ระหว่างวันที่ 10-12 มี.ค. 53 นี้ทีมของพวกเราจากภาควิชาพยาธิวิทยา อันประกอบด้วย พี่ปนัดดา หัวหน้าหน่วยเคมีคลินิกของเรา พี่เม่ย-ชวดี จากหน่วยโลหิตวิทยา น้องหญิง-บราลี สาวสวยแห่งหน่วยเคมีฯของเรา พี่มาริษาจากหน่วยภูมิคุ้มกันวิทยา พี่ประภาภรณ์จากหน่วยคลังเลือด น้องสุรีรัตน์ จากหน่วยจุลชีววิทยา ได้มาร่วมงาน HA forum ครั้งที่ 11 กันที่ศูนย์ประชุมอิมแพ็ค เมืองทองธานีกัน ซึ่งปีนี้ทางโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ของเราได้รับผิดชอบการนำเสนอในหัวข้อเรื่อง LEAN และทางภาควิชาพยาธิวิทยาของเราได้มีโอกาสนำเสนอเรื่องราวของการนำแนวคิด LEAN มาปรับปรุงระบบการทำงานแล็บถึง 3 เรื่องด้วยกัน

เคยได้อ่านความประทับใจจากการมาร่วมงาน HA จาก-อ.หมอปารมี-อดีตคุณเอื้อคนเก่งของเรามาหลายครั้ง (ดูเหมือนจะแทบทุกปีที่ท่านได้มาร่วมงาน) แต่ก็จะได้รับฟังกิตติศัพท์ของความล้นหลามของผู้คนที่มาอยู่พร้อมๆกันในที่เดียวกันหลายพันคน ที่ทำให้หลายๆคนเข็ดหลาบกับการต้องฝ่าคลื่นคนในการกิน การใช้ห้องน้ำและอีกสารพัดกิจกรรมในช่วงเวลา 2-3 วันนี้ ซึ่งโดยธรรมชาติของตัวเองก็เป็นคนไม่ชอบการเดินทางและหลีกเลี่ยงการต้องอยู่ในที่คนเยอะๆอยู่ด้วย ก็ทำให้ไม่ค่อยอยากมารับประสบการณ์ตรงสักเท่าไหร่ ทั้งรู้ด้วยว่าเรามีสมาชิก Gotoknow มากมายที่สามารถถ่ายทอดความประทับใจและบรรยากาศของงานอยู่แล้วมากมายหลายท่าน รออ่านกันได้เลย ก็ยิ่งเลือกที่จะรออ่านเอาดีกว่า
แต่ก็มีเหตุที่ปฏิเสธไม่ได้ ให้ต้องรับหน้าที่มาเล่าเรื่องของระบบการรายงานค่าวิกฤตที่มีการปรับเปลี่ยนด้วยระบบ IT ก็เลยต้องติดตามคณะพรรคมาในฐานะวิทยากรคนหนึ่งด้วย ซึ่งก็ทำให้ได้สิทธิพิเศษหลายๆอย่างที่แตกต่างจากผู้เข้าร่วมประชุมเฉยๆ ไม่ต้องฝ่าฝูงชนเท่าไหร่นัก แต่ข้อเสียก็คือ ต้องอยู่เฉพาะห้องเป็นช่วงค่อนข้างยาว ทั้งในส่วนของตัวเองและการเป็นกำลังใจให้ผองเพื่อน ทำให้ไม่มีโอกาสได้ฟังหลายๆเรื่องที่ดูหัวข้อแล้วน่าสนใจมาก
แต่ก็ได้หนังสือเรื่องราวดีๆหลายเล่มที่ดูแล้วตั้งใจว่าจะทยอยอ่านให้ครบทุกเล่มแน่ๆ และเหลือเวลาพรุ่งนี้อีก 1 วันที่ดูเหมือนโปรแกรมจะถูกรวบให้กระชับเพื่อให้เหมาะกับสถานการณ์บ้านเมืองที่จะได้เก็บเกี่ยวเรื่องราวดีๆ จากการรับฟังโดยตรง และตั้งใจว่าจะไปเดินดูนิทรรศการของโรงพยาบาลต่างๆให้ละเอียดสักนิด เพราะดูน่าสนใจหลายๆที่ เห็นแล้วชื่นชมผลงานของเพื่อนร่วมวงการสาธารณสุขทั้งหลาย เข้าใจได้ว่าทำไมจึงมีผู้คนมามากมายขนาดนี้ทุกๆปี รับรู้ได้ว่าคนที่มานำเสนอต่างก็ดูมีความสุขในการถ่ายทอดประสบการณ์ของตนเองสู่ผู้อื่น ผู้ที่มารับฟังก็เก็บเกี่ยวเรื่องราวเพื่อนำไปปรับใช้ในบริบทของตนเอง ได้มีโอกาสตอบคำถามหลังไมค์หลังจากการพูดไปแล้วด้วย ยิ่งทำให้รู้สึกว่า มาคราวนี้คุ้มค่าและเกินคาดค่ะ รอดูซิว่าพรุ่งนี้จะมีกำไรอะไรมาเพิ่มเติมเป็นบันทึกหรือไม่อยู่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
เสียดายที่ไม่ได้พบพี่โอ๋ และ คุณหมอปารมี นะครับ ผมเสร็จจากห้องที่ผมเป็นวิทยากรก็เดินทางกลับเลยครับ...พอดีมีธุระกิจต่อเนื่อง
เเต่โดยรวมของงานน่าชื่นใจมาก เห็นความผลิบานของปัญญาชาวสาธารณสุขโดยแท้
สวัสดีค่ะ พี่โอ๋
เจอกัน แวปเดียว หันไป จะมาคุยด้วย อาจารย์ ไปแล้ว มาคารวะ อีกครั้งครับ
พี่โอ๋ พี่หมอเจ๊ จ๋า... อยู่ไหน กันคะ ยู้ฮู....
