เช้าวันนี้โชคดีได้มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันมาก่อนถึงสามรายการค่ะ

รายแรกเกิดขึ้นเวลา 08.10น.

ในขณะที่ฉันเดินออกจากห้องอาหารของ

โรงพยาบาลจังหวัดสมุทรสาคร

ได้เห็นคุณยายท่านหนึ่ง นั่งบนรถเข็นของรพ.

ซึ่งจอดอยู่ริมระเบียงก่อนจะเลี้ยวเข้าตึกเอ็กซ์เลย์

อาการคล้ายคนจะเป็นลม จึงเดินเข้าไปหา

สอบถามได้ความว่ามารพ. เดินไม่ไหวจึงนั่งรถ

กำลังคิดว่าจะพารถเข็นไปพบคุณหมออีกตึกได้อย่างไร

ก็พอดีฉันเดินเข้าไปหา

ฉันจึงอาสาพาไปส่ง และทราบว่าคุณยายมารพ.คนเดียว

พาคุณยายมาถึงหน้าตึก เจ้าหน้าที่รถใจดี

ก็เดินมารับคุณยายก่อนถูกเข็นขึ้นตึกตรวจ

คุณยายหันมายกมือขอบคุณ

ฉันตกใจมาก ที่คุณยายท่านนี้ยกมือไหว้ขอบคุณ

ก่อนจากไป

(หมายเหตุจนท.รถจะรอรับผู้ป่วยหน้ารพ.เข้าใจว่าคุณยายคงเดินมาห้องอาหารได้เองหลังจากนั้นจึงเกิดอาการหน้ามืด เลยไม่ได้ใช้บริการรถแต่แรกค่ะ)

รายการที่สอง ฉันเป็นผู้ไปเยือน

เมื่อเดินไปหาพยาบาลสายฝน และเจอพยาบาลน้องโย่ง

ชวนให้ร่วมงานวันหืดโลก(World Asthma Day)

ฉันรับปากหากมีเวลา เพราะรอจนท.จากศูนย์สามวัย

บางโทรัดมารับไปที่งานระหว่างรอยังมีเวลา

อีกทั้งเป็นช่วงที่ทางงานวันหืดโลก

เริ่มดำเนินกิจกรรม จึงได้ร่วมพิธีเปิด

และถ่ายรูปงานไว้ให้น้องโย่ง

รายการที่สามตื่นเต้นมากๆ

เกิดขึ้นที่ศูนย์สามวัย สานสายใยรักแห่งครอบครัว

บางโทรัด จังหวัดสมุทรสาคร

ในขณะที่กำลังจัดกิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้ ให้กับคนสามวัย

จำนวน 73 คน และดูเหมือนว่าทุกคนกำลังเข้าสู่ภวังค์แห่งความคิด

บางคนส่งเสียงกรน แสดงว่าหลับลึกแล้ว

และฉันเปิดเพลงนิพพานบรรเลงเบาๆ  แต่เต็มไปด้วยพลัง

ที่มุมซ้ายด้านหลังสุด มีร่างของผู้หญิงวัยกลางคนขยับขา

ท่ามกลางความเงียบของบรรยากาศ

และฉันเห็นขาของเธอเริ่มเขย่าเร็วขึ้น

ต่อจากนั้นเธอพรวดลุกขึ้นยื่น เสียงร้อง งู!

