Flames of fire : ไฟไหม้ๆ ช่วยด้วย ไฟไหม้


นายก อบต.ตกลงจากกำแพงสูงกว่า 4 เมตรร่วงลงไปด้านนอกขณะกำลังฉีดน้ำ ไหปลาร้าหัก ต้องใช้บันไดปีนลงไปช่วยขึ้นมาจากกองเพลิง ส่วนคนอื่นๆก็สำลักควันไฟตามๆกัน

6 โมงเย็นวันที่ 6 พฤษภาคม 2553 กำลังเก็บกวาดใบไม้หน้าบ้าน เห็นควันดำเหนือยอดไม้แฟลตฝั่งตรงข้าม ถลาขึ้นไปบนบ้านคว้ากล้องถ่ายรูปวิ่งไปที่แฟลต

ไฟไหม้ๆ ช่วยด้วย ไฟ ไหม้

กลุ่มควันพวยพุ่งขึ้นด้านหลังบ้านพัก

ชั่วเวลาไม่ถึง สิบนาทีเปลวไฟโหมมาถึงริมรั้ว ห่างจากหลังคาบ้านพักหลังนึงเพียงนิดเดียว

คนที่แฟลตยังไม่ไม่มีใครรู้ตัวเลยเพียงสิบนาทีเท่านั้นไฟโหมมาถึงกำแพงรั้ว ต่างคนต่างโทรหารถดับเพลิงพื้นที่ในเขตรับผิดชอบไม่มีใครรับสาย  โทรข้ามเขตมีคนรับปลายสายบอกให้ฉีดน้ำเลี้ยงไว้ก่อน ผ่านไปอีกกว่าสิบนาทีรถดับเพลิงยังไม่มาสักคัน น้องชายคนนึงมีวิทยุสมัครเล่น จึงวอขอความช่วยเหลือ รถดับเพลิงคันแรกหาทางเข้าหมู่บ้านไม่ถูกต้องส่งม้าเร็วห้อมอร์เตอร์ไซต์ออกไปรับปากทาง

ทุกอย่างโกลาหลไปหมด เพราะบ้านสามหลังติดริมกำแพงเจ้าของบ้านไม่มีใครอยู่เลย...บ้านหลังที่อยู่ในรูป มีรถจอดใต้ถุนบ้าน...ทุกคนต่างโทรหา...เจ้าของบ้านอยู่กรุงเทพ...เหตุเกิดห่างบ้านตัวเองไปสัก 500 เมตร

ไฟลามขึ้นมาจากพื้นที่ว่างด้านหลังลมแรงมาก โชคดีที่กำแพงรั้วหนาและสูงเกือบสี่เมตร และริมรั้วมีต้นมะขามเทศเป็นดง ลูกไฟจึงไม่ลอยข้ามมา ที่ยังมีสติดีอาจเป็นเพราะไม่ใช่บ้านของตนเองทำทุกอย่างตามสัญชาติญาณ ถ่ายรูปด้วยวิ่งหาสายยางฉีดน้ำไปด้วย ดีที่เป็นเวลา 6 โมงเย็นคนกว่าครึ่งกลับจากทำงานแล้ว

ยี่สิบกว่านาทีรถดับเพลิงจากท่าศาลา และค่ายเอราวัณมาถึงที่เกิดเหตุ หลังไฟลุกไหม้พื้นที่ว่างด้านหลังกำแพงกินอณาบริเวณกว้าง

 

นายก อบต.ตกลงจากกำแพงสูงกว่า 4 เมตรร่วงลงไปด้านนอกขณะกำลังฉีดน้ำไหปลาร้าหัก ต้องใช้บันไดปีนลงไปช่วยขึ้นมาจากกองเพลิง ส่วนคนอื่นๆก็สำลักควันไฟตามๆกัน