ต้องขอขอบคุณมากนะคะ ที่มาช่วยทำให้งาน มีความสมบูรณ์มากขึ้นคะ
วันหลังหากเจอหน้าช่วยทักทายบ้างนะคะ
ขอบคุณมากๆคะ
และขออภัยในความไม่สะดวกอันเกิดจาก การจัดการขนาดใหญ่คะ
และน้องนุ้ยคะ กำแพงที่กั้นไว้นั่นสำหรับการ รับเสด็จชั่วคราวเท่านั้นคะ เพราะว่าในวันแรกการจัดนิทรรศการ ด้านหลัง ยังไม่ค่อยเรียบร้อยคะ เกรงว่าจะไม่เหมาะสมคะ
เมื่อทราบความจำเป็นแล้ว คิดว่าคงสามารถ ให้อภัยกันได้นะคะ
ขอบคุณมากคะ
ชอบความเห็นที่จริงใจของพี่ nui มากค่ะ หลายๆเรื่องเราต้องอาศัยกาลเวลาพิสูจน์ค่ะ
พี่ครูคิมเป็นนักเรียนรู้ตัวจริงเลยนะคะนี่ สมเป็นครูตัวอย่างเลย
แล้วชอบมากค่ะ อ่านแล้วมีพลัง ศรัทธาในบุคลากรสาธารณสุขบ้านเราขึ้นอีกมากมาย
พี่โอ๋ก็เสียดายไม่ได้ฟังรายการที่น้องเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร บรรยาย แต่อ่านหนังสือ
เสียดายที่ไม่รู้ก่อนว่า คุณติ๋วกฤษณา สำเร็จมางานนี้ด้วย ไม่งั้นต้องนัดเจอล่ะค่ะ คงได้เจอกันสักวันแน่ๆนะคะ
ต้องรีบมาเข้าห้องเตรียมตัวกับทีมค่ะ เลยไม่มีโอกาสได้นั่งคุยกับอ.JJ ตัวเป็นๆเลย ยังไงก็ดีใจที่ได้พบแว้บๆนะคะ รู้สึกคุ้นเคยกับอาจารย์เหมือนเจอกันบ่อยๆเลยค่ะ
เสียดายที่ไม่ได้กอดพี่ หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ ด้วยค่ะ ถ้ารู้ว่าพี่ก็ไปต้องหาทางนัดเจอแล้ว เอาไว้กอดแถวๆนี้ละกันนะคะ เดือนพฤษภางาน GotoKnow forum พี่หมอเจ๊มานะคะ จะรอกอด
เสียดายที่ไม่ได้เจอตัวเป็นๆน้อง ♥paula .`๏'- ที่ปรึกษาตัวน้อย.`๏'- ทั้งๆที่มองๆหาอยู่นะคะ อยากเจอตัวเป็นๆของสาวมากพลังคนนี้เหมือนกันค่ะ
ชื่นชมคุณ แม่ต้อย มากๆเลยค่ะ ได้เห็นตัวจริงแล้วสวยไม่ต่างจากที่เห็นในรูปเลย รู้สึกว่าแม่ต้อย จะเป็นศูนย์กลางของความสนใจมากๆจนไม่อยากไปรบกวนทักทายเลยค่ะ เอาไว้งานไหนที่เล็กๆหน่อย คงได้ไปสวัสดีตัวเป็นๆกันสักทีนะคะ