ฉันเพ็งมองอยู่แล้วกลุ่มคนตรงนั้นร่วม 10 คน

ขยับร่างกาย ร้องอุ๊ย..งูตามมา

ฉันเห็นงูสีเขียวเหลืองๆ ยาวประมาณ 75 เซ็นติเมตร

เหมือนกระโดดเลื้อยในกลุ่มคนที่ลุกขึ้น

ฉันตะโกนใส่ไมค์ที่ถืออยู่ ให้ทุกคนสงบนิ่ง และถอยห่างจากงูช้าๆ

ฉันเองตื่นเต้น แต่ต้องควบคุมเสียงให้ปกติ

ด้วยการหายใจเข้า และออกช้าๆ พร้อมกับบอกให้ทุกคนคุมสติ

 เรียกสติกลับมา หายใจเข้าและออกอย่างช้าๆ

เพื่อคลายความตื่นเต้น

และขอร้องอย่าทำอะไรงูให้ปล่อยเขาไป

งูเป็นสัตว์ที่น่าสงสาร เขามีเพียงประสาทสัมผัส

การเคลื่อนไหวเท่านั้น

ดังนั้นทุกคนต้องนิ่งและถอยออกมาอย่างเงียบๆ

ในการร่วมกิจกรรมครั้งนี้

มีผู้สูงวัยที่เป็นโรคความดันอยู่หลายคน

ฉันต้องควบคุมสถานการณ์ในขณะนั้นให้ได้

ไม่ถึง 1 นาทีทุกอย่างก็สงบเงียบ และ

ฉันนำแผ่เมตตาทันที

มีเสียงแผ่เมตตาดังขึ้นมาแทน

งูเลื้อยไปทางวัดแล้ว

ทุกคนแผ่เมตตาพร้อมกัน

เขามาร่วมอนุโมทนาบุญนะพ่อแม่พี่น้อง ปู่ยาตายาย

แผ่บุญให้เขาด้วย

บุญที่เกิดจากความจงรักภักดีต่อองค์พระเจ้าอยู่หัวของเรา

บุญที่เกิดจากความรัก ความสามัคคีของพี่น้องชาวบางโทรัด

บุญที่เกิดจากเจตนาดีของทุกคน ที่ตั้งใจเรียนรู้ เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

บุญที่เกิดจากการทำความดี ทำสมาธิในกิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้

ฉันไม่รู้ว่า อะไรทำให้ฉันเรียงร้อยถ้อยคำ เหล่านี้ได้อย่างไร

มันไม่มีในบท ในแผนงานที่ฉันเตรียมไป

แล้วฉันก็แผ่เมตตาอีกครั้งทันที  ทุกคนร่วมทำเช่นเดียวกับฉัน

ในขณะนั้น ผู้สูงอายุและเด็กๆต่างพนมมือขึ้นโดยไม่ได้นัดหมาย

ส่วนคนที่เจองูโดยตรงหันมามองฉัน

ฉันยิ้มให้แล้วพูดว่าโชคดีนะคะ เขามาขอส่วนบุญ

ทั้งที่ในใจฉันรู้สึกเสียววาบ....ว่าโชคดีนะที่มันไม่กัด

เธอผู้ผจญกับงูบอกว่างูมันเลื้อยแบบเลี้ยวไปมาและเธอตกใจ

เมื่อรู้สึกเหมือนหางมันจะพันขาเธอ ส่วนหัวของงูนั้น

เลื้อยมาที่ขากางเกงของเธอ เธอสวมกางเกงขาสามส่วน

ทุกสิ่งเกิดขึ้นกระทันหัน เธอจึงมั่นใจว่าเป็นงู

พร้อมกับกระโดดออกมาห่างๆที่งูอยู่

แม้จะตกใจมาก แต่ด้วยภาระหน้าที่เป็นผู้ดำเนินกิจกรรมขณะนั้น

ฉันไม่อาจตกใจ และไม่อาจแสดงอาการหวาดกลัวได้

ทั้งๆที่ฉันก็หวั่นใจไม่ต่างไปจากสมาชิกศูนย์สามวัยเลย

และรู้สึกดีใจที่สามารถควบคุมสติตัวเองได้

ทันทีที่ใจนึก.....อยากให้งูตัวนั้นพ้นทุกข์ เขาคงร้อนมาก

ฉันจำได้ว่า ได้บอกทุกคนอย่าตระหนกตกใจ สงบใจ

แล้วมองงูตัวนั้นด้วยสติ

กับหลีกทางให้เขาออกไป ฉันดีใจที่ฉันตัดสินใจถูก

เพราะสามารถควบคุมสถานการณ์เวลานั้นให้สงบ และจบลงด้วยดี

แล้วหันหน้าไปหาพระบรมฉายาลักษณ์

ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

แล้วพนมมือขึ้น ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยื่นนาน

พระองค์ทรงคุ้มครองแล้ว

เมื่อได้สอบถามความรู้สึกผู้มาร่วมกิจกรรม

ต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า

รู้สึกดีมากๆ  และเขาไม่เอาเรื่องงูมาคุยกันเลย แปลกมากๆ

หลายคนกล่าวว่า การนอนเป็นสิ่งที่ดี

ทำให้เขาได้มีโอกาสพิจารณา ทบทวนสิ่งที่ผ่านมาในชีวิต

แม้เวลาจะน้อยนิด แต่เขารู้สึกดี สบาย เย็น

และการได้น้อมจิต ดูกาย ดูใจ และยอมรับตนเอง

ให้โอกาสตัวเองได้พักผ่อนอย่างรู้ และมีสตินั้น  มันช่างวิเศษจริงๆ

คุณลุงที่นั่งด้านขวามือของฉัน

หันไปคุยกับเพื่อนว่าลุงรู้สึกดีมากอย่างไร

และบอกฉันว่ามาจัดกิจกรรมนี้อีกนะครับ

สำหรับผู้ผจญ และสัมผัสงูนั้นเธอยังมีอาการหวาดๆบ้าง

เธอบอกว่ารู้สึกขนลุกไม่หาย

ฉันแนะนำให้เธอภาวนาพุทโธ และแผ่เมตตา

หลังงานเลิก มีคุณลุงท่านหนึ่งทราบว่ามาทำงานที่ศูนย์นี้

ตั้งแต่เริ่มสร้างเป็นศูนย์

ไม่เคยเจองูเลย งงเหมือนกันว่างูมาได้อย่างไร

ในขณะที่อากาศก็ร้อนระอุมากๆ อย่างนี้

หากเป็นหน้าฝนก็ไปอย่าง

เอารูปมาฝากนะคะ

 