ปัญหาสำคัญที่พบคือจุดต่อหัวฉีดน้ำดับเพลิงมีไม่เพียงพอและปริมาณน้ำมีน้อย นอกจากนี้เจ้าหน้าที่ดับเพลิงต่างไม่มีชุดหรืออุปกรณ์ช่วยใดๆมีแต่ตัวเปล่าๆ...น้องๆทหารเกณฑ์มีแต่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นโชคดีสุดๆของทุกคนบริเวณนั้นที่ลูกไฟไม่ลอยข้ามกำแพง ยังพูดกันว่าดีมากที่เกิดตอนที่พวกเราอยู่กันเยอะๆ มีคนทุกเพศทุกวัยลูกเด็กเล็กแดง...รูปที่เห็นไม่ได้เสี้ยวนึงของเหตุการณ์จริงทั้งควันทั้งลมทำให้หายใจไม่ออก คลื่นความร้อน ทั้งเสียงปะทุ น่ากลัวมากๆ นาทีนั้น ไม่มีใครขนย้ายอะไรทันทำได้แค่ถอยรถออกมาให้พ้นบริเวณ บางคนถือโกศของแม่ออกมา หลายคนคว้าหมาและแมวออกมาให้พ้นจากการสำลักควัน

รถดับเพลิงจากทุกหน่วยงาน กว่าสิบคันมาช่วยดับเพลิงบริเวณด้านหลังบ้านพัก จาก  6 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่มกว่าเพลิงจึงสงบลง แต่ตอนกลางดึกก็มีการปะทุขึ้นมาใหม่...รถดับเพลิงต้องเวียนมาดับอีกรอบ ตอนเช้ามีแนวหน้าออกไปสำรวจบริเวณทุ่งกว้างหลายสิบไร่ งูเหลือมตัวเท่าต้นขาผู้ชายล่ำๆ ตาย 2 ตัวใกล้ๆ หนองบึง เต่า กระรอกตายอีกจำนวนมาก ระบบนิเวศน์โดยรอบเสียหายยับเยิน

บทเรียนจากเหตุการณ์นี้ทำให้เห็นน้ำใจคนในชุมชนและชุมชนใกล้เคียง...ทุกคนต่างช่วยกันคนละไม้ละมืออย่างไม่เหน็ดเหนื่อยแม้ไม่ใช่บ้านตัวเองจะสำลักควันไฟอย่างไรก็ช่วยเต็มที่ แสดงว่าคนไทยยังไม่แล้งน้ำใจ...ถึงเวลาคับขันต่างคนต่างช่วยเหลือกันและกัน...ขอบคุณที่คนไทยทุกคนที่ยังรักกัน….

**********************

ติดตามภาพเหตุการณ์ผ่านยูทูปได้ที่นี่ ค่ะ

 หรือคลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ

หมายเลขบันทึก: 356766เขียนเมื่อ 7 พฤษภาคม 2010 21:01 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 22:52 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (51)

สงสารท่านนายก อบต.ที่ตกลงจากกำแพงสูงกว่า 4 เมตรร่วงลงไปด้านนอกขณะกำลังฉีดน้ำ ไหปลาร้าหัก ต้องใช้บันไดปีนลงไปช่วยขึ้นมาจากกองเพลิง ส่วนคนอื่นๆก็สำลักควันไฟตามๆกัน ขอขอบคุณทุกฝ่ายที่ช่วยเหลือไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

สวัสดี ครับ คุณ naree suwan

ผมอ่านแล้ว..รู้สึกถึงน้ำใจที่เอื้ออาทรซึ่งกันและกัน จริง ๆ ด้วย ครับ

เหตุการณ์บางอย่าง เราก็ได้เห็นธาตุแท้ของจิตใจคนที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ด้วย

....

ชื่นชม กับบันทึกที่คุณเขียนขึ้นมา มากนะครับ

....

ถ่ายภาพใกล้ ๆ อย่างนี้ ต้องระวังตัวเป็นพิเศษด้วย นะครับ

ด้วยความเป็นห่วง ครับ

 

 

  • ตามมาอ่านด้วยความเป็นห่วง แต่แหมก็ยังถ่ายรูปได้ขนาดนี้ น่าจะเป็นันกข่าวหัวเห็ดนะคะ เป็นห่วงจริงๆ ค่ะ
  • ก้ดีแล้วค่ะ ที่ปลอดภัย คุณพระคุ้มครองค่ะ

