คืนแรกของวันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๕๓ พักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีน้องฝ้ายและน้องฝุ่นนอนเป็นเพื่อน เด็ก ๆ ไม่เคยนอนที่อื่นนอกจากบ้านของตนเอง และไม่เคยห่างจากอ้อมอกของคุณพ่อคุณแม่ทำให้เด็กน้อยทั้งคู่นอนไม่หลับและนอนไม่เต็มอิ่ม ส่วนฉันนอนดึกจึงทำให้เด็ก ๆและฉันตื่นสาย ฉันตัดสินใจ Check Out เพราะบริการของโรงแรมไม่สมกับราคา สัญญาณ Internet ต้องซื้อเป็น Packet รายชั่วโมง รวมทั้งระบบน้ำไม่สะดวก
คืนวันที่ ๗ หลังจากกลับจากเวียงจันทน์ ฉันจึงไปพักที่โรงแรมแห่งใหม่ ซึ่งสร้างใหม่ สะอาดและดูเงียบมาก เป็นที่น่าพอใจราคาก็ไม่แพงมากนัก เมื่อเข้าพักแล้วปรากฏว่าสัญญาณ Internet ไม่มีเพราะโรงแรมเพิ่งเปิดใหม่ พนักงานแนะนำให้ฉันไปพักที่ Apartment แทนและเป็นบริการเดียวกันกับโรงแรม ไม่มีสัญญาณ Wireless แต่ใช้สายแลน เมื่อเขาทราบว่าเราจะใช้เน็ตจึงส่งสายแลนให้ ด้านล่างมีเน็ตบริการฟรีตลอดเวลา
ตอนเช้าของวันที่ ๘ อากาศร้อนจัดมาก แสดงแดดแรงจ้ามากทั้งที่เพิ่งจะ ๗ โมงกว่าๆ ฉันซื้อคูปองไปทานอาหารเช้าที่โรงแรม พนักงานของโรงแรมต้อนรับดีมาก แย่งกันมาเชิ้อเชิญและนำไปห้องอาหาร ฉันแปลกใจที่ไม่มีแขกรับประทานอาหารกันเลยแม้แต่คนเดียว ทั้ง ๆ ที่พักใน Apartment มีคนพักเต็มไปหมด เพราะเขาไปทานข้างนอก
เมื่อถามพนักงานทราบว่า โรงแรมยังไม่มีคนเข้าพัก เพราะกำลังอยู่ระหว่างประชาสัมพันธ์ ส่วน Apartment เปิดบริการมานานแล้ว อาหารเช้าต้องสั่งผ่านเมนู เพราะไม่มีจัดวางไว้บริการเหมือนโรงแรมทั่วไป ยกเว้นกาแฟและน้ำเย็น ฉันสั่งข้าวต้มหมู น้ำส้มคั้นและนมสด
ฉันทานช้า ๆ และอ่านหนังสือรอพี่ลีและน้องฝ้ายมารับ หันมองไปมองมารอบ ๆ เป็นครั้งแรกที่นั่งทานอาหารที่ห้องอาหารของโรงแรมเพียงคนเดียว ยกเว้นที่บ้าน จึงขออนุญาตถ่ายภาพมาให้ชมดูเหมือนอ้างว้างและโดดเดี่ยว แต่ฉันไม่รู้สึกเช่นนั้น รวมทั้งไม่รู้สึกเดียวดายแม้แต่นิดเดียว เพราะที่นี่มีมิตรภาพที่อบอุ่นคอยให้ความดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าที่นี่หรือที่ไหน ๆ ฉันอาจดูโดดเดี่ยวบ้างแต่ไม่เดียวดายเลย
ประมาณ ๙ โมงพี่ลีและน้องฝ้ายมารับไปชมเมืองหนองคายและบรรยากาศรอบ ๆ ไปชมตลาดอินโดจีนและท่าเสด็จ ขับรถเลียบเลาะฝั่งโขงไปอำเภอโพนพิสัย แวะทานเมี่ยงปลาเผาร้านที่ขึ้นชื่ออีกแห่ง พี่ลีเต็มใจที่จะพาไปชมอำเภอบึงกาฬ ว่าที่จังหวัดที่ ๗๗ แต่ฉันเห็นว่าไกลและอากาศร้อนมากเกินไป จึงขอยุติการท่องเที่ยวกลับไปพักผ่อนเพื่อรอต้อนรับสมาชิกที่ติดตามมา

