การตายของคนเรานั้น มีสาเหตุต่างๆกัน

เจริญพร สมาชิกและผู้อ่านทุกท่าน

            มนุษย์เราทุกคนเมื่อเกิดมาในโลกนี้แล้ว   ย่อมมีแก่  มีเจ็บ  และตายในที่สุด   อันเป็นวัฏจักรหมุนเวียนอยู่คู่โลกนี้ไปตลอด

            การตายของคนเรานั้น  มีสาเหตุต่างๆกัน หลายแบบ  อย่างเช่น  บางคนเกิดมาแล้ว  ใช้ชีวิต จนกระทั่งหมดอายุขัย  คือ เกิด แก่ เจ็บ แล้วก็ตาย  บางคนตายจากไปด้วยอุบัติเหตุ  ซึ่งมีหลายแบบ  และมีการพัฒนาไปตามความเจริญของโลก   เป็นการตายเพราะความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยี   การตายด้วยสาเหตุนี้  เป็นการตายก่อนวัยอันควร   ชีวิตยังไม่ได้สร้างคุณงามความดี  เพื่อเป็นบุญบารมีแก่ตนเอง แต่ต้องตายเสียก่อน   ชาวพุทธเราถือว่า  เป็นเพราะกรรมเข้าตัดรอนชีวิต

            บางคนตายด้วยโรคภัยต่างๆ  ที่คอยเบียดเบียนร่างกาย  จนชีวิต  ไม่อาจทนรับสภาพหรือทรงอยู่ได้  ท่านจึงกล่าวว่าชนะอื่นอาจชนะได้หมด  แต่กับโรคภัยแล้วไม่มีใครผู้ใดชนะมันได้เลย  แม้ว่าในปัจจุบัน  โรคบางโรคได้สูญหายไปจากโลกนี้แล้วก็ตาม  แต่ก็มีโรคใหม่ๆ  เกิดทดแทนอยู่เรื่อย และวิวัฒนาการขึ้น สลับซับซ้อนขึ้น   อันโรคภัยต่างๆนี้  คนเราต่างมีโรคประจำตัว   ติดตัวกันมาแต่สายเลือดหรือกรรมพันธุ์  ที่ถ่ายทอดลักษณะตกถึงลูก  ถึงหลาน สืบๆกัน

บางโรคก็แวะเวียนมาเป็นครั้งคราว เป็นฤดูกาล  ตามจังหวะและโอกาส  สภาพแวดล้อม  การใช้ชีวิตของแต่ละคน  แต่ละถิ่น  แต่ละประเทศ  แตกต่างกันไป  ส่วนผู้ที่ไม่มีโรคนั้น  กล่าวได้ว่า  เหมือนมีลาภอันประเสริฐยิ่ง

บางคนตายด้วยสาเหตุ  ไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร อะไรให้รับประทาน  พอที่จะประทังชีวิต  ให้สามารถดำรงอยู่ได้   หรือตรงกันข้าม  บางคนตายเพราะเหตุ  รับประทานมากเกินระดับ  จนร่างกายรับสภาพไม่ไหว  เข้าทำนองที่ว่า  กินมากใช้มากตายไว

ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้  ตายก็เลือกเวลา และสถานที่ก็ไม่ได้อีก.