สวัสดีครับ

กำลังจะเข้าหน้าฝน ก็ไม่วายเสี่ยงภัยไฟไหม้

โชคดีที่ช่วยกันได้ทันนะครับ

บ้านผมเองก็เคยประสบเช่นนี้ ไฟฟ้าลัดวงจร โชคดีหน่อยยังไม่วอดวายไปทั้งหลัง แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นพ้องด้วยกันก็คือ "น้ำใจ" ของผู้คนที่ต่างก็เทใจช่วยกันอย่างไม่หวั่นหวาด...เป็นน้ำใจ ความรัก มิตรภาพที่มนุษย์มีต่อเพื่อนมนุษย์ 

และที่สำคัญ สิ่งหนึ่งที่สะท้อนใจไม่ต่างกันก็คือ ระบบนิเวศน์โดยรอบเสียหายยับเยิน  มนุษย์ยังมีโอกาสได้ดิ้นรนต่อสู้กับชะตากรรมต่างๆ ได้พอสมควร แต่สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยที่หนีไม่ทัน ก็ชวนให้สงสารไม่ได้

....

 

เห็นภาพแล้วก็สลด เพราะเหตุการณ์แบบนี้พึ่งเคยเกิดขึ้นกับโรงเรียนเมื่อกลางเดือนมีนาคมที่ผ่านมา แต่รู้สึกได้ถึง "น้ำใจ" ที่ทุกคนมีให้ ไม่ว่าเด็ก ผู้ใหญ่ คนชรา ต่างคนต่างช่วยกันคนละไม้คนละมือ นี่แหละ "คนไทย" ตัวจริง

ที่น่าสงสารก็แต่พวกสัตว์เล็กๆ ไม่รู้จะหนีอย่างไรดี คืนนี้จะแผ่เมตตาให้แล้วกัน

  • เห็นไฟแล้ว น่าเป็นห่วงผู้ประสบภัยค่ะ......ขอให้กำลังใจด้วยนะค่ะ
  • เมื่อมีเหตุการณ์....เราก็รู้สึกถึงน้ำใจที่ทุกคนที่ได้ช่วยเหลือกันและกัน
บทเรียนจากเหตุการณ์นี้ทำให้เห็นน้ำใจคนในชุมชนและชุมชนใกล้เคียง
P
ขอบคุณที่คนไทยทุกคนที่ยังรักกัน….

ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ

P
ปลอดภัยค่ะ

 

อ่านแล้วเสียวแทนท่านนายก แถวๆๆบ้านพี่มีเรื่องให้ลุ้นบ่อยๆๆไม่น้ำท่วมก็ไฟไหม้นะครับ เฮ้อ...

โชคดีที่ช่วยกันได้ทัน

P
ดีที่เกิดตอนที่พวกเราอยู่กันเยอะๆ
รูปที่เห็นน่ากลัวไม่ได้เสี้ยวนึงของเหตุการณ์จริง

ระบบนิเวศน์โดยรอบเสียหายยับเยิน ค่ะน้อง

P

ต้องแผ่เมตตา

P

ให้พวกสัตว์เล็กๆ ไม่รู้จะหนีอย่างไรค่ะ

ขอบคุณที่คนไทยทุกคนที่ยังรักกัน….
P

รู้สึกถึงน้ำใจที่ทุกคนที่ได้ช่วยเหลือกันและกัน

มาชมภาพและได้ลุ้นไปด้วยเลยค่ะครูพี่  ... เคยได้เข้าร่วมเหตุการณ์ไฟไหม้ก็เข้าใจความรู้สึกและตอนนี้ล่ะที่เราได้เห็นน้ำใจคนไทย บ้านใกล้เรือนเคียง

โชคดีที่ปลอดภัย จับภาพได้ละเอียดมากๆ เลยนะคะพี่

มองเห็นถึงความสามัคคีของช่วยเหลือกันของคนไทยในชุมชนใกล้เคียง แต่น่าเสียดายหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรง ขาดการซักซ้อมการดับเพลิงการเตรียมความพร้อมตลอดเวลา ยิ่งปีนี้เป็นปีที่แห้งแล้งผิดปกติ ที่ผ่านมาคงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว คงเป็นบทเรียนที่ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบต้องทบทวนฝึกการปฏิการดับเพลิงให้พร้อม ทั้งคน ทั้งอุปกรณ์ แหล่งน้ำที่สามารถใช้ได้

น้องนารีค่ะ สุดยอดเลยมีสติเยี่ยม บักทึกทั้งภาพนิ่งภาพเลื่อน แต่ที่สำคัญคือรายงานเหตุการณ์ได้ครบถ้วน คราวนี้ถือว่าเรื่องจริงที่เป็นการซ้อมความร่วมมือร่วมใจของคนไทยค่ะ

