ขนมชั้นที่ผมกินตอนนี้ อร่อยสู้ขนมที่กินตอนเป็นเด็กไม่ได้
นี่คือการรื้อฟื้นความทรงจำสมัยเด็กของผม ที่เป็นเด็กบ้านนอก อยู่กับความขาดแคลน ที่การกินขนมเป็นเรื่องใหญ่ นานๆ จะมีกิน และเมื่อมีกินก็นิดเดียว ไม่ได้มีมากมายเหลือเฟืออย่างในปัจจุบัน
ระหว่างนั่งประชุมที่ สกว. เมื่อวันที่ ๒๔ ก.พ. ๕๓ เขาเสริฟอาหารว่าง มีขนมชั้นชิ้นเล็กๆ ทำให้ผมหวนระลึกถึงการกินขนมชั้นเมื่อ ๖๐ ปีก่อนที่บ้านนอก
พวกเด็กๆ จะกินแบบละเลียดกิน เพราะแต่ละคนได้โควต้าคนละชิ้นเท่านั้น เราต้องกินให้ได้ความอร่อยสมอยากมากที่สุด นอกจากกินด้วยปาก ลิ้น ฟัน แล้ว เรายังกินด้วยตา คือเสพความงามของสี และความมันของขนมแต่ละชั้น เราทราบว่าชั้นบนสุดของขนมชั้นจะมีสีเข้มที่สุด และมีความมันสวย
ที่จริงเราเสพความงามของขนมชั้นตั้งแต่มันอยู่ในถาด เสพความงามตอนที่แม่ค้าแซะแต่ละชิ้นเอาใส่ใบตองห่อ เราภาวนาว่าขอให้ชิ้นของเราเป็นชิ้นริมสุดที่ความกว้างมากกว่าชิ้นอื่นๆ
เมื่อมองด้านข้าง เราจะเห็นชั้นสีสวยงาม สลับสีโทนเข้มกับสีจางของสีเดียวกัน แม่ค้าขายขนมที่มีฝีมือ นอกจากทำขนมอร่อยแล้ว ขนมต้องสวยงามด้วย ขนมชั้นเดี๋ยวนี้ไม่สวยอย่างสมัยก่อน ไม่ทราบว่าเพราะผมมีอคติหรือไม่
เด็กๆ เรามีวิธีกินขนมชั้นไม่เหมือนผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เขากินแบบไม่ละเมียดละไม เขากัดเลย หรือใช้ช้อนตักที่เดียวทุกชั้นของชิ้นขนม แต่พวกเราที่เป็นเด็กจะลอกกินทีละชั้นๆ อย่างช้าๆ และจะกินชั้นล่างก่อน ชั้นบนเก็บไว้กินหลังสุดเพราะอร่อยที่สุด คือมันแข็งและหวานมันกว่าทุกชั้นที่อยู่ข้างล่าง
ผมเคยคิดจะลองกินขนมชั้นแบบที่กินสมัยเด็กๆ อย่างที่เล่า แต่ยังไม่ได้โอกาส เพราะต้องกินที่บ้าน จะกินแบบนี้ในที่สาธารณะคงไม่เหมาะ แล้วจะลองทบทวนความจำดู ว่ามันอร่อยเหมือนกินตอนเป็นเด็กหรือไม่
นี่คือบันทึกเชิงวัฒนธรรมนะครับ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ ก.พ. ๕๓
ระหว่างนั่งประชุมที่ สกว. เมื่อวันที่ ๒๔ ก.พ. ๕๓ เขาเสริฟอาหารว่าง มีขนมชั้นชิ้นเล็กๆ ทำให้ผมหวนระลึกถึงการกินขนมชั้นเมื่อ ๖๐ ปีก่อนที่บ้านนอก
พวกเด็กๆ จะกินแบบละเลียดกิน เพราะแต่ละคนได้โควต้าคนละชิ้นเท่านั้น เราต้องกินให้ได้ความอร่อยสมอยากมากที่สุด นอกจากกินด้วยปาก ลิ้น ฟัน แล้ว เรายังกินด้วยตา คือเสพความงามของสี และความมันของขนมแต่ละชั้น เราทราบว่าชั้นบนสุดของขนมชั้นจะมีสีเข้มที่สุด และมีความมันสวย
ที่จริงเราเสพความงามของขนมชั้นตั้งแต่มันอยู่ในถาด เสพความงามตอนที่แม่ค้าแซะแต่ละชิ้นเอาใส่ใบตองห่อ เราภาวนาว่าขอให้ชิ้นของเราเป็นชิ้นริมสุดที่ความกว้างมากกว่าชิ้นอื่นๆ
เมื่อมองด้านข้าง เราจะเห็นชั้นสีสวยงาม สลับสีโทนเข้มกับสีจางของสีเดียวกัน แม่ค้าขายขนมที่มีฝีมือ นอกจากทำขนมอร่อยแล้ว ขนมต้องสวยงามด้วย ขนมชั้นเดี๋ยวนี้ไม่สวยอย่างสมัยก่อน ไม่ทราบว่าเพราะผมมีอคติหรือไม่
เด็กๆ เรามีวิธีกินขนมชั้นไม่เหมือนผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เขากินแบบไม่ละเมียดละไม เขากัดเลย หรือใช้ช้อนตักที่เดียวทุกชั้นของชิ้นขนม แต่พวกเราที่เป็นเด็กจะลอกกินทีละชั้นๆ อย่างช้าๆ และจะกินชั้นล่างก่อน ชั้นบนเก็บไว้กินหลังสุดเพราะอร่อยที่สุด คือมันแข็งและหวานมันกว่าทุกชั้นที่อยู่ข้างล่าง
