“ใบเฟิร์น ค้นพบความต้องการของตัวเองแล้ว”

การเดินทางที่แสนพิเศษ....ของใบเฟิร์น 

 
          

  

      2 ปีก่อน ชั่วโมงแรกที่ฉันเข้าสอน ม.4/1   กิจกรรมแรกคือการทำความรู้จักคุ้นเคยกับนักเรียน  ในระดับ ม.4 มีเด็กเก่าจาก ลพ. และนักเรียนที่จบ ม.3 จากโรงเรียนอื่นๆ เช่น อณ. อต. สาธิต ม.ราชภัฏ และโรงเรียนขยายโอกาส ฯลฯ  อื่นๆ  มีนักเรียนคนหนึ่ง หน้าตาสะอาดหมดจด เขาไม่พูดอะไรเลย จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม เหมือนจะพูดแต่ก็ไม่พูด  แต่สายตาแสดงถึงความอยากรู้ แต่ไม่กล้า ไม่มั่นใจ.....ฉันเหลือบมองที่ป้ายชื่อ “อาภัสพงศ์  ทองเหลือง”   อ๋อ... คนนี้หรือ ลูกของพี่จ้อย (อ.จิตราภา  ทองเหลือง)  ฉันยิ้มให้เขา แล้วก็พูดคุยกับนักเรียนเกี่ยวกับวิชาที่จะเรียน ข้อตกลง ภาระงานของวิชานี้  ฉันรับรู้ได้ว่า อาภัสพงศ์ จับตามองมาที่ฉัน และนั่งฟังฉันอย่างสนใจ  แต่เขาก็ไม่พูดอยู่ดี..... ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินครูท่านอื่นบอกว่า ลูกชายของพี่จ้อย เป็นเด็กที่ไม่คุยกับใคร ถาม 10 คำ ตอบ 1 คำ หรือไม่ตอบเลย.... เขาไม่พูดกับใครเลย... “แปลกจัง....”

 

      นับจากนั้นเป็นต้นมา ฉันคอยคุยคอยถามเขา  แรกๆ เขาพยักหน้า เหมือนอยากพูดอยากคุยแต่ไม่กล้า... “อยากยิ้มก็ยิ้มออกมาเลย  อยากพูดอยากคุย พูดออกมาให้ครูรู้  ครูอยากรู้ว่าเฟิร์นคิดอะไร ยังไง?...  ฉันเรียกเชื่อเล่นของเขา “ใบเฟิร์น”  ฉันมักเรียนชื่อเล่นของลูกศิษย์ทุกคน มันดูจริงใจ ใกล้ชิด  ไม่มีเส้นขีดกั้นระหว่างครูกับนักเรียน  การที่เราจะเข้าถึงใจของลุกศิษย์ของเรานั้น คือ “การเปิดใจ”  เข้าหาเขาด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ เมตตา จริงใจ  การแสดงออกด้วยความจริงใจ เด็กเขารับรู้ได้  เหมือนใจถึงใจ   เวลาสอน เฟิร์นตั้งใจและปฏิบัติงานได้ดี ฉันมองเห็นศักยภาพด้านคอมพิวเตอร์ของใบเฟิร์น 

      เวลาทำตรงไหนไม่ได้ เขาจะเดินมาหา  พูดสั้นๆ  “ตรงนี้ทำยังไง?”   ฉันหันกลับมามองหน้าเขา  ยิ้มให้เขา “พูดใหม่ซิ.... ตรงนี้ทำอย่างไรครับ?  พูดได้มั้ย... เป็นเด็กเวลาพูดต้องมีหางเสียงรู้มั้ยจ๊ะ...”   เขาพยักหน้า ยิ้ม แต่ยังไม่พูด... ฮา....

 

 ตอนเฟิร์นยังเด็กกับแม่ (พี่จ้อย)  น่ารักเชียว....

 
                                        

 ตอนนี้เฟิร์นโตเป็นนักเรียนมัธยม และไปแข่งทักษะคอมพิวเตอร์
กับครู เพื่อนๆ และน้องๆ

 
 

       ฉันมักให้ใบเฟิร์นช่วยเพื่อนๆ ที่ทำไม่ได้ เป็นวิธีการหนึ่งที่จะทำให้ใบเฟิร์นมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนๆ   เฟิร์นก็จะชี้ๆ บอกว่า นี่ๆ  คลิกตรงนี้ ๆ ซิ  ...ถ้าไม่รู้จะบอกเพื่อนอย่างไร  เฟิร์นก็จะนั่งทำให้เพื่อนเสียเลย...  ฮา....

