เป็นอันรู้กันว่า... CQI คือ กระบวนการที่หมุนวน ปรับปรุงเปลี่ยนแปลง แบบไม่อยู่นิ่ง ดูแล้วก็อาจเรียกว่าเป็นการเคลื่อนที่ไป... ทำให้มีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา

แต่...หากพิจารณาอย่างซึ้งลงไปจะพบว่า มันเป็นกระบวนการที่เคลื่อนไปแบบอยู่กับที่หรือเปล่าไม่แน่ใจ ทำไมถึงว่าเช่นนั้น ทำให้นึกถึง "ลัทธิต่างๆ ในสมัยพุทธกาล" ที่มีการแสวงหาการรู้แจ้ง แต่ก็ไม่พบกับการรู้แจ้งสักที

CQI เป็นเช่นนั้นหรือเปล่า...

สิ่งที่ได้จากการทำ CQI เหมือนกับการขว้างหินลงไปในน้ำ ที่ออกแรงมากเท่าไร ก้อนหินก็ตกจ๋อมลงไปไม่ไกลฝั่งมากนัก

การทำ CQI จึงอาจดูไม่ต่างๆ ไปจากพวกแสวงหาความรู้ดั่งในลิทธิต่างๆ ที่พยายามแสวงหาการรู้แจ้งแต่ก็ยังไม่พบ

แล้วอะไรที่...นำไปสู่การรู้แจ้ง

สำหรับทัศนะของข้าพเจ้า ก็ยังเชื่อในเรื่องของ "กระบวนการวิจัย" เพราะแม้แต่พระพุทธองค์ ก็ก้าวสู่การแสวงหาคำตอบที่เป็นไปตามกระบวนการวิจัย มีข้อสงสัย และก้าวย่างสู่การหาคำตอบ อันเป็นการหาคำตอบที่ผ่านกระบวนการอันเป็นระบบทางปัญญาซึ่งสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นไม่สามารถทำได้ นอกจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "มนุษย์"

ข้าพเจ้าเฝ้ามอง...กระบวนการทำ CQI

เห็นกระบวนการเก็บข้อมูล เห็นกระบวนการทำงาน...

แต่...สิ่งต่างๆ เหล่านี้ก็ยังไม่สามารถนำพาให้ผู้คนก้าวย่างไปสู่การเกิดปัญญาอย่างรู้แจ้งในการแก้ปัญหาหน้างานได้อย่างตรงเหตุ... ดูแล้วเหมือนอาการ "เกาไม่ถูกที่คัน" อย่างไรอย่างนั้น

และคนหน้างานส่วนใหญ่...ก็หวาดกลัวที่ก้าวย่างไปหาคำตอบด้วยการทำวิจัย

เพราะอะไรล่ะ...

ก็เพราะความหวาดกลัวนี่แหละ อยากรู้แจ้งก็อยากรู้ หวาดกลัวก็หวาดกลัว... มันจึงเกิดสภาวะการดึงรั้งกันอยู่ในความเป็นมนุษย์...อยู่เช่นนี้

Sati_resize 
ทัศนะส่วนตัว

๑๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๓