สวัสดีค่ะ

* น้ำใจคนไทยยามคับขัน  ชื่นใจจริงๆ ค่ะ

* ครูพรรณา  เคยเผากระดาษช่วงเดือนเมษาอากาศร้อนมาก  ลูกไฟลอยไปตกที่สนามหญ้าแห้งๆ ติดไฟ  ไฟเกือบไหม้โรงเรียนวันนั้นถ้าไม่มีคนช่วย....งานนี้เข็ดจนตาย

                      Is6000025 

* สุขกายสุขใจนะคะ

พี่อ๊อด สวัสดีครับ

        โห! เห็นพี่อ๊อดในบท "นักข่าวพลเมือง" แล้วทึ่งเลย  บันทึกนี้ดีมากๆ ครับ ทำให้เห็นน้ำใจคนไทยช่วยเหลือกันในยามประสบภัย

        นำเรื่องมาฝาก "แฟนพันธุ์แท้ฟ้าผ่า" ด้วยครับ

 

                        223 : บทความ - ภูเขาไฟระเบิด ทำไมบางทีมีฟ้าผ่า?

 

โชคดีที่ปลอดภัยค่ะ

P

poo

..ทุกคนต่างช่วยกันคนละไม้ละมืออย่างไม่เหน็ดเหนื่อยแม้ไม่ใช่บ้านตัวเองจะ สำลักควันไฟอย่างไรก็ช่วยเต็มที่ แสดงว่าคนไทยยังไม่แล้งน้ำใจ..

เป็นบทเรียนที่ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบต้องทบทวนฝึกการปฏิการดับเพลิงให้พร้อม ทั้งคน ทั้งอุปกรณ์.....

ใช่เลยค่ะอาจารย์

P

Lin Hui

คนในชุมชนร่วมมือและช่วยเหลือกันดีเยี่ยมค่ะ

ครูพรรณา...ขอบคุณ และสุขกายสุขใจนะคะ

"นักข่าวพลเมือง"

-------

P
เป็นนักข่าวจำเป็นค่ะ ....ตอนนี้อยากให้คนไทยทุกคนรักกันค่ะ

ยามวิกฤติ เราจะเห็นน้ำใจคนเสมอค่ะ ครูพี่อ๊อด งานยุ่งไหมคะเปิดเทอมแล้ว

พี่ๆน้องในชุมชนล้วนมีน้ำใจนะคะ ไม่ว่าที่ไหน หากแต่เรื่องของมุมคิดต้องใช้เวลา ค่ะ

เป็นช่วงเวลาที่จะค่อยๆซึม ส่วนวิธีไหน ยังคิดไม่ออกนอกจากสื่อค่ะ ครูพี่ ขอบคุณค่ะ

 

อ้าว ไฟเกือบไหม้บ้าน ผมคิดว่าเป็นข่าวไฟไหม้ตึก ZEN ที่ กทม.ซะอีก

โชคดีนะครับที่ขวัญยังอยู่ดี แล้วก็รั้วบ้านสูงลิบ ไม่งั้นคงได้สร้างบ้านพักใหม่

...

ถ้าการเมืองบ้านเรามีรั้วสูงๆ แบบ รภ.เทพสตรีก็ดี นิ

  • ท่านพี่จ๊ะ..

"โจรปล้นสิบครั้งดีกว่าไฟไหม้ครั้งเดียว"    เคยได้ยินกันมาตั้งแต่จำความได้    และหลายครั้งก็เห็นจากข่าวว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ

นายก อบต. ท่านนั้นเป็นอย่างไรบ้างคะ??  และท่านพี่ไม่สำลักควันไฟนะ??  เป็นห่วงทุกท่านที่เผชิญกับเหตุการณ์นี้ค่ะ   เหตุการณ์ชุลมุนแบบนี้ต้องมี "สติ" ให้มากที่สุดเนอะ

น้องปู

P

poo

ประเทศชาติกำลังวิกฤติเรื่องจิตสาธารณะทำอย่างไรจึง จะรักใคร่กลมเกลียวกันได้นะคะ

ไฟเกือบไหม้บ้าน ก็ระทึกขวัญแทบแย่

P

คุณพิทักษ์

แล้วไฟไหม้เมืองกรุงที่ผ่านมาไม่ต้องพูดเลยว่าคนที่เป็นเหยื่อจะใจสลายแค่ไหนที่ต้องหมดเนื้อหมดตัวไปในทันที

น้องต้อม เนปาลีคนสวยสบายดีไหม

สำหรับพี่สบายกายแต่ไม่สบายใจ

รู้สึกเศร้าและหดหู่จริงๆค่ะ

  • ท่านพี่จ๊ะ..

