“การเรียนรู้” คือรู้กฎการเปลี่ยนแปลง
มาเรียนเพื่ออะไร
เพื่อรู้ เพื่อหาเพื่อน เพื่อหาทรัพยากร
มนุษย์ต่างจากสัตว์ที่ “เรียนรู้” เอาชนะธรรมชาติ
มนุษย์ที่เจริญ จะอยู่อย่างสอดคล้องกับธรรมชาติ ความรู้ผิด จะทำลายธรรมชาติและสังคมมนุษย์
“รู้” คือ อะไร
ระดับต่าง ๆ ของ “ความรู้” สัญชาติญาณ รู้จำ รู้จริง (รู้กฎเกณฑ์) รู้แจ้ง (เปลี่ยนพฤติกรรม)
นำไป “ใช้ได้” คือ เกิดประโยชน์ (แก่ใคร) “ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด”
เพราะอะไร – วิธีการปฎิบัติ ค่านิยมสังคม เงื่อนไขสังคม
รู้อะไรไม่สู้ “รู้วิชา” “ รู้รักษาตัวรอด” เป็นยอดดี
ความรู้(จริง) คือ วิชา
คือ วิชา คือ เข้าใจกฎเกณฑ์ของสรรพสิ่ง คือ ปรัชญา
ความไม่รู้ จะทำลายตนเองและสังคม ทำลายสิ่งแวดล้อม ใช้ยาผิด
ใช้ตรรกะผิดจะทำลายสังคม เช่น ศรีธนญชัย คือ นักการเมืองไทย ปัจจุบัน
อะไรถูก ต้องถูก ๓ อย่าง
คือ ตรงตามปรากฎการณ์ ตรงตามวิวัฒนาการ ตรงตามทฤษฎี (ความจริง)
กฎเกณฑ์” ของ “สรรพสิ่ง”
คือกฎแห่งจักรวาล คือการเปลี่ยนแปลง วิภาษวิธี (Dialectics)
สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงเพราะ ความขัดแย้ง
กฎแห่งการเปลี่ยนแปลง คือ กฎแห่งความขัดแย้ง : อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
กฎแห่งความขัดแย้ง
๑)สรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงเพราะ ความจัดแย้ง เอกภาพแห่งความขัดแย้ง
๒)กฎแห่งการเปลี่ยนแปลงจากปริมาณสู่คุณภาพ
๓)การเปลี่ยนแปลงเนื่องจากเหตุภายใน โดยมีเหตุภายนอกเป็นเงื่อนไข
ความขัดแย้งมีหลายคู่ ความขัดแย้งหลัก-ความคัดแย้งรอง อกภาพแห่งความขัดแย้ง
กระบวนเรียนรู้ (การศึกษา)
คือ scientific method กระบวนการ – สนใจ สังเกต สมมุติฐาน ปฎิบัติ สรุปความรู้
“ไม่มีความรู้จะให้ จะให้วิธีเรียนรู้” สถานที่ - โรงเรียน โรงสอน บ้านเรียน เรียนรู้ตลอดชีวิต
สมพงษ์ พัดปุย
