เมื่อวันศุกร์(14 พ.ค.) มีงานยุ่งๆๆที่จะต้องทำ  แต่ไม่นานได้ยินเสียงโทรศัพท์มาจากบังวอญ่า  (เป็นแขกจริงๆๆด้วย)อาจารย์ผมกำลังจะไปถึงมหาวิทยาลัยแล้วนครับ ผู้เขียนเลยบอกว่า ถ้าใกล้มหาวิทยาลัยแล้วโทรศัพท์บอกนะครับ เพราะคณะผู้เขียนอยู่ตงทางเข้า เข้ามาทางประตูหน้าจะพบคณะของผู้เขียนก่อน

  ผู้เขียนเลยได้โอกาสโทรศัพท์ไปนัดคุณสามารถที่กำลังจะเดินทางไปงานพืชสวนแห่งชาติครั้งที่ 9 ที่อยุธยา (คุณสามารถใจดี บอกขอพบบังก่อนก็ได้) นัดเพื่อจะพาแขก(บังวอญ่าไง ฮา) พาไปดูมะนาวและมะกรูดระยะชิด

   ที่เป็นบทสนทนาระหว่างผู้เขียนกับบัง

 ผู้เขียน : บังๆๆ ถึงไหนแล้ว

บังวอญ่า : อยู่หน้าคณะวิศวะฯครับ

ผู้เขียน : อ้าวบังเลยคณะผมไปได้อย่างไร หา อะไรนะ อ้อบังเข้าทางด้านหลัง(มหาวิทยาลัย ห้ามคิดมากด้วย) บังรอแถวนั้นนะ

บังวอญ่า: ครับ

ผู้เขียน : บังไปไหนแล้วครับ ผมหาไม่เจอ

บังวอญ่า: ผมอยู่ใต้ต้นมะม่วง หน้าวิศวะเครื่องกล

ผู้เขียน: บังใส่เสื้อสีอะไรครับ

บังวอญ่า : เสื้อสีดำ

ผู้เขียน  : บังหันมาทางซ้ายมือนะ ผมอยู่ทางซ้ายมือบัง

บังวอญ่า: ไหนๆๆครับ

ผู้เขียน :แป่วๆๆ ไม่ใช่บัง ใครไม่รู้(ฮา) บังอยู่ไหนแล้วครับ

บังวอญ่า : อยู่ที่ศูนย์สงเสริมอ้อย

ผู้เขียน : บังกลับมาที่คณะวิศวะฯนะครับ ผมหาไม่เจอ

 

    ดีใจครับ กว่าจะเจอบังได้  เพราะมหาวิทยาลัยผมมีเนื้อที่ 7,951.75 ไร่   เอง ฮ่าๆๆ (โหกว่าจะหากันเจอ)  (เท่าที่สังเกตถ้าใครมาทางหลังมหาวิทยาลัยจะหลงทั้งหมด เช่น ผู้อำนวยการโรงเรียนที่เป็นอาจารย์เก่าผู้เขียน พี่พยาบาลจากโรงพยาบาลท่าม่วงที่มารับผู้เขียน)

  ไปนั่งคุยกับคุณสามารถ มนุษย์มะนาว เล่าให้ฟังว่าทำงานที่นี่ตั้งแต่ไม่มีอะไรเลย จนปัจจุบันมีที่ทำงานและมีคนงานเพิ่มขึ้น  ผู้เขียนได้ความรู้ใหม่ว่ามะกรูดที่ปลูกจากเมล็ดจะมีหนามมากกว่ามะกรูดที่ชำหรือตอนจากกิ่ง ลองดูรูปภาพเปรียบเทียบนะครับ (สองภาพล่างไม่ต้องตอนนะครับ พันธุ์ดีอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ)

   คุณสามารถบรรยายได้ละเอียดมากๆๆ ถ้าใครสนใจเรื่องมะนาวและมะกรูด ติดต่อคุณสามารถนะครับ เพราะมีอบรมหลายรุ่นมากๆๆ  คุณสามารถพาไปดูอุทยานแมลงและพืชสวนต่อไป

แมงมุมอะไรเนี่ย อยู่นอกกรง ชอบตรงใยมันมีซิปด้วย ฮ่าๆๆ

  ผู้เขียนแยกจากคุณสามารถเลยพาบังไปกินสเต็กและดูปาล์มของแสนปาล์มเทรนนิ่งโฮม

 

 มีปาล์มหลายพันธุ์มาก ผู้เขียนชอบต้นนี่รูปทรงแปลกดี ชื่อ ปาล์มอ้ายหมี

   เอาภาพนี้มาทายดีกว่า  ขอถามว่าปาล์มต้นนี้ชื่ออะไรครับ

 

   ผู้เขียนคิดเองว่า ตัวเองไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง เนื่องจากเป็นอาจารย์ตัวเล็กๆๆ (แต่หน้าตาดี แป่วๆๆ)  แต่สิ่งที่ผู้เขียนร่ำรวยคือเครือข่าย(Network) เป็นเครือข่ายที่มีความรู้ มีน้ำใจ มีความเอื้ออาทร ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าเงินทองที่เป็นสิ่งของนอกกาย ผู้เขียนอยากให้ชาวบ้านที่ขาดเงินทองแต่ไม่อยากให้ขาดเครือข่าย จะได้มีเครือข่ายการทำงานหลายรูปแบบเพื่อเป็นพลัง เป็นความรู้และแรงจูงใจในการทำงานต่อไป…ขอบคุณครับทีเข้ามาอ่าน…