ครูเพื่อศิษย์         คำนี้มันดูไม่ไกลจากตัวเราเลย เพราะครูคนแรกในชีวิตของฉันก็คือ พ่อและแม่ของฉันเอง  ที่ท่านคอยเลี้ยงดู อบรมสั่งสอน ให้วิชาความรู้แก่ฉันเป็นคนแรก

         ครูคนต่อมาก็คือครูที่อบรมสั่งสอน ประศาสตร์วิชาความรู้ให้กับฉันในรั้วโรงเรียนที่ฉันประทับใจอีกท่านหนึ่งก็คือ คุณครู อรวรรณ แก้วมณี ท่านได้สอนฉันในระดับประถมศึกษา ชั้นป.4- ชั้นป.6 ในโรงเรียนบ้านทุ่งละคร ในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งโรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก มีนักเรียนประมาณ ร้อย เศษๆๆ สิ่งที่ฉันประทับใจในตัวท่าน คือ ท่านเป็นครูที่รักนักเรียน มีความเสียสละ พูดจาไพเราะ  ทุ่มเทกับการสอนหนังสือเป็นอย่างมาก ท่านทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีต่อนักเรียน คอยเป็นที่ปรึกษาให้เราได้ในทุกๆเรื่อง ไม่ซ้ำเติมศิษย์ท่านมีแต่คอยแนะนำและให้กำลังแก่ศิษย์รักและสอนลูกศิษย์ด้วยความยุติธรรม ไม่ลำเอียงรักศิษย์ที่เรียนเก่งมากกว่าศิษย์ที่เรียนอ่อน เวลาทำการสอนก็อธิบายได้ชัดเจน เข้าใจง่าย
         แม้ว่าฉันจะเรียนจบจากโรงเรียนนี้ไปนานแล้ว แต่ฉันก็ยังติดตามข่าวคราวของท่านตลอด และทราบว่าท่านยังสอนอยู่ที่โรงเรียนบ้านทุ่งละคร แห่งเดิมนี้อยู่ และที่ฉันดีใจที่สุดก็คือ ในวันที่ 14 เมษายน 2553 ที่ผ่านมานี้ ฉันได้ไปร่วมงาน รวมรุ่นศิษย์เก่าและรดน้ำดำหัวครู อาจารย์ที่โรงเรียนเชียงดาววิทยาคม ฉันได้เจอกับท่านในงานพอดี จึงได้มีโอกาส รดน้ำดำหัวท่าน และได้พรจากท่านมาในวันปีใหม่พอดี 
         ในการเป็นครูนั้นฉันจึงได้ครูท่านนี้เป็นแบบอย่างแก่ฉัน ซึ่งฉันจะทำหน้าที่ของครูให้ดีที่สุด จะทำด้วยหัวใจและจิตวิญญาณ ไม่ใช่ทำตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายเพียงแค่นั้น และสักวันฉันจะต้องเป็น  ครูเพื่อศิษย์ เหมือนท่านให้ได้
 
           ...................................................................................................................................