       เมื่อมีเวลาว่าง ใบเฟิร์น จะเริ่มเข้ามาหาฉันที่ห้องคอม มานั่งข้างๆ  เริ่มถามโน่น ถามนี่  เฟิร์นเริ่มคุยมากขึ้น  ฉันสอนให้เฟิร์นพูด คำนำหน้า  คำลงท้าย   “อยู่บ้านเฟิร์นคุยกับแม่ยังงัย?...  เคยเรียก พ่อครับ  แม่ครับหรือเปล่า  เคยคุยเรื่องต่างๆ ในบ้านไหม?...”  เฟิร์นส่ายหน้า  ทำเสียง  หึ หึ  (หมายถึง ไม่เคย)

 

 ฉันสอนเฟิร์นว่า  “เวลาพูดกับใครต้องเรียกชื่อของเขา  หรือใช้สรรพนามก็ได้ และต้องมีหางเสียง จึงจะน่าฟัง....”   

“ไม่รู้จะพูดยังงัยอ่ะ... ไม่เคยพูด”   ใบเฟิร์นตอบสั้น...

“ก็ลองเริ่มพูดกับครูตอนนี้งัย  พูดซิ... อาจารย์ครับ... เฟิร์นอยากทำ....ได้อาจารย์สอนเฟิร์นหน่อยครับ”   ใบเฟิร์นนั่งฟังสิ่งที่ฉับบอก  อมยิ้มนิดๆ  (ได้จะผลมั้ยเนี่ย!... ฉันแอบคิดแบบลุ้นๆๆ)

“ครูไม่ได้เป็นคนเรื่องมากหรอกนะเฟิร์น  ...แต่ครูอยากให้เฟิร์นฝึก  อีกหน่อยเฟิร์นจะต้องสื่อสารกับคนอื่นๆ อีกมากมาย   เฟิร์นต้องโตขึ้น ต้องเรียนในระดับสูงขึ้น  เฟิร์นต้องกล้าและทำให้ได้  อย่ากลัวที่จะคุยกับคนอื่นๆ  เฟิร์นพูดกับครูได้  เฟิร์นก็ต้องพูดกับคนอื่นได้ รู้มั้ย ... เริ่มต้นกับพ่อ แม่ น้องก่อน...ไม่ต้องอาย”  ครูเชื่อว่าแม่เฟิร์นต้องดีใจมาก... ถ้าเฟิร์นทำได้  เชื่อครูนะ..? 

   
      ใบเฟิร์นมาหาฉันทุกวันเมื่อมีเวลาว่างและพักกลางวัน มาคุย มานั่งฝึกทำงาน บางครั้งก็เอาผลงานใหม่ๆ มา ให้ดู  ทำไม่ได้ตรงไหนก็ถาม พูดจาเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นเรื่อยๆ  ฉันอนุญาตให้ใบเฟิร์นใช้โน๊ตบุ๊คของฉัน  บางทีก็ให้เล่นเกมฝึกสมอง ฝึกแก้ปัญหา  ซึ่งเขาทำได้ดีทีเดียว   จนป้าหนู (อ.พชร) ที่สอนคอมด้วยกัน  แกล้งแซวใบเฟิร์น  “อะไรๆ ก็ครูจุ๋ม  มาหาแต่ครูจุ๋ม  ห้องนี้มีครูอยู่ 2 คนนะ...”  (ป้าหนูแซว เพราะรู้นิสัยของใบเฟิร์น)   ตอนนั้นฉันพึ่งย้ายมาอยู่ที่ลับแลได้ 2 ปี  ครูที่นี่รู้กันดีว่าใบเฟิร์นไม่ค่อยคุยกับใครเลย..) 

 

 

เดี๋ยวนี้ เฟิร์นร่าเริง ช่างพูด สดใส ต่างจากเมื่อก่อน

 

       พี่จ้อยแม่ของใบเฟิร์นมาบอกป้าหนู กับฉันว่า  ใบเฟิร์น ไปบอกว่าว่า  “ในโรงเรียนนี้รักอาจารย์ศุภมาศมากที่สุด”  

โอ.... จริงหรือ... “อ.ศุภมาศ เข้าใจเฟิร์นที่สุด สอนให้เฟิร์นกล้า  ใจดี ไม่ดุเฟิร์นเลย...”   “โห... เฟิร์นบอกอย่างนี้หรือคะพี่จ้อย...." เหมือนน้ำทิพย์ชโลมหัวใจคนที่เป็นครูนะ.... 