สถานที่ออกกำลังกายในอาคารด้านซ้ายมือของศูนย์

ศูนย์อยู่ติดกับวัดบางพลีค่ะ

ข้างบนอาคารมีห้องสมุด

ห้องทรงงาน

ห้องดนตรี

และลานเรียนรู้ของเด็กน้อยค่ะ

เด็กๆมาเรียนรู้การร้อยลูกปัดเป็นรูปตุ๊กตาต่างๆจากภูมิปัญญาท้องถิ่นค่ะ

และที่ยังไม่ประสาก็มีของเล่นให้ได้สัมผัส ได้เรียนรู้ด้วยตนเอง

มีพี่ๆเป็นพี่เลี้ยงช่วยดูแล ให้คำแนะนำ

ลงไปชั้นล่างเป็นใต้ถุนโปร่งลมพัดผ่านเย็ยสบาย

ไปพบกับผู้มารอรับการพัฒนาในแบบฉบับของศูนย์สามวัยนะคะ

ฉันและน้องนุ้ยจะพาไปรูจักกลุ่มคนสามวัยทำกิจกรรมด้วยกัน

นี่ค่ะ เราพบกันด้วยเสียงเพลง และจากกันด้วยเสียงเพลง

ฉันและน้องนุ้ยแนะนำตัวเอง

น้องนุ้นจบจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขนค่ะ

ทำงานอยู่ที่รพ.สมุทรสาคร ด้านสังคมสงเคราะห์ผู้ป่วย

ต่อจากนั้นฉันก็ เตรียมความพร้อมง่ายๆ ด้วยการให้ปรบมือ

และสอดแทรกอารมณ์ขันตามนิสัยของฉัน

ทำให้เกิดเสียงหัวเราะ ฉันมองหาดาวประจำศูนย์ เมื่อจำมาร่วมกันแล้วต้องตะลึง

เพราะรวมอายุกันแล้วมากโข

ทุกคนร้องเพลงสวัสดี ทักทายคนข้างเคียง ถามชื่อ บางคนยังไม่เคยคุยกันได้คุยกัน

ผู้สูงอายุเคลื่อนไหวไม่สะดวก คงจะเหนื่อยแล้ว

ต่อจากนั้นก็พากันร้องเพลงภูมิแผ่นดิน

ก่อนร้องก็ให้ทวนเนื้อเพลงกันก่อน

คุณยายท่านหนึ่งบอกว่ายายร้องไม่เป็น อ่านไม่ออก ตาไม่ดี

ท่าทางของคุณยายทำให้ทุกคนยิ้ม และหัวเราะอย่างเป็นสุข

เมื่อฉันต่อว่าตาไม่ดีให้ตีตา คุณยายอีกท่านหนึ่งต่อว่ายายไม่ดีก็ตียาย

อันนี้เป็นการหยอกล้อกัน ไม่ใช่ภาษาฟ้องศาล ขึ้นโรงพักนะคะ อย่าเข้าใจผิด

ต่อจากนั้นก็ทำกิจกรรมผ่อนพักตระหนักรู้

เพื่อให้มีสติ ว่าเรามาทำกิจกรรมอะไร เพื่ออะไร

ชีวิตที่ผ่านมานั้นเหนื่อยยากนัก มาฝึกนอนแบบโยคะ

ให้ร่างกายและจิตใจรับรู้ ตระหนักในคุณค่าแห่งตน

เสริมเติมพลังให้กับชีวิต กิจกรรมช่วงนี้ฉันดำเนินการจนเจอเหตุการณ์

ให้ตื่นเต้นตอนใกล้จะจบกิจกรรมเพียงไม่กี่วินาที

เลยไม่ได้ถ่ายภาพไว้ แต่ได้ขอน้องที่ศูนย์ไว้แล้ว

และจะนำภาพมาให้ชมในบันทึกหน้านะคะ

 

ติดตามศูนย์สามวัยในบันทึกหน้าที่นี่นะคะ

http://gotoknow.org/blog/krutoiting/357165

ขอบคุณข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องหืด

http://www.si.mahidol.ac.th/sidoctor/e-pl/articledetail.asp?id=205

http://www.asthma.or.th/asthma.php?id=83

 

ขอบคุณค่ะ