ขำขำ ก่อนนอน

เช้าวันนี้...ก็เป็นวันทำงานตามปกติของผมเช่นเดียวกับวันอื่นๆ

และผมก็มีหน้าที่ตรวจประจำอยู่ที่ห้องฉุกเฉินที่ดูเหมือนจะสงบและเป็นปกติดี

ขณะที่กำลังนั่งดูรูปเรื่อยเปื่อยในเฟสบุ๊ค ก็ได้ยินเสียงพี่พยาบาลตะโกนเข้ามาว่า

"หมอคะ มีเคสค่ะ"

ผมเดินออกไป เจอคุณป้าคนหนึ่งนอนหอบเหนื่อยอยู่บนเตียงพร้อมญาติอีก 2 คน

และยังไม่ทันที่จะพูดอะไร

ญาติคนหนึ่งก็แทรกขึ้นมาก่อนว่า "หมอเจ้า แม่โดนผีเข้า!!!"

ผมประเมินด้วยสายตา พร้อมดูสัญญาณชีพแล้ว คิดว่า "ผีตัวนี้ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ"

ในขณะที่ง่วนอยู่กับการเตรียมตัวจะใส่ท่อช่วยหายใจนั้น ก็จับประเด็นสิ่งที่ญาติพูดกับพยาบาลได้ว่า คุณป้าคนนี้เป็นม้าทรง (ร่างทรง) และมีโรคประจำตัวเป็นถุงลมโป่งพอง

ผมเตรียมพร้อมจะใส่ท่อแ้ล้วครับ แต่ปรากฏว่า....

คุณป้าพูดขึ้นมาว่า "หมอบ่ต้องยะอะหยังทั้งนั้น" แปลว่า หมอห้ามทำอะไรทั้งนั้น

ผมก็ถามกลับ "อันนี้เจ้าตนไหนมาประทับ"แปลว่า อันนี้เจ้าตนไหนมาประทับ

"กูเจ้าพ่อ.....(อะไรซักสิ่งจำไม่ได้ละ)"คุณป้าตอบ

"อ่อ อั้นเจ้าพ่อฟั่งเข้าเตื่อ ม้าอิดอยู่ ออกไปก่อนได้ก่อ" แปลว่า ถ้าอย่างนั้นเจ้าพ่ออย่าเพิ่งเข้า ร่างทรงกำลังเหนื่อย ออกไปก่อนได้มั้ย

ท่านก็เชื่อฟังครับ ก็นอนให้ใส่ท่อช่วยหายใจได้อย่างสบาย

พอเสร็จแล้ว ผมก็เลยบอกเจ้าพ่อว่า "เจ้าพ่อบ่ดีสูบบุหรี่นักเน้ออ"

เจ้าพ่อผงกหัว แล้วผมก็ส่งท่าน admit ward

สรุปว่าเป็น COPD with acute exacerbation (ถุงลมโป่งพองกำเริบเฉียบพลัน)

ผมไม่แน่ใจว่าคุณป้าเพ้อ หรือว่าเจ้าพ่อมาจริง แต่ที่แน่ๆ ได้เรียนรู้ว่า

"ผีก็เหนื่อยเป็นครับ"

DrVillager