อ่านจากบันทึกแล้วเห็นด้วยกับพี่คิมค่ะที่ว่า ดูเหมือนอ้างว้างและโดดเดี่ยว แต่ไม่รู้สึกเดียวดาย เพราะที่นี่มีมิตรภาพที่อบอุ่นคอยให้ความดูแลอย่างใกล้ชิด พนักงานของโรงแรมต้อนรับดีมาก แย่งกันมาเชิ้อเชิญและนำไปห้องอาหาร
บางครั้งมิตรภาพและความใส่ใจ ความรู้สึกดีๆ ที่ใครมีให้กับเรา ทำให้เรารู้สึกได้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวแต่มีอีกหลายคนเป็นเพื่อนเราทั้งๆ ที่เรานั่งอยู่คนเดียวแท้ๆ ความสุขทางใจเติมเต็มได้กว่าความสุขทางกายค่ะ ^^
สวัสดีค่ะพี่คิม
ขอตามไปเที่ยวด้วยนะคะ...
น้องคิดว่าเราจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เมื่อใจของเราเต็มเปี่ยมด้วยความรู้สึกดี ๆ ต่อตนเองและผู้คนรอบข้าง...
เรามีเพื่อนอยู่รายรอบตัว...จะเหงาได้อย่างไร
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
เเวะมาเก็บเกี่ยวเเละอิ่มเอมกับ trip นี้ของพี่คิมค่ะ มีความสุขทุกวันนะคะ โดดเดี่ยวเเต่ไม่เดียวดาย ด้วยมิตรภาพใน g2k
สวัสดีค่ะ...
ตามมาแอ่วหนองคายด้วยคน หวังว่าคงได้แอ่วด้วยกันนะคะ...
มีความสุขกับการทำงานค่ะ
สวัสดีตอนเช้าค่ะ ขอบคุณที่แวะเยี่ยมบันทึกค่ะ สบายดีนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครู
ดูสงบ สวยค่ะ โดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย มิตรภาพทำให้รู้สึกอบอุ่นนะค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูบันเทิงไปไหนต่างที่ก็นอนไม่ค่อยหลับค่ะ
วันนี้เลยหยิบเอาเวปดีๆมาฝากค่ะ ชอบมากๆ สะดวกในการที่เราถ่ายรูปแล้วมาลงในคอมพ์ เค้าจัดเป็นหมวดหมู่ดีค่ะ ที่นี่น่ะค่ะ
ลองเล่นดูน่ะ ไม่รู้ว่าพี่คิมมีรึยัง...บายดีน่ะพี่สาว...
สวัสดีค่ะBaby
มิตรภาพและความใส่ใจ ความรู้สึกดีๆ ที่ใครมีให้กับเรา ทำให้เรารู้สึกได้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวแต่มีอีกหลายคนเป็นเพื่อนเราทั้งๆ ที่เรานั่งอยู่คนเดียวแท้ๆ ความสุขทางใจเติมเต็มได้กว่าความสุขทางกาย...จริง ๆ
สวัสดีค่ะน้องคนไม่มีราก
สวัสดีค่ะkrugui Chutima
สวัสดีค่ะน้องเอื้องแซะ
สวัสดีค่ะpa_daeng
สวัสดีค่ะน้องหนุ่ยNina
สวัสดีค่ะคุณใบบุญ
สวัสดีค่ะน้องถาวร