ถึงจะพิเรนทร์ก็พิเรนทร์อย่างส้รางสรรค์

          ชีวิตของผมค่อนข้างสมบูรณ์ มีบุตรสองคน  คนโตเป็นผู้หญิงแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และเพิ่งมีหลานสาวมาให้ผมเชยชม เขาทำงานเป็นผู้จัดการของบริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในสมุทรปราการ ส่วนคนที่สอง เป็นผู้ชาย จบจากบางมด แต่ทำงานไม่ค่อยตรงสายงาน จบทางด้านวิทยาศาตร์ แต่ทำงานเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์แห่งหนึ่ง

          ลูกคนเล็ก มักมองสิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏในสังคมด้วยมุมมองที่แตกต่างกับคนอื่นเสมอ อาจเป็นเพราะสายเลือดพ่อแรงก็ได้ เพราะผมก็เคยเป็นคนเหมือนเขา

          เมื่อสองวันก่อน ผมบอกลูกชายว่า ทีหลังอย่าเอาหนังสือธรรมะไปไว้ในชั้นหนังสือในห้องน้ำ เขาถามผมว่าทำไมละครับ ผมบอกว่าหนังสือธรรมะไปอยู่ในห้องน้ำมันไม่สมควร

          ลูกชายตอบว่า ผมเห็นว่าสมควร เพราะมีจุดมุ่งหมายเหมือนกัน หนังสือธรรมะมีไว้เพื่อช่วยให้คนพ้นทุกข์  ส่วนห้องน้ำมีไว้ให้คนปลดทุกข์  ไม่ว่าจะทำให้พ้นทุกข์หรือช่วยปลดทุกข์ มันก็ทำให้ทุกข์หมดไปทั้งสองทาง 

          ผมไม่พูดอะไร เพราะคำตอบของเขาถูกต้อง ได้แต่คิดในใจว่าทำไมเด็กรุ่นใหม่จึงคิดพิเรนทร์อย่างนี้ แต่ก็เอาเถิด ถึงจะพิเรนทร์ก็พิเรนทร์อย่างสร้างสรรค์ ยังพอให้อภัยได้