"กู..เลือกเกิด...ไม่ได้ แต่กู...จะลิขิตชีวิตตัวเอง ให้ประสบความสำเร็จ...ที่ยิ่งใหญ่ให้ได้"

                เย็นวันหนึ่งพี่ระเบียบเพื่อนครูที่อยู่บ้านพักเดียวกับฉันยื่นหนังสือให้ไปอ่าน แล้วกล่าวว่า  "หน่อยลองไปอ่านดูนะ  พี่เห็นหน่อยชอบตั้งเป้าหมายชีวิตเผื่ออ่านแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง"

                เมื่อหยิบหนังสือขึ้นมาดูก็ยิ่งสนใจ  เปิดอ่านคำโฆษณาของผู้เขียนที่เขียนทิ้งท้ายว่า "...อ่านจบแล้ว...รู้สึกไม่ประทับใจ...ผมคืนเงินให้ 2 เท่า       หรืออ่านจบแล้วไม่อยากเก็บหนังสือไว้...ส่งคืนครับ  ผมคืนเงินให้เต็มราคาที่ซื้อไป  หรือ อ่านจบแล้วเอามาเปลี่ยนเอาเล่มใหม่ไปอ่าน...ก็ได้...  ผมไม่ได้ทำหน้งสือเพราะอยากรวย  แต่ ผมทำหนังสือเพราะอยากให้คนไทยได้อ่านสุดยอดหนังสือดี...ผมจึงกล้าการันตีว่า...หนังสือของผมทุกเล่ม...จะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง  ไม่ต้องเชื่อ...แต่ต้องอ่าน...  ถ้าแน่จริง...อ่านเสร็จแล้ว...โทรมาคุยกัน   (สมคิด  ลวางกูร  เจ้าของฉายา...วลีกวนตา...วาจากวนตีน... โทร............)..."

                 แค่อ่านคำโฆษณาตัวเอง   ฉันได้แต่คิดในใจนักเขียนคนนี้ไม่ธรรมดา  ไม่เคยเห็นเจ้าของงานเขียนใดท้าทายผู้อ่านขนาดนี้  ลองพิสูจน์สักครั้งว่าจริงดังว่าหรือไม่

                 อ่านจบต้องยอมยกนิ้วโป้งให้สองนิ้ว  "นายแน่มาก  สมคิด  ลวางกูร" นายทำได้อย่างไร   จากเด็กกำพร้าพ่อ    แม่เป็นสาวโรงงาน ต้องไปอยู่วัดตั้งแต่อายุ ๒ ขวบ  ยากจน อดอยากขนาดต้องแย่งหมากิน...   แต่แล้วเด็กคนนี้ก็ได้แรงบันดาลใจจากการอ่านหนังสือของเดล  คาร์เนกี  แล้วก็เจริญรอยตามโดยถือหลักในการตั้งเป้าหมาย ๗ ข้อคือ

                               ๑. ตั้งเป้าหมาย  อีก ๓ ปี ๕ ปี  ๑๐ ปีข้างหน้า อนาคตจะเป็นอะไร ? คิดออกมาเป็นภาพ  ต้้งเป้าหมายที่ยาก    จนเกือบจะเอื้อมไม่ถึง

                               ๒. ขนาดของเป้าหมาย  ต้องไม่เล็กหรือใหญ่เกินไป คือเป็นไปได้ แต่ยาก   จนเกือบเอื้อมไม่ถึง

                               ๓. ขนาดของเป้าหมายและเวลาต้องสัมพันธ์กัน เป้าหมายเล็กเวลาน้อย เป้าหมายใหญ่เวลามาก

                               ๔. ประกาศให้โลกรับรู้  เพื่อกดดันตัวเอง

                               ๕. หาวิธีปฏิบัติเพื่อที่จะนำไปสู่เป้าหมาย

                               ๖. ลงมือปฏิบัติทันทีเดี๋ยวนี้

                               ๗. อย่าหยุดโดยเด็ดขาด   เดินหน้าไปสู่เป้าหมายอย่างเต็มสูบ  ต่อเนื่องไม่หยุด  จนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย...ไม่สำเร็จ  ไม่เลิก...       

                   คุณสมคิดตั้งเป้าหมายไว้ ๕ ข้อ  ตั้งแต่อายุ ๑๑ ปี เป้าหมายข้อที่ยากที่สุดคือ  มีเงินหนึ่งล้านบาทให้ได้เมื่ออายุ ๒๕ ปี...เด็กกำพร้ายากจนต้องกินข้าวบูดแกงบูดเป็นประจำ   สามารถเดินไปสู่เป้าหมายได้อย่างไร  ต้องผ่านอุปสรรค  ก้าวเข้าสู่หายนะในชีวิตติดเหล้า ติดยาเสพติด  ติดผู้หญิง   ติดการพนัน  ผ่านงานหลากหลายอาชีพ  ตั้งแต่นักมวย     พนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร  และสถานอาบอบนวด   เป็นทหารเกณฑ์   จนกลายมาเป็นผู้ดูแลระบบของการบินที่มีชื่อเสียง....

                   สิ่งที่ทำให้ผู้ชายคนนี้ประสบความสำเร็จ เริ่มจากแรงบันดาลใจเพียง ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ที่เหลืออีก ๙๐ เปอร์เซ็นต์ล้วนมาจากความมุ่งมั่นอดทนและมานะพยายามโดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค   ทุกครั้งที่เขาล้มเหลวเขาสามารถแก้ไขปัญหาได้ด้วยตนเองโดยใช้ปัญญา... ทุกอย่างไม่ใช่ความบังเอิญ     หากแต่เป็นความตั้งใจของเขา   เขามีบุคลิกที่ดีคือ  ขยัน  อดทน  มีมนุษยสัมพันธ์  รักการเรียนรู้  มีเป้าหมายที่ชัดเจน  และไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา...  ข้อสำคัญเขามีวิธีการจีบสาวที่ไม่เหมือนใคร ดูซื่อ ๆ แต่ก็น่ารักดี

                   ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้จบได้ทั้งความสนุกสนาน   เจ็บปวดและขมขื่นแทนคนเขียน  แต่เขาก็สามารถเล่าเรื่องเศร้าให้ดูเป็นเรื่องที่ขบขันได้  นับว่างานเขียนของเขามีเสน่ห์ไม่น้อย  ที่สำคัญที่สุดก็คือแรงบันดาลใจ...แต่ฉันคงไม่ตั้งเป้าหมายทางโลกหรอกนะเพราะฉันไม่รู้ว่าหากฉันมีเงินล้านจริง  ฉันจะมีความสุขที่ยั่งยืนหรือไม่ สู้ฉันตั้งเป้าหมายทางธรรมก้าวเข้าสู่การเป็นอริยบุคคลในชาตินี้น่าจะเป็นสันติสุขที่แท้จริง...

                                 .................................................

หมายเหตุ   หากผู้อ่านสนใจชีวิตของสมคิด  ลวางกูร ในเรื่องการตั้งเป้าหมายในชีวิต สามารถเข้าไปดูได้ที่  http://www.buddy-books.com/p/data/4/0010-1.html
เอกสารอ้างอิง     สมคิด  ลวางกูร.พลิกชีวิตจากหายนะ...สู่ความสำเร็จ 1. กรุงเทพฯ:
                                    โปร-วิชั่นเอนเตอร์เทนเม้นท์,  ม.ป.ป.                       

ภาพ : จากอินเทอร์เน็ต