ณ นครพนม โขงแห้ง: คนเดือดร้อนตัวจริงคือใคร

ช่วงนี้ปิดเทอม แต่งานประชุมเยอะมากๆ มีประชุมทุกวัน

และการประชุมแต่ละครั้ง ก็ต้องเดินทางไป-กลับ 28 กม. แน่ะ

ไกลเชียว ขับรถไปกลับ นึกๆ บางทีมันก็สิ้นเปลืองพลังงานแยะพอสมควร

....

วันนี้กลับจากประชุมที่ตึกอธิการฯ ขับรถผ่านถนนเลียบริมโขง สายตาก็เง้อแง้ชะแลมองฝั่งโขง ใจก็นึกถึงข่าวดังช่วงนี้ เรื่องโขงแห้ง กำลังมาแรงมากเลยทีเดียว

นักวิชาการออกมาพูดว่า ชาวบ้านเดือดร้อนหนัก ต่างฝ่ายต่างมองหาทางออก ..ในใจส่วนตัว ลึกๆ แล้วอยากรู้จริงๆ เลย ชาวบ้านตัวตนจริงๆ เค้าเดือดร้อนมากแค่ใหน....

---อาทิตย์ ออกสนามวิจัย ไปสำรวจองค์ความรู้ประมงพื้นบ้านลุ่มน้ำโขง--

ชาวประมงบอกว่า ปีที่แล้งที่สุด ประมาณปี 2517 หรือ 2518 (คนตอบไม่ค่อยแน่ใจ , คนตอบอายุ 82 ปี แล้วค่ะ แต่ยังหาปลาอยู่)

ชาวประมงบอกว่า ปีที่แล้งในอดีตนั้น แล้งจนเห็นทรายไปครึีึ่งโขง แต่ปีนี้ บริเวณที่เห็นทรายครึ่งโงนั้น ตอนนี้ยังมีน้ำอยู่ที่ระดับคอของผู้พูด

แต่มีข้อสังเกตหนึ่งที่ชาวประมงเล่าให้ฟัง ก็คือ ระดับมีการเปลี่ยนแปลงแทบทุกอาทิตย์ โดยการเปลี่ยนแปลงประมาณ 1 ศอกของเค้าเอง

ด้วยความขี้สงสัยของผู้เขียนเอง ก็เลยถามว่า เค้าวัดอย่างไร? สังเกตจากอะไร?

คำตอบที่ได้ คือ วัดจากเชือกที่ผูกกับหินถ่วงน้ำ เพื่อบอกตำแหน่งการไหลมองของเค้าเอง

... ในใจตัวเอง ลึกๆ ก็ชักอยากจะรู้ เริ่มสงสัย ว่าระดับน้ำมันเปลี่ยนแบบแปรปรวนอย่างนี้อยู่หรอ อยากจะหาคำตอบ ระหว่างนี้ท่านผู้รู้ท่านใด ตอบได้ช่วยแจกแจงข้อมูล เพื่อร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะคะ

.. ส่วนภาพกิจจกรมทั้งหมด คือกิจกรรมการวิจัย การศึกษาองค์ความรู้ชาวประมงลุ่มน้ำโขง.. ซึ่งกิจกรรมหนึ่งคือการนำนักศึกษาไปร่วมเรียนรู้กับชุมชน โดยการแลกเปลี่ยนมุมมองคนสองยุค บรรยากาศน่ารัก สนุกสนาน และลมโขงพัดเย็นสบายจนหนาวเลยแหล่ะ

ส่วนการสรุปองค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย ก็อยู่ระหว่างการสรุปร่วมกัน งานนี้ เราให้นักศึกษา คือ นักวิจัยค่ะ