เสนอให้ชาวบ้านแถวนั้นรวมตัวกันไปเจรจากับหัวหน้า นปช. และเตี๊ยมให้นักข่าวไปทำข่าว

บันทึกการชุมนุมของ นปช. กับความเดือดร้อนของชาวบ้าน

ผมได้รับแจ้งจากเพื่อนที่มีบ้านอยู่แถวถนนสารสิน    ว่าเขาออกไปไหนไม่ได้ ขับรถออกไปไม่ได้   เพราะถนนราชดำริปิด   ทางด้านถนนหลังสวนก็โดนเอารถ ๑๐ ล้อมาขวางถนน   ให้รถผ่านได้เลนเดียว  

เขาบอกว่า แม่บ้านของเขาออกไปดู   กลุ่ม นปช. แจกเสื้อแดงแก่ผู้เดินผ่านไปมาทุกคน   เขาทำอาหารแจกทุกคนรวมทั้งตำรวจ   บนถนนสารสินมีเต๊นท์ใหญ่มหึมา ๓ เต๊นท์   ส้วนเคลื่อนที่  และครัว  อยู่ที่หน้าบ้านเพื่อนผมที่แจ้งมา

อีกคนหนึ่งอยู่ที่ซอยมหาดเล็กหลวง   เล่าว่า กลุ่ม นปช. บอกว่า “ไปบอกรัฐบาลให้ยุบสภาทันที   แล้วพวกเราจะเลิกชุมนุมทันที”   คนในซอยนั้นยิ่งลำบาก เพราะซอย ๑ และ ๒ เป็นซอยตัน   ไม่มีแท้กซี่เพราะถนนราชดำริปิด   รถไฟฟ้าไม่จอดที่สถานีนี้   สนามเล็กๆ หน้าโรงแรมโฟซีซั่นมีเต๊นท์สำหรับพระอยู่เต็ม   แขกของโรงแรมเดือดร้อนมากเพราะไม่มีทางสัญจร

ผมขอแนะนำให้คนบริเวณนั้นรวมตัวกัน ไปเจรจากับหัวหน้าคนเสื้อแดง    ย้ำว่าอย่าเจรจากับคนที่ไม่ใช่หัวหน้า    จะยิ่งดีหากชวนนักข่าวไปทำข่าวด้วย   หรือมีกล้องไปถ่ายด้วยยิ่งดี เพื่อบอกแก่ชาวโลกว่าเขาพูดว่าอย่างไร    ผมคิดว่าเราไปเจรจาในฐานะเราก็มีสิทธิที่จะไม่ถูกทำให้เดือดร้อน   หากเขาต้องการสร้างความเดือดร้อนให้แก่คนแถวนั้น   เพื่อให้คนแถวนั้นไปกดดันรัฐบาลเขาคิดผิด เพราะคนแถวนั้นมีวิจารณญาณ    เขาจะยิ่งไม่ได้พวก    หรือจะอาศัยคนแถวนั้นสร้างความแตกแยกในสังคม ก็แสดงว่า นปช. ต้องการให้สังคมไทยวุ่นวาย

คิดใหม่  แนะให้เตี๊ยมกับนักข่าวให้ไปทำข่าวการเจรจากับหัวหน้า นปช. ขอให้เปิดช่องจราจร ลดความเดือดร้อนของชาวบ้าน   หากหัวหน้า นปช. แสดงท่าทีอย่างไร    ก็เปิดเผยให้สังคมวงกว้างรับรู้    คือให้หาทางเปิดเผยให้สังคมรับรู้    คุยกันในที่สว่าง   คุยกันดีๆ แต่ให้สังคมรับรู้

วิจารณ์ พานิช

๑๕ เม.ย. ๕๓