 

     ฉันไม่ได้ปฏิบัติแบบนี้เพื่อให้เขารักฉันนะ   ฉันปฏิบัติกับลูกศิษย์ทุกคนแบบเดียวกัน เท่าเทียมกัน  แต่ใบเฟิร์นไม่เหมือนคนอื่นๆ  สิ่งที่ฉันสอนเขา แนะนำเอาใจใส่เขามากเพราะอยากช่วยให้เขามีพัฒนาการที่ดีขึ้น   อ.ทิพย์พรบอกว่า  “ใบเฟิร์นก็พูดกับเธอคนเดียวแหละ พี่เป็นครูประจำชั้น ยังไม่พูดกับพี่เลย....”  



“พี่...ต้องค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป ต้องเข้าใจเขา  เขาอยู่กับพ่อแม่มาตั้ง 16 ปี เขายังไม่คุยเลย   ตอนนี้เขาเริ่มพูดคุยเรื่องต่างๆ กับพ่อแม่ ครูและเพื่อนๆ  ก็ใช้ได้แล้ว  อีกหน่อยก็จะดีขึ้นเอง..."

 
 

รับรางวัล และทำกิจกรรมในโรงเรียน และที่สาธารณะประโยชน์

ปฏิบัติธรรมเจริญภาวนา ที่วัดและโรงเรียน

 

ฉันเชื่อเสมอว่า ทุกสรรพสิ่งในธรรมชาติบนโลกใบนี้ต่างมีแนวทางการเจริญเติบโตของมันเอง  ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ สัตว์น้อยใหญ่ก็เติบโตในแนวทางของมัน  มนุษย์เราก็ต้องเติบโตแบบค่อยเป็นค่อยไป ทั้งร่างกาย ความคิด จิตใจ และความฝัน   ผลไม้ยังต้องบ่มให้สุกเสียก่อนจึงได้รสชาติที่หอมหวาน  พฤติกรรมบางอย่างของมนุษย์ไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ข้ามคืน ต้องใช้ความใจเย็น อดทนหนักแน่น นุ่มนวลและสม่ำเสมอในการบ่มเพาะ  เขาย่อมเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่เราต้องการได้อย่างแน่นอน  ใบเฟิร์นเป็นเด็กที่มีจิตใจดี เพียงแค่ไม่ค่อยพูดเท่านั้น  เขาจะต้องพัฒนาการพูดได้ดีขึ้นแน่นอน....

 

 

       อีกมุมหนึ่งของใบเฟิร์นที่สดใส ใฝ่ดี และเข้มแข็ง


 

 

      ใบเฟิร์น มีพัฒนาการในการสื่อสาร และทักษะด้านคอมพิวเตอร์ดีขึ้นเรื่อยๆ  เฟิร์นชอบการวาดรูปการ์ตูนและงานแอนิเมชั่น  แต่เฟิร์นยังคิดสร้างสรรค์งานเองไม่ค่อยได้  ยังทำตามที่ครูบอกให้ทำ.... ฉันเริ่มฝึกให้เฟิร์นคิดงานเอง...ฝึกสมาธิให้เขามีจินตนาการตามวิธีการของฉัน.... (ถ้าให้เล่าก็คงยาวอีก.... ใครอยากทราบ ต้องถามหลังไมค์นะคะ...ฮิ ฮิ )  ฉันส่งใบเฟิร์นแข่งขันทักษะวิชาการ  การสร้างภาพกราฟิกแอนนิเมชั่น   ได้รับรางวัลยอดเยี่ยม  รางวัลแรกของใบเฟิร์น  เฟิร์นดีใจมากน้ำตาคลอ  ฉันกอดใบเฟิร์นไว้  “เก่งมากจ้ะ”  พ่อกับแม่ของใบเฟิร์นมาให้กำลังใจลูกชายด้วย ดีใจปลื้มใจกันสุดๆ....

 

      จากนั้นเราก็ส่งใบเฟิร์น อบรมเข้าค่ายคอมพิวเตอร์ ที่ต่างๆ เช่น การอบรม “Wep Workshop  โครงการ Software Intro to Camp  Camp  ศูนย์การเรียนรู้และบริการเครือข่ายแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   และส่งผลงานประกวดแข่งขัน แทบทุกที่  ที่มีการประกวด และใบเฟิร์นก็ได้รับรางวัลทุกครั้ง   รางวัลแห่งความตั้งใจของใบเฟิร์น บวกความรัก กำลังใจของแรงสนับสนุนของแม่ใบเฟิร์น (พี่จ้อย) และครู    เดียวนี้ ใบเฟิร์นเป็นขวัญใจของน้องๆ ... พี่เฟิร์นเป็นแบบอย่างที่ดีของน้องๆ ทุกคน

 

 

ใบเฟิร์น ทำกิจกรรมทุกๆ อย่าง

 

 

      คิดดูซิคะ จากเด็กที่ไม่พูด  เดี๋ยวนี้พูดเป็นต่อยหอย เขามาคุยและเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฉันฟังเสมอ   ใบเฟิร์นกลายเป็น ใบเฟิร์นคนใหม่  ที่คุยเก่ง แซวเพื่อนเก่งมากๆ  เขานำเพื่อนทำกิจกรรมและเป็นสภานักเรียน  ชอบถ่ายวิดีโอ เพื่อนๆ  สัมภาษณ์เรื่องตลกๆ   แล้วมาฝึกตัดต่อเป็นหนังสั้น  มันน่าภูมิใจแค่ไหน....