ผมเคยคิดจะลองกินขนมชั้นแบบที่กินสมัยเด็กๆ อย่างที่เล่า แต่ยังไม่ได้โอกาส เพราะต้องกินที่บ้าน จะกินแบบนี้ในที่สาธารณะคงไม่เหมาะ แล้วจะลองทบทวนความจำดู ว่ามันอร่อยเหมือนกินตอนเป็นเด็กหรือไม่
นี่คือบันทึกเชิงวัฒนธรรมนะครับ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ ก.พ. ๕๓
ที่จริงเราเสพความงามของขนมชั้นตั้งแต่มันอยู่ในถาด เสพความงามตอนที่แม่ค้าแซะแต่ละชิ้นเอาใส่ใบตองห่อ เราภาวนาว่าขอให้ชิ้นของเราเป็นชิ้นริมสุดที่ความกว้างมากกว่าชิ้นอื่นๆ
เมื่อมองด้านข้าง เราจะเห็นชั้นสีสวยงาม สลับสีโทนเข้มกับสีจางของสีเดียวกัน แม่ค้าขายขนมที่มีฝีมือ นอกจากทำขนมอร่อยแล้ว ขนมต้องสวยงามด้วย ขนมชั้นเดี๋ยวนี้ไม่สวยอย่างสมัยก่อน ไม่ทราบว่าเพราะผมมีอคติหรือไม่
เด็กๆ เรามีวิธีกินขนมชั้นไม่เหมือนผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เขากินแบบไม่ละเมียดละไม เขากัดเลย หรือใช้ช้อนตักที่เดียวทุกชั้นของชิ้นขนม แต่พวกเราที่เป็นเด็กจะลอกกินทีละชั้นๆ อย่างช้าๆ และจะกินชั้นล่างก่อน ชั้นบนเก็บไว้กินหลังสุดเพราะอร่อยที่สุด คือมันแข็งและหวานมันกว่าทุกชั้นที่อยู่ข้างล่าง
ผมเคยคิดจะลองกินขนมชั้นแบบที่กินสมัยเด็กๆ อย่างที่เล่า แต่ยังไม่ได้โอกาส เพราะต้องกินที่บ้าน จะกินแบบนี้ในที่สาธารณะคงไม่เหมาะ แล้วจะลองทบทวนความจำดู ว่ามันอร่อยเหมือนกินตอนเป็นเด็กหรือไม่
นี่คือบันทึกเชิงวัฒนธรรมนะครับ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ ก.พ. ๕๓
เด็กๆ เรามีวิธีกินขนมชั้นไม่เหมือนผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เขากินแบบไม่ละเมียดละไม เขากัดเลย หรือใช้ช้อนตักที่เดียวทุกชั้นของชิ้นขนม แต่พวกเราที่เป็นเด็กจะลอกกินทีละชั้นๆ อย่างช้าๆ และจะกินชั้นล่างก่อน ชั้นบนเก็บไว้กินหลังสุดเพราะอร่อยที่สุด คือมันแข็งและหวานมันกว่าทุกชั้นที่อยู่ข้างล่าง
ผมเคยคิดจะลองกินขนมชั้นแบบที่กินสมัยเด็กๆ อย่างที่เล่า แต่ยังไม่ได้โอกาส เพราะต้องกินที่บ้าน จะกินแบบนี้ในที่สาธารณะคงไม่เหมาะ แล้วจะลองทบทวนความจำดู ว่ามันอร่อยเหมือนกินตอนเป็นเด็กหรือไม่
นี่คือบันทึกเชิงวัฒนธรรมนะครับ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ ก.พ. ๕๓
นี่คือบันทึกเชิงวัฒนธรรมนะครับ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ ก.พ. ๕๓
๒๕ ก.พ. ๕๓
สวัสดีค่ะคุณลุงหมอ
คุณลุงหมออธิบายเหมือนคุรครูคิมเล่าให้หนูฟังเลยค่ะ ว่าขนมชั้นสมัยก่อนไม่เหนียวหนืดหรือมีกลิ่นผสมแบบสมัยนี้ ขนมชั้นสมัยนี้ดีแต่สวยงามแต่ไม่อร่อย
คุณคิมเล่าว่า ตอนเป็นเด็กจะลอกขนมชั้นออกทีละชั้น และบางทีเอาขนมชั้นไปแช่ในตู้เย็นให้มันแข็งแล้วนำมาลอกแข็งอร่อยค่ะ
ที่มันขาดหายไปเพราะเราไม่รักษาสมบัติของภูมิปัญญาใช่ไหมคะ
หนูขอขอบพระคุณค่ะ
" ผมเคยคิดจะลองกินขนมชั้นแบบที่กินสมัยเด็กๆ อย่างที่เล่า แต่ยังไม่ได้โอกาส เพราะต้องกินที่บ้าน จะกินแบบนี้ในที่สาธารณะคงไม่เหมาะ แล้วจะลองทบทวนความจำดู ว่ามันอร่อยเหมือนกินตอนเป็นเด็กหรือไม่ "
อ่านแล้วอมยิ้มเลยค่ะ..
หนูเป็นคนหนึ่งที่ชอบกินขนมชั้นเหมือนกัน..แล้วก็เคยมีความคิดแบบนี้..