เราต้องแสวงหาโอกาส ไม่ใช่รอโอกาส
             ก้าวแรกของการอยากเป็นครูมิได้เกิดจากความตั้งใจอยากจะเป็น  ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่างซึ่งไม่สามารถอธิบายได้ แต่พอโชคชะตามาบรรจบกับโอกาส  กระทรวงศึกษาธิการก็ได้มีโครงการคืนครูให้กับนักเรียน  ทำการเปิดรับสมัครตำแหน่ง  ครูธุรการ  โดยกระทรวงฯ ได้มอบให้เป็นหน้าที่ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทุกแห่งทั่วประเทศทำการรับสมัครและคัดเลือก 
  
            ข้าพเจ้าจึงลองสมัครสอบดู  บังเอิญสอบได้  แต่เนื่องด้วยรัฐบาลมีงบประมาณไม่เพียงพอสำหรับที่จะจ้างครูธุรการให้ครบทุกโรงเรียนได้ จึงแก้ปัญหาโดยการแบ่งกลุ่มโรงเรียนโดยใช้จำนวนนักเรียนเป็นเกณฑ์  ข้าพเจ้าเลือกปฏิบัติงานในโรงเรียนขนาดเล็ก  ซึ่งต้องรับผิดชอบ  3 โรงเรียน  ประกอบด้วย  โรงเรียนบ้านใหม่ ,  โรงเรียนบ้านออน  และโรงเรียนบ้านห้วยทรายขาว  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 3  เหตุผลที่เลือกลงกลุ่มโรงเรียนนี้เพราะว่า  โรงเรียนบ้านใหม่ เป็นโรงเรียนที่ข้าพเจ้าได้เข้าการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล  จนถึง  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  ข้าพเจ้าจึงอยากนำความรู้ความสามารถที่มีมาพัฒนาโรงเรียนที่เคยให้ความรู้และให้การอบรมจนข้าพเจ้าสามารถเรียนจบและได้ทำงานอย่างในปัจจุบัน    และนี้คือก้าวแรกของการทำงานในสถานศึกษา 
 
            หน้าที่หลักของงานคือ งานธุรการโรงเรียน  หน้าที่รองคือ การสอนหนังสือและดูแลเด็กนักเรียนเวลาครูประจำชั้นไม่อยู่  สำหรับการทำงานหลายโรงเรียนทำให้ข้าพเจ้ามีความรับผิดชอบมากขึ้น  ถึงบางครั้งจะเหนื่อยกว่าคนที่ได้อยู่โรงเรียนเดียว  แต่ดิฉันกลับมองว่าการที่เราได้สำผัสการทำงานในรูปแบบต่าง ๆ จากหลาย ๆ แห่งทำให้เรามีประสบการณ์มากขึ้น  มีโอกาสที่จะได้ร่วมงานกับคนหลาย ๆ ประเภท  ทั้งลักษณะนิสัยและความรู้จากบุคคลนั้น ๆ 
 
           ถึงแม้ทั้ง 3 โรงเรียนจะมีรูปแบบในการบริหารที่แตกต่างกัน  แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือการให้การศึกษาและการใส่ใจเด็กนักเรียน  ซึ่งนักเรียนส่วนใหญ่ของทั้งสามโรงเรียนเป็นชาวเขา   และสิ่งนี้นี่เองที่ทำให้ข้าพเจ้าซึมซับการเป็นครูโดยไม่รู้ตัว  ข้าพเจ้ามีความสุขทุกครั้งที่ได้เข้าสอนหนังสือให้กับเด็ก  ถึงแม้จะไม่บ่อยก็ตาม  มีความสุขที่เด็กเคารพและเรียกเราว่าครู  ข้าพเจ้าเริ่มมีทัศนคติที่ดีต่ออาชีพครูและได้ตั้งปฏิธานไว้ว่าจะต้องเป็นครูให้ได้ 
 
            ข้าพเจ้าจึงตัดสินใจสมัครเข้าเรียนวิชาประกาศนียบัตรวิชาชีพครู ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่  แต่หลังจากเริ่มเรียนได้ประมาณ 2 อาทิตย์  ข้าพเจ้ายอมรับว่าเริ่มรู้สึกเหนื่อยเพราะต้องทำงานไปด้วย  เรียนไปด้วย  ข้าพเจ้าร้างลาจากการเรียนมาเกือบ 3 ปี  ซึ่งบางวิชาหรือบางงานที่อาจารย์สั่งข้าพเจ้าไม่ถนัด  แต่ข้าพเจ้าก็จะพยายามทำให้ดีเท่าที่ศักยภาพของตนเองะทำได้  ข้าพเจ้าจะตั้งใจเรียนเพื่อจะได้นำความรู้ที่ได้เรียนไปใช้ในการประกอบวิชาชีพที่ตนเองได้ตั้งปฏิธานไว้และที่สำคัญ  ข้าพเจ้าจะเป็นครูที่ดีให้ได้  แม้ว่าเส้นทางนี้จะมีอุปสรรคใด ๆ ก็ตาม  เพราะคนเราท้อได้แต่ห้ามถอยและเราต้องแสวงหาโอกาสไม่ใช่รอโอกาส  และนี้คือก้าวแรกของการอยากเป็นครูของข้าพเจ้าค่ะ