สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทุกวันนี้เป็นยุคที่มีคนใช้งานคอมพิวเตอร์มากขึ้น แวบอ่านเรื่องคนเป็นโรคใหม่คือ โรคปวดตาเพราะจ้องอยู่หน้าคอมนานและโรคปวดเมื่อยทั่วตัวเพราะนั่งผิดปกติอยู่หน้าคอมนาน...
วิธีแก้ไขคือประมาณว่า...ทุก 30 นาทีต้องลุกออกจากหน้าคอม ฯ แล้วไปทำอย่างอื่นบ้างไม่งั้นโดนโรคดังกล่าวเล่นงานแน่ ๆ ยิ่งกว่าแช่แป้ง...
ยูมิก็น่าเข้าข่ายนะนิเริ่มมีอาการเหมือนกัน อาการมันฟ้องแล้ว...กลัว ๆ เมื่อวานแวบไปในเมืองหาดใหญ่เจออาม่าอยู่ในวัย 80 กว่าปียังมีสุขภาพแข็งแรงดียิ้มแย้มแจ่มใส...ท่านเป็นแม่ของคุณครูที่สอนลูกชาย...อาจารย์ ๆ เข้ามาในบ้านก่อนมีพัดลมเย็น ๆ
.เซี่ย ๆ ผมอยากชมปลาการ์ตูนในตู้ปลาด้านนอกระเบียงบ้านนี้ปลามันอยู่รวมกันได้ไม่ทะเลาะกันไม่กัดกัน... หมู่นี้คนไม่ค่อยรักกันนะแบ่งฝ่ายกัน...อาม่าว่า...
เพราะเงินแท้ ๆ คนมองเงิน อะไร ๆ ก็เป็นเงินไปหมด...
เงินเป็นตัวนำปัญหามาสู่คนเราอย่างนั้นรึ...
อาม่าว่า...ทุกอย่างเรื่องเงินทั้งนั้น...เพราะเงินอยู่บ้านรั้วติดกันก็ไม่รู้จักกัน สมัยก่อนไม่เป็นอย่างนี้...
คนมีศีลมีธรรมใช่ไหม..?
อาม่าว่า...ตอนอาม่ายังเล็ก ๆ นะคนเขาคิดดีเรื่องความดีเงินนะเอาไว้ทีหลัง ศาสนาก็สอนเรื่องความดี ตอนนี้เงินอะไรก็เงิน...เงินทำลายทุกอย่างแม้แต่เด็กสมองก็ถูกทำลาย...
คนไม่ปรับตัวเองให้เข้ากับหลักธรรมทางศาสนา...ศาสนาก็ไม่ปรับเข้าหาคน...ขอบคุณอาม่าที่เป็นเพื่อนคุย...
แวบกลับเข้าบ้านทำความสะอาดชั้นวางหนังสือยังคงมีเศษกระดาษเขียนด้วยรอยหมึกไว้ประมาณปี พ.ศ. 2527 เป็นช่วงออกไปสอนไปอบรมตามโรงเรียนต่าง ๆ เรื่องลิงติดตัง มาจากพระไตรปิฎก ( สํ. มหาวารวรรค 19 / 701 / 190 . ) ว่า...
เยาวชนจำนวนไม่น้อยที่เสียอนาคต ก็เพราะถูกมอบให้ทดลองสิ่งไม่ควรทดลอง.
ดังเรื่องมีว่า...ที่หิมาลัยมีที่คนสัตว์ไม่ไป ที่สัตว์ไปและที่คนและสัตว์ไป มีนายพรานวางตังไว้ดักลิง มีลิงโง่เข้าใกล้ตัง ลิงสงสัยเลยเอามือจับตัง มือลิงก็ติดตัง เอามือข้างที่สองจับเพื่อปลดมือออก มือข้างที่สองก็ติดตังอีก
มันจึงเอาเท้าจับเพื่อปลดมือทั้งสองออก เท้ามันก็ติดตังอีก เอาเท้าที่เหลือช่วยมันก็ติดตังอีก ลิงเลยเอาปากกัดก็ติดตังอีก ลิงถูกติด 5 ที่ นอนถอนใจถึงความพินาศแห่งตน เมื่อนายพรานมาถึงก็จับเอาลิงไปตามชอบใจ
สรุปว่า...ลิงเที่ยวไปในถิ่นอื่น อันมิใช่ที่ควรเที่ยวไป และชอบทดลองโดยไร้ปัญญามันก็เป็นอย่างนี้แล.
...................................
1. แกงรสเรื่องอยู่หน้าคอม ฯ นาน ๆ ไม่ดี.
2. รสคุยเรื่องอำนาจเงิน...หลงเงินไม่ดี.
3. รสอยากทดลอง...ไร้ปัญญาไม่ดี.
สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ umi
คนเป็นโรคใหม่คือ โรคปวดตา เพราะจ้องอยู่หน้าคอมนานและโรคปวดเมื่อยทั่วตัว เพราะนั่งผิดปกติอยู่หน้าคอมนาน...
วิธีแก้ไขคือประมาณว่า...ทุก 30 นาทีต้องลุกออกจากหน้าคอม ฯ แล้วไปทำอย่างอื่นบ้างไม่งั้นโดนโรคดังกล่าวเล่นงานแน่ ๆ ยิ่งกว่าแช่แป้ง...
..ไม่ได้เป็นโรคอะไร งานก็ดูไม่ได้หนัก ได้นั่งนานๆ แม้จะนั่งท่าปกติ.. แต่อาการที่ไม่สบาย ส่วนมากจะเริ่มเกิดเพราะ น้ำหนักของตัวเองกดทับ ค่ะ ดังนั้น จึงต้องมีการเปลี่ยนอิริยาบถตลอดเวลา และคิดท่าสบายของตัวเอง เพื่อใช้อวัยวะทุกส่วนของร่างกายไปเรื่อยๆ ไม่จำกัดท่าค่ะ อิ อิ สำหรับเรื่องตาและสายตา จำเป็นต้องนั่งห่างจอคอม (มาตรฐานจอ 17 นิ้ว) ห่าง 1 ช่วงแขนของเราเหยียดตรง(วัดเวลานั่ง) เพราะจะทำให้เราไม่ต้องกรอกตา เลื่อน ดวงตา ของเราไปตามความกว้างของ จอคอม ถ้านั่งใกล้จอคอมเกินไป รัศมีการมองจะแคบลง เมื่อต้องกรอกสายตามากๆ จะทำให้จอประสาทตาฉีก ซึ่งอาการเบื้องต้นคือเห็นแสงฟ้าแลบที่ตา.. อาจต้องใช้แว่นประจำตำแหน่งช่วยในการเห็นหน้าจอคอม หรือ คลิกขยายตัวอักษร (ซึ่งจะขยายได้บ้างหรือไม่ได้บ้าง แล้วแต่การ format ของเจ้าของงานเขียน) เมื่อได้ลองคิดเปรียบเทียบ.. สมัยยังเด็ก เคยมีความรู้ว่า อ่านหนังสือ หน้ากระดาษ A4 วางบนโต๊ะ ให้นั่งอ่านห่างจากตัวหนังสือ 1 ฟุต ดังนั้น เมื่อจอคอมกว้างกว่า A4 จึงต้องถอยระยะห่างออกมาเพื่อให้ระยะการมองเห็น cover ความกว้างของจอคอม.. พูดยาวอีกแล้ว อิ อิ ขอบคุณค่ะ มีความสุข มีสุขภาพแข็งแรงเสมอนะคะ (◡‿◡✿)
มาอ่านแกงสามรสค่ะ ครูปริมปรางกำลังผจญแกงรสที่ 1 ค่ะ โรคที่เกิดจากคอมพิวเตอร์ เป็นมา 2 ปี แล้วค่ะ
สวัสดีครับ คุณ นีนานันท์
วาว ๆ ดีจังเลยละ...ร่วมด้วยช่วยกันเตือนตนเองให้ห่างไกลจ่กภัยใกล้ตัวนะครับ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ ปริมปราง
คงต้องหายาแก้นะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณบุษรา
วาว ๆ เห็นภาพแล้ว ขำ ๆ ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีคะท่านยูมิ วันนี้ได้หลายรสจริงๆๆๆ คิดอะไรขึ้นมาได้ก้เขียนไปก่อน ก่อนที่มันจะลืมคะ -สำหรับสุ ก็มีปัญหาเรื่องสายตา ตอนเข้ามาใหม่ๆๆ เพราะไม่รู้การเพิ่มขนาดภาพ ขนาดตัวหนังสือ นั่งเล่น อ่านเป็นวันเลยคะ แทบจะไม่ได้ออกกำลังกาบอย่างอื่นเลย และเรื่องปวดเมื่อยตามตัวนี่ คงจะเหมือนที่น้องนีน่านันท์ว่าคะ น้ำหนักของตัวเองกดทับ และน้องนีน่านันท์ได้แนะนำตั้งแต่เข้ามาเล่นใหม่ๆแล้วคะ เพราะตอนนั้น ไปอ่านของมใครก็ตัวเล็กมากๆๆๆ แต่ตอนนี้พอรู้จักวิธีแก้ไขแล้วคะ
