ค่าน้ำนมครวญ ชวนให้ลูกฝัง
แต่เมื่อหลัง เปรียบดังผืนฟ้า หนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียน พากเพียร จนสิ้น
หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้น
พระคุณแม่เอย ....
เสียงร้อง เพลงค่าน้ำนม ปนเสียง สะอื้น สะดุด หยุดเป็นพักๆ
ของนักร้องหนุ่มในชุดขาว
ผู้ที่จะเป็นผู้รักษาศีล 227 ข้อ ในวันรุ่งขึ้น ผู้มีศักดิ์เป็นน้องชาย
คืนนี้เป็นคืนวันโกน คือเป็นคืนวันก่อนวันบวชจริง
อาบน้ำให้พ่อ
พระท่านสอนว่า... พ่อ แม่อาบให้เรามาตั้งแต่เด็ก
วันนี้ เราอาบให้ท่าน ดีๆ ตั้งใจนึกถึงพระคุณท่าน
ล้างเท้า
กราบ ขอขมา อโหสิกรรม
เป็นประเพณีทำขวัญนาค คือเตรียมการก่อนบวชได้แก่ ทำบุญ ตักบาตร
โกนผมและเทศน์สอนนาค เป็นต้น
เรา... พี่ ๆ น้องๆ ลุง ป้า น้า อา พ่อและแม่ของนาค เปรียบเสมือนครอบครัวเดียวกัน ช่วยกันจัดงานให้น้องชาย ผู้ที่มีความตั้งใจทีจะบวช ศึกษาพระธรรม
เราช่วยกันจัดเตรียมข้าวของ
เขาอยากบวชเอง โดยที่พ่อ แม่ไม่ได้ร้องขอ ตั้งใจไว้ว่า ขอบวช สามเดือนก่อน ถ้ามีความสุข อาจจะบวช ต่อไป ไม่มีวันสึกก็อาจจะเป็นได้ ...
ที่บ้านเราจัดเวที ที่เป็นทั้งเวทีการร้องเพลง คาราโอเกะ เวทีขอบคุณแขก
ญาติสนิท มิตรสหาย
และเป็นเวทีที่ให้นาคได้ขึ้นไปลาอุปสมบทและขออโหสิกรรมให้กับตน ในสิ่งที่เคยละเมิดทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ ทั้งทางกายกรรม มโนกรรม วจีกรรม
หลังจากอโหสิกรรมและลาบวช เรียบร้อยแล้ว
คุณพ่อของนาค ซึ่งเป็นน้าชายของพอลล่า ได้เปิดเทป เสียงร้องเพลง “ค่าน้ำนม” เป็นเสียงร้องของเด็กผู้ชายอายุประมาณ 7 ขวบ ร้องโดยไม่มีดนตรี เสียงใส เจื้อยแจ้ว...
แน่นอน....เป็นเสียงของนาคคนนี้นั่นเอง เสียงนั้นชัดเจน ไม่มีสะดุด เพราะผู้เป็นพ่อได้เก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี เกือบ 20 ปีที่เขาได้เก็บเทปม้วนนี้ไว้ เพื่อมาเปิดให้ลูกชายฟัง ในคืนวันก่อนบวช
ทันทีที่ได้ยินว่า..... แม่นี้ มีบุญคุณอันใหญ่หลวง.......ประโยคแรก
ทำให้นาค ของเรา ยืนนิ่ง
น้ำตาไหลเอ่อ จนล้นออกมาสองข้างแก้ม แล้วสองพ่อลูกก็โผ เข้ากอดกัน
ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจมากเสียเหลือเกิน
ตลอดเวลา ลูกคนนี้ คิดว่าพ่อ ไม่รัก ไม่สนใจ
แต่วันนี้ ลูกรู้แล้ว ว่า พ่อ รักลูกมาก แค่ไหน....
เป็นวันหนึ่งที่พอลล่ามีความสุข จนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คิดถึงพ่อค่ะ ...
คุณค่าของสิ่งของ ยิ่งนานวัน ยิ่งเพิ่มคุณค่า จริงๆ ค่ะ
ยืนเหม่ออยู่นาน จนถ่ายภาพ พ่อกับลูกกอดกัน แทบไม่ทันเลยค่ะ ...
แต่ยังดี ที่ไหวตัวทัน อิอิ
ซึ้ง แต่มีความสุขมากมายค่ะ
พิธีแห่นาค ตอนเช้า
ช่วยกันส่งนาคให้ถึงประตูสวรรค์ ให้พี่ๆ น้องๆ เกาะชายผ้าเหลืองค่ะ
กราบพ่อและแม่ก่อนห่มผ้าเหลือง
ท่านได้เป็นพระแล้วค่ะ
พอลล่ากลับบ้านคงได้ ใส่บาตรและเป็นลูกศิษย์ท่านด้วยนะคะ
บรรยากาศซึ้งๆครับ ผมบวชก็มีความรู้สึกอย่างที่คุณพอลล่าบรรยาย แต่บวชหลังแต่งงานแล้ว
แม่มีความสุขมาก
ซาบซึ้งใจจัง..
พี่ก็เคยร่วมบวชน้องชายค่ะ คุณแม่ดีใจมาก
ขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ...^_^
ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่
ว้าวพอลล่ามีน้องชายได้บวชแล้ว...อนุโมทนากับครอบครัวพอลล่าด้วยจ้า...
อนุโมทนากับครอบครัวน้องพอลล่าด้วยนะครับ ยังม
จองงงงงงที่เจ็ดครับ อิอิ
โอว..วว..! ซึ้ง ค่ะ..ดูแล้ว น้ำตาอาบแก้ม..งั้นฝากภาพประทับใจให้ซึ้งซักภาพค่ะ..
มาขออนุโมทนา แบ่งบุญเกาะชายริ้วผ้าเหลืองด้วย
สาธุ สาธุ สาธุ เพลงนี้ฟังแล้วซึ้งจัง
กินใจได้ทุกโอกาส ทันสมัยทุกวัน
จะเก็บไว้เป็นข้อคิดเปิดวันบวชให้ลูกชาย
ครบบวชแล้วแต่ยังเรียนไม่จบ แม่ต้องร้องเพลงรอไปก่อน
กลัวสาวๆแย่งไปเบียดก่อนบวช แม่ต้องทำใจนะนี่ 555555
ซึ้งค่ะ
ขอบคุณน้องพอลล่า สบายดีนะคะ
สวัสดีครับ
จองที่ เจ็ด แล้วมาอ่าน
ซาบซึ้งความรักของพ่อกับลูก ผมกับพ่อก็คงคล้ายๆกัน
วันๆไม่ค่อยได้คุยกันแต่ในใจก็รับรู้ว่าเป็นห่วงเป็นใยกัน
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ครับ ภาพประกอบสวยครับ เก่งนะเนี่ย ^__^
ดูแล้วซาบซึ้งค่ะ
ลูกผู้ชายยังไงก็ต้องบวชทดแทนคุณพ่อแม่เนอะค่ะ
ร่วมอนุโมทนาบุญด้วยนะค่ะ
มาร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ
น้องชายพี่ก็จะบวชเหมือนกันนะ
คิดถึง น้อง อ.พอลล่าคนเก่งค่ะ
สวัสดีครับ
ขออนุโมทนาบุญด้วยครับ
แล้วพอลล่าได้ถือหมอนให้น้องชายหรือเปล่าครับ
อ.พอลล่า ขา
ทำเอาน้ำตาเค้าไหลเลยนะ ฮือๆ
อนุโมทนาบุญด้วยนะคะ