วันก่อน...ได้ดอกบัวฉลองขวัญ หรือ คิงออฟสยาม สวย ๆ มาปลูกที่อ่างปลาหางนกยูงหน้าบ้าน...
แล้วก็ตะลอน ๆ ตลอดทั้งวันธรรมดาและเสาร์อาทิตย์...ไม่มีเวลาอยู่ชื่นชมความงามของดอกบัวบาน..
บัวที่ปลูกใหม่โดนแดดเผาใบไหม้ไปหลายใบ..ต้องปลิดทิ้งตามคำบอกเล่าของคนขาย..
ส่วนดอก..ตอนซื้อเขาเอาดอกใหญ่ ๆ วางแช่โชว์ไว้ในอ่าง..แต่ไม่ใช่ดอกของต้นที่เราซื้อ...
ที่ติดต้นมาดอกไม่ใหญ่นัก..และยังไม่เคยเห็นดอกบานที่บ้าน..
สงสัยจะบานตอนสาย ๆ ที่เราไม่อยู่ชม..
พอเราเข้าบ้านก็หุบเสียนี่...หนำซ้ำยังบานแค่ 3 วันก็ก้านงอ..จมหายลงไปในน้ำ เริ่มเน่า ต้องปลิดทิ้งเช่นกัน....โชคดีที่ยังมีดอกเล็ก ๆ โผล่ขึ้นมาทดแทนอีกหลายดอก...
....วันเสาร์ที่ผ่านมาโชคดีได้หยุดบ้าง...ทำงานบ้านเสร็จก็เจอกับดอกบัวบานเข้าให้...
บานพร้อมกัน 2 ดอกซะด้วย..คุ้มค่าที่รอคอย...
อีกดอกคงครบ 3 วันแล้ว..เริ่มขี้เกียจบาน..
เสียดาย..ถ้ากล้องดี ๆ กว่านี้คงหน้าบานมากกว่านี้ อิอิ..
.......มองไปอีกด้าน..เอื้องคำก็ยังไม่บานเช่นกัน....
อ๋อ...เริ่มบานแล้ว 2 ช่อ...อีก 3 ช่อคงต้องรออีกหน่อย
หนึ่งปี ออกดอกทีหนึ่ง...ใกล้ถึงเวลาที่รอคอยแล้วสินะ...
ส่วนนี่..สงสัยต้องรอถึงปีหน้า..เพราะต้นพี่ ๆ เขาพึ่งออกดอกไปไม่นาน..
แต่การรอคอยแบบมีความหวังแบบนี้...ไม่เร่งรัดแบบนี้....ไม่หนักหนา..ใช่ไหมครับ...
แม้แต่การรอคอยใครซักคนแล้วเขาไม่มาตามนัด....ก็ยังดีที่มีคนให้เราได้รอ...
ดีกว่าการรอคอยแบบไร้ซึ่งจุดมุ่งหมาย...
แปลกเนาะ...ดอกบัวบานแป๊บเดียวก็เน่า..แต่ก็ยังดีที่มีดอกเล็ก ๆ โผล่ขึ้นมาทดแทนตลอด...
ส่วนกล้วยไม้ป่า..ออกดอกช้ามาก..แต่เมื่อออกดอกแล้วอยู่นานกว่า...ชดเชยกันไป...
...แต่ทั้งหมดนี้....ก็ตรงกับไตรลักษณ์..คือ..มีเกิดขึ้น มีตั้งอยู่ และก็มีดับไป...
แล้วกาสะลองต้นนี้ละ..รอมา 3 ปีแล้ว..ยังไม่เห็นซักดอกเลย....
มีอีกอย่างที่ยังรอคอย....

