เมื่อวานต้องสละทุกงานเพื่อประชุมวาระสำคัญครับ คือสร้างกระบวนการขับเคลื่อนงานของมหาวิทยาลัยในระยะต่อไปให้มีความมั่นคงมากขึ้นครับ ประเด็นนี้เป็นปัญหาให้กับการทำงานของเกือบทุกกลไกของมหาวิทยาลัยเลยครับตลอดระยะเวลาห้าหกปีที่ผ่านมา (ก่อนหน้านั้นไม่มีปัญหาเท่าไรเพราะมีปัจจัยเสริมที่เข้มแข็ง)
ผมถอดประสบการณ์จากการทำวิจัยเกี่ยวกับระบบและกลไกการประกันคุณภาพมาแก้ไขปัญหาที่มหาวิทยาลัยเจอครับ ซึ่งวิธีการแก้ไขที่ดีที่สุดคือ ทำแผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติงานให้มีความชัดเจนขึ้น
แต่พอเริ่มการประชุม มันมีหลายเรื่องทำผมมึน ฮา จนกระทั่งหัวหน้าประกันฯ สะกิดว่า คนละเรื่องกับที่ผมแจ้งว่าจะประชุมวันนี้ แต่ปรากฏกองแผนเตรียมประเด็นมาอีกแนวหนึ่ง ซึ่งผมคิดว่ามันใช่เหมือนกัน เริ่มวุ่นๆ เลยต้องให้ทีมงานเตรียมเอกสารเพิ่มอีกเล็กน้อยเพื่อให้การประชุมเป็นไปตามเป้าที่ตั้งไว้
ผมต้องนำประชุม(ร่วม) แบบวกวนในอ่างอยู่พักใหญ่ครับ เพราะผมคิดว่าบรรยากาศมันน่าจะมันหยดไปด้วยการนำเสนอความคิดเห็นครับ แต่ปรากฏว่าบรรยากาศไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิดครับ หลายคนตามประเด็นผมไม่ทัน คุยกันเกือบๆ ชั่วโมงได้มั๊งครับ เนื้อหาการประชุมจึงจะเดินได้แบบราบรื่น
สุดท้ายเวลาก็หมด แต่ประเด็นยังไม่เสร็จ คำถามคือจะประชุมต่อในวันไหน วันโน้นก็ไม่ได้ วันนี้ก็ไม่ได้ หาวันพร้อมหน้ากันยากจริงๆ ครับ มีข้อเสนอหนึ่งบอกว่า อาจารย์ไปทำมาให้เสร็จเลยไม่ได้หรือ? อันนี้รีบตอบเลยครับว่า ไม่ได้ เพราะเป้าหมายที่ต้องมานั่งประชุมด้วยกันเนื่องจากจะทำให้ทุกคนได้รับรู้และเรียนรู้ไปพร้อมๆ กันไปเลย (ยิงนกตัวเดียว แต่ร่วงมาหลายสิบตัว ฮา)
สุดท้ายที่ประชุมก็วกมาที่ผมว่า เอาเป็นว่าวันไหนอาจารย์ว่าง ก็ประชุมวันนั้นแหละ ข้อเสนอดีมากเลยครับ เปิดปฏิทินดู ฮา ไอ้ข้าพเจ้าก็หาวันว่างยากเหมือนกัน ประชุมกลางคืนบ้างจะได้มัยครับ? ฮา (ถามไปงั้นแหละครับ)
แผนเสร็จไปประมาณสัก 70 เปอร์เซนต์ครับ และที่สำคัญได้ปฏิทินการทำรายงานประเมินตนเองของแต่ละหน่วยงานเรียบร้อยแล้วครับ ซึ่งรอบนี้ผมก็เปลี่ยนแนวทางการทำงานใหม่ครับ เอา km มาจับเพื่อสร้างคุณภาพของงานครับ ความสำเร็จอาจจะชัดเจนขึ้นได้ (อินชาอัลลอฮ์)
ประเด็นสุดท้ายที่เห็นจากบรรยากาศการประชุม คือ มันมีปัญหาหนึ่งซึ่งเป็นมาช้านานแล้วครับสำหรับมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นประเด็นที่หลายคนบอกว่านี่แหละปัญหา รอบนี้มันก็ปรากฏให้เห็นครับ แต่ดีว่า ตั้งแต่เริ่มรับหน้านี้ ผมได้ปรับกระบวนการหลายอย่างเพื่อรองรับมันไว้แล้ว รอบนี้จึงหน้าจะเดินหน้าไปได้ด้วยดีครับ
สวัสดีครับ จารุวัจน์
"ศุกร์หรรษา" อากาศทาง กทม.ร้อนอบอ้าวมากเลย ทางยะลาเป็นยังไงบ้างครับ
ยังทำงานต่อเนื่องและมีความสุขกับการทำงานดีเหมือนเดิม ผมมองว่าการเป็นคุณเอื้อนั้นต้องใจเย็นๆ และหากต้องเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กรไปด้วย ยากเป็นสองเท่า ดังนั้นค่อยเป็นค่อยไป...
gotoknow forum 2nd เจอกันนะครับ
ได้เห็นภาพทุกคนเข้าร่วมประชุมขับเคลื่อนแล้วรู้สึกดีมากครับ...ทุกฝ่ายต้องร่วมมือที่สำคัญร่วมใจกัน ดุอาอฺให้นะครับ
ดูแลสุขภาพด้วยครับ
เพื่อสิ่งที่ดีกว่าในอนาคต สู้ๆๆครับ
ขอบคุณครับ เอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ยะลาก็ร้อนครับ แต่มีฝนตกโปรยปราย แต่ไม่เหวงมากนัก (ฮา) เป็นบางวัน
คอนเซปท์การทำงานตอนนี้คือ "ค่อยเป็นค่อยไปในเวลาที่เร่งรีบครับ" ฮิฮิ
เมื่อไรจะลงมาเที่ยวยะลาอีกละครับ
ขอบคุณครับ เสียงเล็กๆ فؤاد
ตอนนี้ "มหาวิทยาลัยเราหลายคน แต่หัวใจเดียวกัน" ครับ ไม่มีมือใดที่ไม่จับไม้พาย
ขอบคุณครับ คนตานี
เป้าหมายชัด แล้วเดินไปพร้อมๆ กัน
ตอนนี้คิดว่าต้องเซฟตัวเองด้วย
กลัวไปเหมือนปีนั้น เพราะทำงาน 7 วันเหมือนกัน
อะไรที่ผมไม่เข้าร่วมแต่งานสามารถเกิดขึ้นได้ ช่วงนี้ผมขอหยุดก่อน เว้นแต่จำเป็นจริงๆ
ขอบคุณครับอาจารย์ Ibm ครูปอเนาะ ڬوروفوندق
หยุดพักได้ครับ แต่ไม่หยุดการเรียนรู้
วันหยุดเป็นเรื่องสำคัญครับ เพราะการทำงานโดยไม่หยุดก็จะทำให้ประสิทธิภาพงานลดลงเหมือนกัน