กระดูกสันหลังของชาติ


กลอนลำชีวิตชาวนา ๒
ฉวีวรรณ ดำเนิน
โอ่ย......ฟ้าเอ้ยฟ้าฮ้องฟ้าฮ้องค่อยเสียงโยนๆดังไกล
เป็นหยังเด้จั่งบ่ไปฮ้องใกล้หัวคันไดพอให้น้องได้นอนฮ่ำ
เสียงฟ้าฮ้องตึ้มตั้มสาวหมอลำคิดฮอดซู้ได้หลงโอ้.
.โอ่บ่เซา.....โอ่บ่เซา............โอ้ย....หล่ะน่า.................
เอออันนี่ต่อจากนี่สิได้ลำต่อกลอนสอง..สองผัวเมียทำนา
ซ่อยกันกะจนแล่วพอจากเสร็จดำแล้ว ตาเว็นค่ายค่ำ
พ่อบักหำขึ้นเถาะเจ้าหลกกล้าว่าแหน่เด้อ
พ่อว่าเอ้อ เมือก่อนสาตี๊ข้อยสิหลกคนเดียวแม่อีนางเมือบ้าน
พอจาแล้วเตรียมเอาถ้วยบ่วงหาบกะต่าต่องต้อนทั้งอุ้มว่าลูกนำ
เสียงฟ้าฮ่องตึ้มตั้มฟ่าวหย่างมาเฮือนเสียงฝนมามืดมัวเมาฟ้า
นำคันนาคืนเมือบ้านเขียดจินาฮ่องอ้อบแอ้บเหลียวเบิ่งน้ำ
ว่อบแว่บเป็นคลื่นจั่งทะเล.......มองมาบ้านเห็นโนนตาลมืดจุ่มคุ่ม
เห็นแต่ก่อไผบ้านล่ายซ่ายใบหุ่มล่ะห่อนำ
ฟ่าวหย่างจ้ำเข้าป่าส่อนลอนเสียงวอนๆเรไรส่งเสียงแมงง่วง
เห็นเป็นพวงหันหน้าหางนกยูงเหลืองอุ่ยฮุย
เสียงคนคุยสิเข้าบ้านเย็นแล้วสิต่าวเมือ
อุ้มลูกเต้าจูงหมู่งัวควย(ควาย)ฝนตกฮำเร่งไวๆเข้า
ไวๆจ้าวเสียงฮือเซือกฟาดควยบักเลพองตู้เด็กน้อยว่าขี่หลัง
เสียงมะลึ่งตึ้งตั้งฝนไล่มาทันฝนตกลงเปียกปอนเต็มเปื้อน
พอเถิงเฮือนมือน้าวหัวคันไดงับแงบคันแม่นวางต่าไว้..
สิเตรียมซิ่น...แหม่นเปลี่ยนแพร.....แหม่นเปลี่ยนแพร....
อันนี่ผูกควยแหม่ลูกหล่าอย่าสุไห่มันหลุด
ผักปะตูตีไลใสกลอนให้มันแน่น แม่สิดังไฟถ่า
เอาปลามาต้มป่น คั่นพ่อใหญ่ผู้อยู่บ้านอะฮือพร้อมพ่องถาม
น้ำบ่ถ่วมบ่อีหล้าไฮ่ใหญ่กกสะแบงดินบ่แข็งบ่อีนางไฮ่ใหญ่แคมโพนนั่น
เสียงถามกันเต็มบ้านกลับจากนาพุ่มพู เถิงยามนอนพากันขดขี่คู่นอนแล้วกะบ่ตีง
อันจั่งซี่เผิ่นจั่งว่าซาวนา เถิงเวลาสมควรสิต่าวลาเด้อค่า
หวีสิลาเด้อค่าสิขอลาไปก่อนพวกพ่อเฒ่าแม่ลูกอ่อน
หลานสิขอจากแล้วคุณป้ากะพ่องอาจักหน่อยนี่สิได้หย่างคอมมอม
ไปคอมมอมดังกะปอมงอยไม้หลานสิไลเมือบ้าน
หนองไหลคำมืดจุ่มคุมเห็นแต่กอไผ่หุ้มสิเมือบ้าน
แหม่นก่อนเด้อ..สิลาแล้ว คูซุคน.....คูซุคน.........
********

สวัสดีค่ะ
เห็นภาพและอ่านเนื้อหากลอนลำก็ชวนให้คิดถึงบ้าน ท้องนา ความสุขวัยเด็กค่ะ
สวัสดีครับครู วิถีชาวนาในอดีตทำเพื่อกิน
มาสู่ชาวนาพานิชย์ ที่ผลิตเพื่อขาย
คนทำไม่ได้กิน คนกินไม่ต้องทำ ผิดธรรมชาติ อย่างที่เห็นและเป็นอยู่ครับ
เพิ่งมาจากบล๊อกท่าน ผอ. พรชัย
เห็นครูจ่อยแอบมาสาวหนีเที่ยว (กล้าดีแท้) ระวังตัวด้วย
หมอลำกลอนนี้ชอบมาก(ชอบทุกกลอน)
มันมองเห็นภาพชัดมาก ช่วงปิดเทอมก็เหมือนไม่ได้ปิด
เพราะต้องสืบค้นข้อมูลทางประวัติศาสตร์ในท้องถิ่น
ตามโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้และสื่อทางประวัติศาตร์ในชุมชน
ใจหายเหมือนกันนะคะ เครื่องมือทำนารุ่นปู่ย่าตายาย
เกือบจะหาไม่ได้เลย (อนิจจา)
สวัสดีค่ะ คุณครูจ่อย ร้อนๆอย่างนี้ชาวนาคงอ่อนเพลียมากๆเลยน่ะค่ะ ยิ่งฝนไม่ตก น้ำไม่มีใช้ สงสารชาวนา และต้นข้าวค่ะ พวกเรารักชาวนา ครูบันเทิงสอนลูกว่าอย่ากินข้าวเหลือ ก็เลย..แก้มป่องกันทั้งบ้านแบบนี้ค่ะ..
สวัสดีค่ะครูจ่อย
...ดิฉันก็มีตากับยาย เป็นชาวนา100 เปอร์เซนต์
...ที่บ้านก็ทำนา แต่ให้ญาติๆทำ แล้วแบ่งข้าวทำ
....สอนลูกให้รู้จักคุณของข้าว และชาวนา ตลอด
...แม่ฉวีวรรณ เป็นครู ของดิฉันสมัยเรียนที่นาฏศิลป์ร้อยเอ็ดค่ะ
เถียงนา
บันทึกนี้..ได้กลิ่นไอและบรรยากาศของชนบทเลยนะคะ
มาดูภาพบรรยากาศเก่าๆค่ะ
คิดถึงและมีความสุขทุกครั้ง...กลอนลำคงเพราะและเห็นภาพ
ครูจ่อยค่ะ หากลอนลำเก่าๆมาฟังหน่อยนะคะ
จ่อย