กอด..ด..ด  ^^  สบายบ้าง  ไม่สบายบ้าง  สุขบ้าง  ทุกข์บ้าง   ตามอัตภาพค่ะ..    ร่างกายก็พองเอาๆๆ  ใจก็เหี่ยวลงๆๆ  กับหลายๆ เรื่องทั้งเรื่องระดับชาติและเรื่องเล็กๆ ของตัวเอง

ต้อมขึ้นบันทึกใหม่แล้ว..  ดอกไม้สวยๆ ช่างไม่เหมาะกับต้อมเลย    อย่านะ..อย่าคิดอย่างประโยคข้างหน้า  

น้องต้อมกลิ่นควันไฟยังลอยวนอยู่ในบรรยากาศ

พี่สาวพี่เป็นหนึ่งในผู้เสียหาย ที่สยามซอย 4

ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้กับสิ่งที่สร้างมากว่า 20 ปี

หายวับไปในกองเพลิง มีสภาพหมดตัวในชั่วพริบตา

งานนี้ จะฟ้องศาลโลกเรียกค่าเสียหายใครบ้างได้ไหม

 

บ่นๆๆๆอยู่พีนารีก็มา 4-5 มิย ไปสามชุกครับ เย้ๆๆๆๆๆๆๆ

ตกลงมันไหม้ ที่บ้านไหน? ลูกอ๊อด

ไม่บอกสถานที่เกิดเหตุ เลยไม่รู้ว่าบ้านจังหวัดไหน?

.

สวัสดีค่ะคุณชายป็อก อืมชื่อคุ้นๆ

เหตุไฟไหม้นี้เกิดที่เมืองลิงค่ะ

เกิดตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภา 2553

ไม่มีทรัพย์สินเสียหาย

แต่มีคนเจ็บและสภาพแวดล้อมหนองบึงถูกทำลาย

ข้อดีจากเหตุการณ์นี้คือคนในละแวกใกล้เคียงรักกันมากขึ้น

จากเดิมแค่เคยเห็นหน้ากัน มาเป็นเจอหน้ายิ้มให้และทักทาย

แต่ไฟไหม้กรุงเทพ สร้างบาดแผลร้าวลึก

และทำให้ช่องว่างระหว่างคนในประเทศนี้ห่างกันมากยิ่งขึ้น

ทำให้รู้สึกเหมือนเราไม่ได้อยู่ประเทศเดียวกัน เศร้าค่ะ

บ้านผมถูกไฟไหม้ไปนานแล้วครับ...

สติดีเยี่ยม ยังคว้ากล้องติดมือไปด้วย

.

นิสิตใหม่ Logistics Management วิทยาเขตศรีราชา

http://www.free-webboard.com/travel.php?nm=somchaii&qid=44

.

ขอแสดงความเสียใจกลับคุณขอทานน้อยนะคะที่บ้านถูกไฟไหม้

งานนี้นึกถึงใจเขาใจเราทีเดียวค่ะ

เพราะคนในครอบครัว ก็เป็นหนึ่งในผู้เสียหายจากไฟไหม้กรุงเทพเช่นกันค่ะ

ท่านพี่คุณชายป็อก สบายดีหรือคะ

อยากได้ลิงไปเลี้ยงสักฝูงไหมคะ

แหม โหมดถ่ายภาพมันฝังอยู่ไหนหัวค่ะ

พร้อมถ่ายได้ทุกที่ทุกเวลา

ไม่งั้นเสียชื่อ KU Edtechno 6 หมดสิคะ

-----------------

คิดถึงเกษตร คิดถึง อ.ป๋า คิดถึงไอ้จุก ไอ้ เปีย ไอ้แกละ นะคะ

ครูพี่อ๊อดค่ะ ช่วงนี้โจนาธานอ๊อด ไม่มีชีพจรลงเท้าหรือคะ ;) มาบอกว่า ดีใจที่พี่ชอบภาพหมวกเมฆ ณ บางกอก เมื่อวานเห็นข่าว คนบางกอกได้เห็นอีกแล้ว .. นิมิตหมายดีๆ ไหมคะนี่ ยังหวังๆ แม้จะลางเลือน ;) … สุขสันต์วันหยุดนี้นะคะพี่

