งานนี้ต้องเรียกว่า ลูกน้องสั่งหัวหน้าทำงานครับ เลยต้องลงพื้นที่พบปะประชาชน ฮิฮิ อยู่ๆ ทีมงานก็เช็คตารางนัดหมายของผม ซึ่งเพื่อความสะดวกผมหันมาใช้บริการปฏิทินของ google ในการจัดนัดหมายต่างๆ ยังผลประโยชน์ให้กับมหาวิทยาลัยด้วยครับ คือ ไม่ต้องเสียค่าโทรศัพท์มาถามว่า ผมว่างหรือเปล่า เช็คได้จากอินเตอร์เน็ทแล้วก็ลงงานให้ผมได้เลย (สำหรับทีมงานที่อนุญาต)

(เริ่มต้นการพูดคุยที่คณะอิสลามศึกษา)

วันนี้ลงไปคณะอิสลามศึกษาครับ ไปเรียนรู้ความพยายามของคณะในการสร้างคุณภาพให้กับงานที่ทำ เห็นทั้งจุดแข็ง จุดอ่อน และโอกาส ฮือ รวมไปถึงโอกาสที่หลุดลอยไป ฮิฮิ

(ผศ.สุเชษฐ์ ม่าเหร็บ คนคุณภาพที่ผมอยากให้มาอยู่ มอย. (ฮือ) ประกาศดังๆ แล้วครับ)

งานนี้ได้นั่งคุยกับ ผศ.ดร.อิบราเฮ็ม ณรงค์รักษาเขต ประเด็นเรื่องวารสารวิชาการ ฟังแล้วเสียดายโอกาสครับ ไม่ใช่โอกาสอะไรครับ โอกาสที่จะเริ่มต้นทำอะไรยิ่งใหญ่ (โอ้โห่ ฮา) เชื่อไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า ความเป็น ม.เอกชน บางทีมันก็มีอะไรที่ดีกว่า ม.รัฐบาล เพียงแต่เราไม่ใช้มันเท่านั้นเอง

ออ. อีกเรื่องหนึ่งที่คุยกันคือ การขอตำแหน่งวิชาการ ถ้าวัดความล่าช้าในการพิจารณา ผมว่า มอ.กับ มอย.อาจจะมีพอๆ กันครับ ออ. แต่ตอนนี้ของ มอย.เราติดจรวดได้แล้ว ฮิฮิ

ส่วนอีกเรื่องสำคัญคือ เค้าโครงวิทยานิพนธ์ของผมท่านอ่านให้เรียบร้อยนานแล้วครับ ถามว่า เมื่อไรผมจะไปเอาคืน เพื่อกลับมาแก้ไขสักที ฮือ ปัญหาผมจริงๆ 

(จุดอ่อนคณะอิสลามศึกษาอย่างหนึ่งคือ ไม่เถียงผมเลย)

ประมาณบ่ายสามนิดๆ ภารกิจที่คณะอิสลามศึกษาก็เสร็จครับ ผมเลยต่อไปที่คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ ไปถึงก็เห็นบรรยากาศกำลังมันส์ครับ มีท่านอาจารย์สุกรี หลังปูเต๊ะ คณบดีนั่งหัวโต๊ะ ดีที่หัวหน้าสำนักงานคณะฯ เหลียวออกมามองนอกห้อง เลยส่งสัญญาณกลับไปว่า เข้าไปฟังได้หรือเปล่า ฮิฮิ

(ที่ศิลปศาสตร์ฯ ก็ต้องใช้เก้าอี้เสริมครับ แต่บังเิอิญพอจะแทรกมานั่งติดขอบได้ ฮิฮิ)

ผมชอบบรรยากาศการพูดคุยแบบที่ทีมคณะศิลปศาสตร์ฯ กำลังดำเนินการครับ มันทำให้ข้อมูลมันกระจ่างขึ้น มีการโต้ตอบทางด้านข้อมูลจากทั้งสองฝ่าย เดิมทีว่าจะไปเป็นกรรม(การ) ฮิฮิ สุดท้ายเลือกข้างดีกว่า ฮา

(ท่านคณบดีกุมขมับอีกแล้ว ฮาๆๆๆ (แซวหัวหน้าเป็นประจำ))

ประเด็นหนึ่งที่ผมรู้สึกว่า มันเป็นปัญหาที่ฝั่งลึกในระบบการทำงานของมหาวิทยาลัยแห่งนี้คือ การลอยตัวของหัวหน้าหน่วยงาน โดยเฉพาะในระดับปฏิบัติการ ซึ่งภาพแบบนี้ต้องรีบแก้ไขโดยด่วน ช่วงสัปดาห์สองสัปดาห์มานี้ภาพนี้ชัดเจนตำตาผมเหลือคณาเลยครับ

นำเสนอแต่ภาพท่านคณบดีกุมขมับมาตลอด ฮิฮิ รอบนี้เลยขอนำเสนอแบบเต็มๆ ด้วยลีลาการดีเฟรนของท่านครับ

(ผมไม่ได้เจตนาถ่ายท่านตอนหน้าเครียดนะครับ)

ระหว่างนั่งประชุม ผมก็เก็บข้อมูลสถิติบางอย่างไปด้วยครับ ยอมรับว่า ถ้าไม่ให้ความสำคัญกับเป้าหมายความสำเร็จที่ตั้งไว้ตอนก่อนจะมาทำงาน ค่าสถิติหลายอย่างมันน่ายินดีมากครับ เห็นการพัฒนาที่ชัดเจน (ฮา เข้าข้างตัวเองเล็กน้อย)

องค์ประกอบสำคัญเพื่อให้ได้เป้าตามที่ตั้งไว้มีแนวทางการเริ่มต้นจากจุดง่ายๆ ครับ คือ การทำให้กลไกมันขับเคลื่อนได้ก่อน จากนั้นเน้นกระบวนการและวัฒนธรรมการทำงานใหม่ ซึ่งคิดว่ามันจะนำไปสู่ผลิตผลตามที่ตั้งไว้ครับ ช่วงเวลานี้มันแค่เพียงการเริ่มต้นเท่านั้น ทนทางยังอีกยาวไกล แต่ก็ไม่ยากที่เราจะเดินไปถึงครับ

ขออัลลอฮประทานความสำเร็จแก่พวกเรา