วันที่ 5 เมษายน 2553 เป็นวันต่อเนื่องจากเมื่อวานซึ่งเป็นวันแห่งความเร่งรีบจริงๆ ครับ ซึ่งทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี อัลฮัมดุลิลลาห์ และในวันนี้ (05-04-10) เป็นวันประชุมจริงครับ และคิดว่าเป็นความสำเร็จหนึ่งที่คณะกรรมการ กพว.ตอบรับการประชุมครั้งนี้เกือบทุกคน ขาดเพียงท่านเดียวครับ

(บรรยากาศหน้าโรงแรมยามเช้าครับ)

เก้าโมงกว่าๆ กรรมการบางท่านเจอะปัญหาจากการให้ข้อมูลของพนักงานโรงแรมครับ เลยต้องเดินไปเดินมาระหว่างโรงแรมซึ่งชื่อเดียวกันสองตึก ดีว่าไม่ไกลกันมากนึก นี่ขนาดย้ำแล้วนะครับ อื้อ

จองห้องประชุมเล็กไว้ครับ แต่สุดท้ายก็ใช้ไม่ได้เนื่องจากเครื่องปรับอากาศไม่ทำงาน (เซ็งเป็นเรื่องที่สอง) สุดท้ายเลยต้องยกเอกสารทั้งหมดมานั่งประชุมที่ล็อบบี้ครับ

(เริ่มประชุมแล้วครับ)

การประชุมเริ่มได้ตรงเวลาเลยครับ แต่มีกรรมการแจ้งว่าอาจจะต้องมาถึงช้าสองท่านครับ ประเด็นแรกก็คือ พิจารณาผลการประเมินผลงานวิชาการของผู้ทรงคุณวุฒิสำหรับการขอตำแหน่ง ผศ. สองท่านแรกของมหาวิทยาลัยครับ ซึ่งก็ต้องบอกว่า ยอดเยี่ยมครับ คะแนนผ่านเป็นเอกฉันท์ทั้งสองท่านเลย

(บรรยากาศเริ่มวุ่นเมื่อเอกสารเริ่มกระจายทั่วโต๊ะครับ)

พอถึงประเด็นพิจารณาผู้ทรงคุณวุฒิสำหรับผู้เสนอขอตำแหน่งวิชาการอีก 5 ท่าน งานนี้หลักฐานเริ่มกระจายครับ ฮือ จะใส่แฟ้มเป็นรายคนเหมือนการประชุมครั้งแรก ทำลำบากครับ เพราะไม่ไหวขนมาจากปัตตานี เลยพามาอย่างละชุด ที่แยกคือ หาซื้อแฟ้มใส่ไม่ทัน

(บรรยากาศแบบนี้จะหาได้ที่ไหนครับ นั่งอยู่ท่ามกลางศาสตราจารย์ ดร. ถึงห้าท่าน)

ผมต้องนั่งชี้แจงและซักถามกรรมการครับ ประเด็นหลังน่าสนใจครับ คือ การซักถาม อันเนื่องจาก ความใหม่ในหน้าที่นี้ครับ ดังนั้นเลยขอเวลาคณะกรรมการสอบถามอะไรที่คิดว่าเป็นหน้าที่ของฝ่ายเลขาฯ ที่ควรดำเนินการเพิ่มเติม ซึ่งได้รับคำแนะนำที่เป็นประโยชน์มากครับ

ความวุ่นบนโต๊ะประชุมทำให้ผมไม่ได้คิดเรื่องการบันทึกภาพเลยครับ ดีที่ท่านเลขานุการสะกิดของกล้องถ่ายรูป แล้วสุดท้ายท่านเลยทำหน้าที่เก็บบรรยากาศโดยรวม เสร็จประชุมกรรมการส่วนใหญ่ก็ขอตัวกลับทันทีครับ อาหารที่เตรียมไว้เลยเกือบๆ จะเก้ออีกครับหนึ่ง

(บรรยากาศบนโต๊ะอาหารครับ)

เสร็จประชุมก็เก็บของครับบ้านครับ ก่อนกลับบ้านก็มีเหตุการณ์ระทึกใจหน้าโรงแรมครับ คือไฟไหม้ แต่ก็แป๊บเดียวครับ รถดับเพลิงก็มาถึง เลยอดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมรถดับเพลิงมาถึงเร็วดีจัง แต่ตอนนั้นรถกลับได้คำตอบครับ เพราะสถานีดับเพลิงอยู่ปากซอยนี้เอง ฮา

เลยได้แง่คิดว่า การประชุมครั้งนี้น่าจะได้ชื่อว่า การประชุมรีบจนไฟลุก ฮา อยากรู้ว่ารีบยังงัยอ่านได้จากบันทึกที่ผ่านมาครับ

ผมจองตั๋วกลับไว้ตอนห้าโมงครึ่งครับ ด้วยแง่คิดที่ว่า เผื่อประชุมเสร็จช้า และที่สำคัญคือ ระหว่างรอขึ้นเครื่อง ผมก็มีเวลาเขียนรายงานการประชุมทีเดียวเลย ซึ่งก็เป็นไปตามเป้าหมายครับ รายงานการประชุมเสร็จพอดี มีเพียงการประสานงานกับผู้ทรงคุณวุฒิก่อนแล้วจึงปิดรายงานได้ทันที ก็ถือว่า เหมาะเจาะดีกครับ

ปกติผมจะใส่ทุกอย่างไว้ในกระเป้าเป้ครับ แต่รอบนี้กล้องถ่ายรูปไม่สามารถใส่ในเป้ได้ครับ เนื่องจากเอกสารเต็มเป้เลย กลัวใส่ไปแล้วจะโดนทับจนเสียได้ (คงนึกออกนะครับว่าเป้มันหนักขนาดไหน)

ส่วนเมื่อวานก็เข้าร่วมกิจกรรมประชุมแผนของคณะครับ เป็นวันที่สองแล้ว ไปร่วมเลยกลายเป็นคนพาคนอื่นคุยนอกเรื่องเสียมากกว่า ฮิฮิ (ต้องขออภัยเจ้าของงานครับ)

(ช่วงบ่ายเป็นการนำเสนอครับ)