การได้ไปร่วมทำกิจกับครอบครัว การพบปะพุดคุย การรดน้ำ ขอพรญาติผู้ใหญ่เป็นสิ่งที่ลูกๆหลานๆควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง

หลายๆคนในช่วงสงกรานต์นี้ก็มีความสุขมากมายกับครอบครัว ญาติที่ต่างคนไม่ค่อยได้พบเจอกันมากนัก  ก็ต้องทำมาหาเลี้ยงชีพ และครอบครัว

หลายๆคนไปได้งานทำที่ไกลบ้าน  นานๆได้กลับมาที

ดีใจนะที่พากลับกันมา  ด้วยความรัก และปลอดภัย

หลายคนทำท่าจะไม่ได้กลับ  กลับแล้วไม่ถึงบ้าน....ก็ใจหายนะ (ญาติข้างบ้าน)

ก็เกิดหลับใน....ระหว่างทาง  ญาติๆก็ได้แต่รอรับศพกลับมา 

ทั้งๆที่....คนที่บ้านตั้งตารอคอยวันเวลาได้กลับมาแท้ๆ

และเพราะบางคนมีบางอย่างที่เป็นภาระกิจ....ไม่สามารถกลับบ้านได้....ก็ไปเฝ้าหน้าทำเนียบ....เสียนี่ (เจ้านายสั่ง)

และนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่สำคัญมาก  คือการตั้งใจที่จะทำงานในช่วงที่หลายๆคนไม่สามารถทำภาระกิจของตนเองได้  ในช่วงวันหยุดยาวๆแบบนี้ (อันนี้ป็นความคิดของลูกสาว)

บางคนพาลูกไปบ้านฝ่ายสามี

บางคนญาติมาบ้าน  เพราะที่บ้านมีญาติผู้ใหญ่อยู่ทุกคนต้องมาหา

บางคนถือโอกาสไปเที่ยวต่างจังหวัดพราะนานๆถึงจะมีสักที

และบางคนไปเที่ยวกับครอบครัว

  จึงเป็นอันว่าลูกรับเฝ้าเวรให้กับทุกคนที่มีภาระกิจ ในช่วงวันสงกรานต์นี้  ก็คำนวณแล้วได้ค่าจ้างวันละ 300 บาท) รวมแล้ว 4 วัน 1,200 บาทนะแม่

  คิดไว้เสร็จเรียบร้อย  เจ้าของเวรก็เสนอขออนุญาติ

  แบ่งเปอร์เชนต์กันบ้างนะ  ท่านผอ.พูด

 เราก็ไปหาญาติที่บ้านยายและย่าก่อนในวันแรกๆนะแม่นะ

 หลังจากนั้นตอนวันที่ 13 ก็ไปเล่นน้ำสงกรานต์กันและตอนเย็นก็ไปอาบน้ำขอพรท่าน  ก็บ้านท่านอยู่ใกล้ๆไม่ได้อยู่ต่างจังหวัด ขับรถไปตอนเย็นๆกลับดึกหน่อยก็ไม่เป็นไร

วันที่ 14 ,15 ,16,17 ทำงานเสร็จ เลิกเร็วขึ้นนิดนึงเราก็ไปได้อีก เพราะญาติที่มาก็ยังไม่ได้กลับกัน  เราจึงไม่พลาดการได้พบปะ  พูดคุย  สังสรรค์กับญาติของเรานะแม่นะ

 เป็นความคิดที่ดี

 มติเป็นเอกฉันท์

 ทุกวันจึงได้ไปนั่งเฝ้าเวร - ยามในที่ทำงาน

     ไม่ขาดญาติ  ไม่ขาดรายได้  มีความสุขตามอัตภาพ