี้ได้ร่วมเรียนรู้ด้วย

จากใจคนทำ แม่ต้อยก็รู้สึกว่า หนังสือเล่มนี้มีคุณค่าที่ควรนำมาเรียนรู้  คุณค่านั้นมิได้อยู่ที่เพียงความอุตสาหะ ของผู้ที่จัดทำ  แต่คุณค่านั้นเกิดจากเสียงสะท้อน จากผู้ที่มีส่วนร่วม  ไม่ว่าจะเป็น เจ้าหน้าที่  ผู้นำองค์กรและประชาชน

      บ่ายนี้เอง ที่แม่ต้อยได้ไปเสนอความก้าวหน้าของโครงการนี้  ความยากของการนำเสนอคือ จะทำอย่างไรดี? ที่จะนำเสนอผลลัพธ์ในเชิงมิติจิตใจ ให้ออกมาอย่างเด่นชัดได้ในเวลาที่เขากำหนดให้เพียง๑๕ นาที

      ก็เพราะว่าสิ่งที่บ่งบอกถึง ความเปลี่ยนแปลงในด้านจิตใจนั้น ไม่สามารถแสดงออกมาได้ด้วยตัวเลขและนำเสนอได้ในห้องประชุมได้อย่างที่ใจปราถนา ...

      แต่ต้องลงไปสัมผัสในสถานที่ทำงาน  ไปพุดคุย ไปรับรู้ และสัมผัสสิ่งที่อยู่ในใจของคนทำงาน  อาจจะนำเสนอได้ ด้วยเรื่องเล่าที่ดีดี .. แต่ก็เป็นเพียงบางส่วนเสี้ยว เท่านั้นเอง

      แม่ต้อยรู้สึกดีใจที่รพ. สามารถมีเรื่องเล่าที่ดีดี  ที่แสดงถึงการบริการด้วยมิติจิตใจได้ เป็นพันๆเรื่อง  เพียงแต่ว่าเรื่องเหล่านี้ไม่สามารถวัดได้ด้วยตัวชี้วัดที่เป็นปริมาณ เป็นตัวเลข อันเป็นสุดยอดปรารถนา ที่แสดงถึงความสำเร็จของโครงการทั่วๆไป

      สำหรับโครงการ SHA รุ่นที่๒ นี้ จะเริ่มเปิดโครงการในวันที่๑๗-๑๘ มิถุนายนนี้คะ  และได้รับการ สนับสนุนอย่างดียิ่งจากท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลSHA รุ่นแรก ที่จะมาร่วม สร้างสรรค์SHA รุ่นที่๒ ให้มีความเข้มข้น และน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

และขอขอบคุณ รพ.ทั้ง ๖๐ แห่ง ที่ร่วมเป็นผู้บุกเบิก สร้างสรรค์ สิ่งที่ดีดี

ขอขอบคุณอีกครั้งคะ

สวัสดีคะ