ก็การปิดหน้ายางหลังจากใบยางร่วง....ก็ต้องเลิกกรีด...แล้วก็บอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่าให้ใช้ปูนกันราทาหน้ายาง...
ต่อมามีบางคนไม่เชื่อตำรา..ใช้วิธีฉีดสารกันราแทนการทา...เพราะพบว่าการทาปูนทำให้เปลือกยางแห้งแข็ง เจริญช้า...
แต่..เมื่อไม่มีงานวิจัยรองรับ...ไม่มีตำรารับรอง...การขยายผลจึงช้า...
........กำลังเฝ้ารอ..และขอวิงวอน...คนที่จะมาวิจัยเพื่อรองรับความเห็นนี้..เพราะยางเกือบล้านไร่ที่หนองคาย และมหาศาลทั้งประเทศ...กำลังสูญเสียหน้ายางจากการใช้ปูนทา...
ที่หนองคายแดดค่อนข้างแรง...
จึงมีการใช้ปูนทากันมากครับ..
ปัญหากรีดยางบาดก็มีครับ...ทำให้เกิดแผลตะปุ่มตะป่ำ...
แต่ถึงจะกรีดไม่บาด แต่ถ้าใช้ปูนทา ปูนจะอุดตันท่อน้ำท่ออาหาร และท่อน้ำยาง เหมือนต้นนี้นะครับ

แผลที่กรีดยางบาดก็มี แต่ส่วนที่ไม่บาดก็แห้ง แกรน ล่างแผลกรีดลงไปถึงพื้นดินก็เคยทาปูน ทำให้เปลือกเป็นสีแดง ๆ แข็ง...

ถ้าเทียบกับต้นนี้ อายุเท่ากัน ห่างกันไม่ถึง 500 เมตร ที่ไม่ได้ทาปูน ผิดเปลือกจะต่างกันมากมาย (ต้นนี้กรีดครั้งเดียวได้ 2 ถ้วยครับ)
...ยังคงเฝ้ารอ..อย่างไม่ตัดใจ...










การรอค่อย คือ อุปสรรคที่เราต้องอดทน..
แต่อุปสรรค ปัญหา ก็อยู่คู่กับความสำเร็จ เสมอ ๆ มิใช่หรือครับ ^^
สวย สบายตา คุ้มค่ากับที่รอคอยน่ะค่ะ อิอิ
บัวบานสวยสมใจ คงทำให้คนที่รอคอยหน้าบานพอๆกันนะคะ ^___^
เวลารอคอยอะไรอย่างตั้งอกตั้งใจจะรู้สึกว่านานเหลือเกิน สร้างเหตุปัจจัยไว้ให้เหมาะสมกับสิ่งที่ต้องการให้เกิด แล้วทำลืมๆ ไปทำอย่างอื่นซะ เผลอแพล็บเดียวก็เห็นผล แต่บางอย่างที่เหนือการควบคุม เห็นผลยากก็ต้องหมั่นสร้างเหตุปัจจัยกันต่อไป สู้ๆค่ะ
หน้ายางที่เห็นในภาพ เกิดจากการกรีดยางบาด (ภาษาชาวสวนยางค่ะ) ซึ่งคนกรีดจะต้องเป็นคนที่มีฝีมือในการกรีดยาง จึงจะไม่เกิดรอยเช่นนี้ค่ะ...สวนดิฉันไม่เคยทาปูนทับเลยค่ะ
เป็นการรอคอยด้วยความหวังแห่งความสุขนะคะ..อาจมีคุณค่ากว่าของสำเร็จรูป
เหมือนๆ ว่าไม่เคยได้ยินเรื่องทาปูนทับหน้ายางนะคะพี่ชาย ไว้จะถามป๋าค่ะ
... กรีดยาง บ่ใช่กล้วยๆ นะคะ วันก่อนไปสตูล รุ่นพี่จากกทม.เค้ายังคิดว่าไม่น่าจะยากอะไร ...
เธอเลยเปรยว่า น่าจะมีใครคิดค้นนวตกรรมเครื่องมือสำหรับการกรีด ให้ง่ายๆ เสมือนใช้เครื่องทุ่นแรง ...
... ช่วงระหว่างการรอ รอ และ รอ นี่ล่ะคะทำให้หัวใจ เต้น ลุ้นๆ หากแต่พอผ่านช่วง รอ แล้ว ก็งั้นๆ ... จึงเป็นเสน่ห์ ของการรอ รอ และ รอ เพิ่มสีสัน ให้ชีวิต มีชีวา ไงค่ะพี่ชาย ;)
สวัสดีค่ะ
* แวะมาฝาก ...ไม่ต้องรอ
สวัสดีค่ะ
สวย สบายตา คุ้มค่ากับที่รอคอยน่ะค่ะ อิอิ
คุ้มค่าที่ลอยคอ..เอ้ย..รอคอยนะกอนะ...
ดีใจที่ไม่ได้ทำให้สุดสายป่าน ผิดหวัง ^^
สวัสดีครับคุณ prim2499