 

      ใบเฟิร์นกล้าที่จะเดินออกมาจากความกลัวอย่างไม่มีเหตุผล  กล้าเปลี่ยนแปลงตัวเอง กล้าที่จะพูดคุยแสดงอารมณ์ความรู้สึกในคนอื่นได้รับรู้  


  เฟิร์นจะรู้ว่า  “เฟิร์นโล่ง เฟิร์นไม่อึดอัด เฟิร์นยิ้มได้อย่างเปิดเผย  รู้มั้ยว่าครู  แม่เฟิร์น พ่อและน้องเฟิร์น  ตลอดจนเพื่อนๆ ของเฟิร์น ภูมิใจในความกล้าของเฟิร์น”


 

     นี่คือรางวัลสำหรับผู้กล้า  เฟิร์นสร้างปรากฏการณ์ ความมหัศจรรย์ ความสามารถ ศักยภาพ  และอัจยภาพด้านคอมพิวเตอร์ และกราฟิก แอนิเมชั่น ของใบเฟิร์นที่ยิ่งใหญ่มาก  เป็นที่ยอมรับของทุกๆ คน

 

 “ใบเฟิร์น  ค้นพบความต้องการของตัวเองแล้ว”


ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

คือการค้นพบความต้องการที่แท้จริงตัวเอง

เพราะยังมีคนอีกมากมายที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้

อย่างไม่รู้เหตุผล และใช้ชีวิตอย่างไร้ความหมาย..

 

 

 ผลงานแห่งความภูมิใจของใบเฟิร์น
 

 

 

 

    ยกตัวอย่างเพียงเล็กน้อย... ความจริงมีเยอะ มากๆ ค่ะ  

 

1. รางวัลยอดเยี่ยม  การสร้างภาพกราฟิกด้วยคอมพิวเตอร์

2. รางวัลรองชนะเลิศ อันดับ 2  การประกวดสร้างภาพ Animation จาก ความประทับใจในโครงการพระราชดำริ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา   สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวิสีช่อง 3

3. การแข่งขันสร้างทักษะการทักษะการพัฒนาเว็จเพจภาษา HTML “วิทยาศาสตร์สร้างชาติ สร้างอนาคต” มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

4. การประกวดออกแบบตัวละครในเกม (Charactoer Desing Challenge)  “IT Man  ผู้พิทักษ์แห่งโลกไซเบอร์และเหล่าวายร้าย”   มหาวิทยาลัยรังสิต กรุงเทพฯ

 5. รางวัลดีเด่นแข่งขันสร้างเว็จเพจภาษา HTML ระดับภาคเหนือ  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

6. ชนะเลิศการออกแบบแผ่นพับ “แผนที่คนดี”  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

7.  ชนะเลิศแข่งขันตอบปัญหา IT Genius  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

8. ชนะเลิศการออกแบบ LOGO  3D  สพฐ.   ฯลฯ

 

 

 
 

      ใบเฟิร์น  แม่ใบเฟิร์น (ครูจิตรภา) และครูใจดี (ครูศุภมาศ)

 

                   

 

 

     ใบเฟิร์นของครู..ปีนี้ จบ ม.6 แล้วนะ  เส้นทางของใบเฟิร์นคือ  การเรียนต่อด้านคอมพิวเตอร์  สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่น  ที่ใบเฟิร์นรัก และมุ่งมั่น แน่วแน่   ขอให้ใบเฟิร์นของครูประสบความสำเร็จในการเรียนต่อมีอนาคตที่ก้าวหน้า  เจริญรุ่งเรืองถึงฝั่งฝัน  ดังปรารถนาของใบเฟิร์นทุกประการ

 

       ใบเฟิร์นอยู่ในหัวใจของครูตลอดไป

        รักเฟิร์นมากนะ 

 

   

      

              

 

  บันทึกโดย  :  ครูใจดี
ขอบคุณแรงบันดาลใจจากลูกศิษย์อันเป็นที่รัก