-ส่วนรสชาติที่ 2 เรื่องเงินนั้น คนเราก็อยู่กันได้ ก็ขาดปัจจัยนี้ไม่ได้ และรู้ไหมคะ ทุกวันนี้เงินหายากนะคะ คนที่มีรายได้ประจำ ข้าวของสินค้าก็แพงขึ้น ต้องดิ้นรนกัน
-และทุกวันนี้ คนหลงวัตถุนิยม มีเงินเท่าไหร่ก็ไม่อดออม นำไปซื้อของ ได้ผ่อนก็เอา
-และคนที่มีเงิน แม้ไม่ดี ก็ชื่นชมเขาคะ แล้วจะทำอย่างไร ระหว่างเงินกับความดี
-เรื่องเยาวชนนั้นไม่ต้องพูดถึงหรอกคะ เทคโนโลยี่ทันสมัย เด็กรู้ก่อนใช้เป็นก่อนผู้ใหญ่อีก แล้วเขาก็พัฒนาการเรียนรู้ แม้จะรู้ว่าผิด หรือถูกก็อยากลองของใหม่คะ
-เอ้าเอาภาพมาสนับสนุน ดูแล้วขำกลิ้งอีกคะ ช้างเต้นระบำคะ
สวัสดีครับ คุณสุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ
วาว ๆ ผ่อนคลาย ๆ สบาย ๆ ไปกับช้างเต้นระบำครับผม...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์ยูมิ
กอได้เปิดบ้านไว้หลังหนึ่งค่ะ ชื่อบ้านว่า คนลงกลอน กอเปิดบ้านหลังนี้ไว้เพื่อให้เพื่อนๆ ที่รักในการเขียนกลอนได้มาร่วมเขียนกลอนกันค่ะ
กอชอบอ่านและพยายามเขียนกลอนอยู่น่ะค่ะ
บ้านหลังนี้มีค่าต่อกอมากอยากให้เพื่อน ๆ มาร่วมอยู่ด้วยกันค่ะ ไม่รู้ว่าจะมีใครสนใจเข้ามาบ้าง
ในบ้านหลังนี้กอจะเริ่มเปิดห้องใหญ่ไว้ห้องแรกคือ พรรักเกลื้อน อิอิ เพื่อนรักกลอน
อยากให้เพื่อน ๆ ช่วยกันเขียนกลอนน่ะค่ะ หากใครสนใจตอบกลับหากอด้วยน่ะค่ะ กอจะให้ Username และ password ทางอีเมล์ค่ะ
การเขียนบันทึกกลอนของแต่ละคนไม่ต้องลงชื่อผู้เขียนน่ะค่ะ พอบันทึกกอลนของพวกเรามีครอบ 10 บันทึกเราก็จะมีการร่วมโหวดกลอนที่เราชอบกัน โดยที่พวกเราแต่ละคนไม่รู้เลยว่าใครเป็นเจ้าของกลอนนั้น (เพื่อน ๆ จะไม่จัดทำการโหวดก็ได้ค่ะตรงนี้เราค่อยคุยกันต่อไปในอนาคตน่ะค่ะ)
ประโยชน์อีกอย่างหนึ่งของบ้านหลังนี้คือ หากบันทึกไหนที่พวกเราต้องการให้มีแต่เพื่อน ๆ รักกลอนของเราเท่านั้นที่ได้อ่าน เราก็สามารถไม่แสดงบันทึกได้ แต่เมื่อเราเข้าระบบพวกเราก็จะได้อ่านกันค่ะ
บ้านหลังนี้จะสร้างความเพลิดเพลินให้กับเพื่อนรักกลอนอย่างพวกเรากันน่ะค่ะ สร้างความสามัคคี ตรงนี้ก็อยากให้เพื่อน ๆ ได้มาอยู่บ้านเดียวกัน และได้ลองทำอะไรร่วมกับกอน่ะค่ะ
สวัสดีครับ คุณไผ่ไม่มีกอ
เป็นมุมคิดเก๋เท่ห์ดีจังนะนี่...ชื่นชม ๆ
เรื่องกลอนยูมิเองก็แล้วแต่อารมณ์นะ...อิ อิ อิ
มีความสุขมาก ๆ นะครับผม
ขอบคุณครับ
กอส่งข้อมูลให้ทางเมล์แล้วน่ะค่ะ
สวัสดีครับ คุณไผ่ไม่มีกอ
วาว ๆ ดีจังเลยนะนี่...อิ อิ อิ
ขอบคุณนะครับ
ข้อมูลใหม่ๆ ดีมากครับ จะลองไปทำทานครับ 555
ครูป้อม
http://knonlafhun.blogspot.com/
สวัสดีครับ คุณราชิต สุพร
ท้องฟ้าแดนใต้ร่มรื่น ๆ เย็น ๆ ...อิ อิ อิ
มีความสุขมาก ๆ นะครับ
ขอบคุณครับ