เลยไม่มีใครสนใจหลาน

สวัสดครับเพื่อน ๆ วันนี้ดูกระแสไฟไม่ตกเลยเข้ามาบันทึกที่ห้องคอม ฯของหลาน ๆ พอดีหลาน ๆ ไปหาดใหญ่ไปชมบ้านน้ำแข็งที่จำลองเมืองหนาวถึง - 15 องศา เลยไปกัน 2 คันรถ และบ้านว่าง อยู่แต่ ส.ว. เขาเลยให้ยูมิอยู่บ้าน ๆ ซักผ้าบ้าง  ดูแลอาหารให้คนแก่บ้าง  สบาย ๆ อิ อิ อิ

ช่วงเย็นวันจันทร์ที่ผ่านมายูมิและครอบครัวออกจากเมืองหาดใหญ่ล่องเลียบริมทะเลไปถึงบ้านริมทะเล อ. หัวไทรประมาณ ทุ่มเศษก็ถึงบ้าน  ที่บ้านเหมือนมีงานใหญ่เพราะมวลญาติมาจากที่ไกล ๆ กรุงเทพฯ บ้าง สุราษฎร์บ้าง มารวมกันแล้วเกือบ 30 คน

 พวกเด็ก ๆ สนุกกว่าเพื่อน ๆ เล่นทราย  ลงอาบน้ำในทะเล  หาของกิน  ผู้ใหญ่บางส่วนก้ปล่อยอารมณ์สบาย ๆ ดื่มเมากินกับแกล้มอร่อย ๆ ยูมิเองก่อนรุ่งสางของทุกวันก็เดินทำความสะอาดนำขยะไปทิ้งเก็บซางมะพร้าวที่หล่นลงมากองทับถมทั่วสวนปกติคุณตาจะเป็นคนดูแลพอคุณตาของเด็ก ๆ ลาลับโลกไปแล้วก็ไม่ค่อยมีคนทำด้านนี้เพราะแต่ละคนล้วนมีงานอื่นทำ...

ทุกเย็นก็ตั้งวงหาอะไรมากิน  อย่างเมื่อวานพวกหลาน ๆ อยากกินปลาหมึกย่างก็ตั้งเตาริมทะเลกันเลย ทุกคนมุ่งของกิน ผู้ใหญ่คุยกันสนุกหลายเรื่อง  มีเด็ก ๆ รุ่นเล็กสุดเล่นเต่าเลี้ยงตัวเล็ก ๆ ที่หลานโตแล้วนำมาเลี้ยงไว้ 

 คือแอบไปปล่อยริมทะเลโดยไม่มีใครเห็น  จน 3 ทุ่มเก็บเต่าเข้าไปในบ้านจึงรู้ว่าเต่าหายไปตัวจาก 4 ตัว  เลยเอ๊ะใจเจอตัวที่หลานตัวเล็กลูกพี่ของแม่น้องต้นน้องเต้ คือหลานคนนี้ชอบเต่าจ้องเล่นอยู่นาน จับเอาเต่าออกมาเอาหินทับหางมันบ้างสนุกตามประสาเด็ก ๆ พอถามก็นำไปริมทะเลว่าปล่อยตรงนี้ ก็หากันยกใหญ่ไม่เจอ 

 พอรุ่งเช้ามาหาใหม่ก็ยังไม่เจอ...สรูปว่าเรื่องนี้เกิดเพราะผู้ใหญ่คุยกันสนุก  หลานคนโต ๆ สนใจกินปิ้งปลาหมึก  เลยไม่มีใครสนใจหลาน โตเล็กที่แอบเล่นเต่าและนำเต่าไปปล่อยนั้นแล...อิ อิ อิ.