ขอบคุณที่ให้ข้อมูลเพิ่มเติมครับ...
ที่หนองคายแดดค่อนข้างแรง...
จึงมีการใช้ปูนทากันมากครับ..
ปัญหากรีดยางบาดก็มีครับ...ทำให้เกิดแผลตะปุ่มตะป่ำ...
แต่ถึงจะกรีดไม่บาด แต่ถ้าใช้ปูนทา ปูนจะอุดตันท่อน้ำท่ออาหาร และท่อน้ำยาง เหมือนต้นนี้นะครับ
แผลที่กรีดยางบาดก็มี แต่ส่วนที่ไม่บาดก็แห้ง แกรน ล่างแผลกรีดลงไปถึงพื้นดินก็เคยทาปูน ทำให้เปลือกเป็นสีแดง ๆ แข็ง...
ถ้าเทียบกับต้นนี้ อายุเท่ากัน ห่างกันไม่ถึง 500 เมตร ที่ไม่ได้ทาปูน ผิดเปลือกจะต่างกันมากมาย (ต้นนี้กรีดครั้งเดียวได้ 2 ถ้วยครับ)
ท่าจะจริงครับพี่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
บัวบ้านพี่ก็สวยไม่ใช่ย่อยนะครับ
ขอบคุณมากมายครับ
ก็ได้แต่ รอ ๆ ๆ ว่าเมื่อไหร่ poo จากทะเลอันดามัน จะมาเล่นน้ำโขง ซักที ^^
สวัสดีครับพี่ครูคิม
รอไปอุบลครับ....
ได้วันยังครับ...รอ ๆ และก็ยังรอ ^^
สวัสดีค่ะคุณลุง
คุณลุงเดินทางบ่อย ๆ รักษาสุขภาพนะคะ หนูรออ่านเรื่องอุบลค่ะ
วันนี้หนูอยู่บ้านได้เขียนบันทึกใหม่ และกำลังคัดลอกจากสมุดหลายบันทึกค่ะ
คุณลุงไปอ่านของหนูด้วยนะคะ
http://gotoknow.org/blog/wittayasamphan/347221
พักผ่อน..ก่อนลุยเรียนหนัก..สินะ...
ไปเยี่ยมมาแล้ว..
วิเคราะห์ได้แจ๋วจริง....
ต่อไปก็ฝึก..สังเคราะห์ต่อ...นะ^^
มาบอกว่าดอกไม้งามมากค่ะ
รวมทั้งมาส่งกำลังใจค่ะ
ขอให้การรอคย....สมหวังโดยไว
ภาษิตบอกว่าช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม แต่นี่น่าจะเปลี่ยนเป็นช้าๆ ได้ผลงานวิจัยยางชิ้นงามนะค่ะ
ท่านพี่
พอลล่ารอคอยให้บันทึกท่านพี่สามารถ เม้น ได้
อิอิ
รอมาสองวัน วันนี้เม้นได้แล้ว เย้ๆๆๆ