ประสบการณ์ดีๆ ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ได้ทรงรับสั่งให้กำลังใจในการทำงาน
องคมนตรี สุเมธ ตันติเวชกุล ท่านได้เล่าให้ฟังว่า "ตอนนั้นผมกำลังทำงานอยู่ในสภาพจิตใจที่แย่มากมันไม่มีกำลังใจจะทำอะไร ท้อแท้กับงานมาก ไม่มีใครเข้าใจ เหมือนทำดีแต่ไม่ดี"
ในหลวงท่านทรงเสด็จมาพอดี และท่านได้เห็นสีหน้าผมไม่สู้จะดี ท่านได้สอบถามจนได้ความว่า
ผมกำลังท้อแท้กับงาน
ท่านจึงได้ตั้งคำถาม และรับสั่งว่า
ท่านสุเมธเคยขายเศษเหล็กไหม
เศษเหล็กเหล่านั้นเวลาขาย คุณค่ามันต่ำมากคงได้เงินมาไม่กี่บาท
แล้วถ้าเราเอาเศษเหล็กเหล่านั้นมาหลอมรวมกันเป็นแท่งเวลาหลอมนี่ เหล็กมันคงรู้สึกร้อนมาก
พอหลอมเสร็จเรานำมาทำเป็นดาบคงต้องนำมาตีให้แบนอีก เวลาตี ก็ต้องคอยเอาไปเผาด้วย
ต้องตีไป เผาไปอยู่หลายรอบกว่าจะเป็นรูป เป็นร่างดาบอย่างที่เราต้องการ
ต้องผ่านการเจ็บปวดความร้อนอยู่นาน แถมเมื่อเสร็จแล้ว
ถ้าจะให้สวยงามดังใจ ก็ต้องนำไปแกะสลักลวดลาย เวลาที่แกะลวดลายก็ต้องใช้ของแข็ง มีคมมาตีให้เป็นลวดลายอีกแต่เมื่อเสร็จเป็นดาบที่งดงาม......ก็จะมีคุณค่าที่สูงมาก เทียบกับเศษเหล็กคงจะต่างกับลิบลับ
จะเห็นว่า กว่าที่เศษเหล็ก ไม่มีคุณค่ามากนักจะกลายเป็นดาบที่งดงามนั้น ต้องผ่านอุปสรรคมามากมาย ทั้งความเจ็บปวดต่างๆกว่าจะประสบความสำเร็จ
ดังนั้น ขอจงจำไว้อย่างหนึ่งว่า
“ใครไม่เคยถูกตี ถูกทุบเจอเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาเลยนั้น
จงอย่าได้หาญคิดทำการใหญ่”
ดีจัง
มีของขวัญจากพระองค์ท่านที่เราคนไทยควรช่วยกันรับใส่เกล้าใส่กระหม่อมไว้ยึดถือปฏิบัติ ที่อยากเผยแพร่ด้วยที่นี่ค่ะ