น้องปู

P

poo

แหมมาเร็วทันใจ พี่ก็ยังเดินทางเสมอๆ

และยังเก็บความสุขที่ได้รับไว้ในกล่องความสุข

รอจังหวะและโอกาสดีๆ เปิดกล่องความสุขออกมาแบ่งปันผู้คน

ท้องฟ้าวันนั้นที่ลุงกี้ร์ถ่ายพี่ก็ถ่ายแต่เป็นเวลาหลังจากเมฆสีรุ้งจางไปแล้ว

เพราะรถตู้เลี้ยวไปทางอนุสาวรีย์ แต่ขอติดไว้ก่อน

ถ้าพี่เขียนบันทึกเรื่องนี้เมื่อไหร่จะขอลิ้งก์ไปที่บันทึกน้องปูนะคะ

-----------------

อยากให้คนไทยทุกคนมีความสุขค่ะ

ไอ้จุก ไอ้เปีย ไอ้แกละ คือคำสอนของป๋า

ทั้งวิชาการ จิตวิญญาณ และความรัก

คิดถึงป๋า ก็ถ่ายทอดความรู้ "แบบครู" เพื่อเป็นกุศลแก่ป๋า

สวัสดีค่ะ

          น้ำใจคนไทยส่วนใหม่ มีให้กันเสมอนะคะ ดีจังค่ะ เรื่องใจหายใจคว่ำ ยังได้ชมภาพไฟไหม้  ที่เป็นการเตือน ต้องมีสติและมีน้ำใจ ฯ กับผู้ที่มาแวะอ่านได้อย่างดีด้วย  ขอบคุณนะคะ

                                 

             

ท่านพี่คุณชายป็อก

เมื่อไหร่จะมีการจัดงานรุ่น 5-6 บ้างละคะ

อยากรู้ว่าแต่ละคนเปลี่ยนแปลงไปถึงไหนแล้ว 555

ขอบคุณน้ำใสๆไหลเย็น จากคุณ

P
ช่วงนี้เวลาน้อย มาแว๊บๆค่ะ

หมู่นี้ฟังแต่ข่าวไฟไหม้ค่ะ เจ็บปวดที่สุดก็ไหม้ห้องสมุด ทั้งมารวย ทั้งมหิดลวิทยานุสรณ์ นี่แหละค่ะ จนหลายๆ คนตีโยงไปเรื่องระบบการศึกษาของประเทศไปแล้ว โอ้ยไม่เอา เครียดๆๆๆ สบายดีนะคะ เลี้ยงลูกลิงเหนื่อยไหมค่ะ

จัดงานรุ่น 5-6 คาดว่า หลังจาก "พี่ใหญ่ นายพล" เกษียณอายุ

ก็จะมีเวลาว่าง มาร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

แล้วจะประชุมเตรียมงาน แจ้งข่าวล่วงหน้านานๆ

  • ดีคับ
  • เขียนบล็อกเรื่องก้อนเมฆเถอะคับ
  • อยากอ่าน
  • ขอร้องคับ

ท่านพี่คุณชายป็อกคะ

ตามไปดูรูปเก่าๆแล้วค่ะ

ไม่อยากจะนึกว่าตอนนี้แต่ละคนจะเป็นอย่างไรบ้าง

เทคโน KU 5-6 ความสัมพันธ์ยังแน่นเหนียวเสมอ

เราน่าจะรวมพลไปกราบอาจารย์แม่บ้างนะคะ

คุณเหมียวมอมแมม

เขียนบันทึกเรื่องเมฆสีรู้งให้ตามคำขอแล้วนะคะ

ตามไปอ่านดูนะคะว่า มองด้วยตาเปล่ากับมองผ่านเลนส์

จะสวยงามอลังการแค่ไหน

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี