กำลังสงสัยตัวเองอยู่ครับว่า คุณภาพงานเริ่มแย่ลงหรือเปล่า จนบางทีอาจจะต้องเก็บไว้ใต้พรมบ้างแล้ว ฮา ผมกำลังตีโจทย์ปัญหาสำหรับตัวผมเองอยู่ครับว่า ผมจะขับเคลื่อนงานได้อย่างไร ปัญหาหนึ่งคือ ตอนนี้เกือบจะไม่ได้นั่งคุยงานกับทีมงานเลยครับ มันกลายเป็นประเด็นของการสื่อสารทางเดียวมากกว่าจะเป็นการสื่อสารสองทางและสร้างบรรยากาศให้น่าทำงานร่วมกัน ฮือ แต่มันก็คิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไร????

ดูตารางงานแล้วก็งงตัวเองเหมือนกันครับ ทำงัยให้สามารถสร้างกระบวนการของการขับเคลื่อนงานที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ในเมื่อผมเองคนที่ต้องนำหน้าขบวนไม่ได้จับไม้จับมือคนเดินตามเลย วันๆ เอาแต่ไปทะเลาะกับชาวบ้าน (ฮา ท่านรองคณบดีฝ่ายวิชาการบอกมา ฮิฮิ)

ผมพยายามจะหาเวลาเรียนรู้หน่วยงานในความรับผิดชอบของผมอยู่ครับ ยิ่งเรียนรู้ก็ยิ่งงง ฮือ ผมจะทำยังงัยกับมันดี โดยเฉพาะเมื่อมีโจทย์ประเด็นใหม่ๆ เข้ามา จะเอาไปใส่ตรงไหนของหน่วยงานดีหว่า คิดไม่ออกแล้วก็ไม่ค่อยมีเวลาคิดเท่าไร (ฮือ นี้แหละข้อเสียสำคัญ)

วันนี้เช้าตั้งใจจะประชุมทีมงานครับ แต่เช้ามีกิจกรรมของ สนอ. กิจกรรมเริ่ม 7.20 น. เข้าคอนเซ็ปท์สุนทรียสนทนาครับ ฮิฮิ แต่ผมไปถึงก็เกือบสองโมงเช้าแล้วครับ ฮิฮิ เพียงแต่รอบนี้ฟังท่านอธิการบดีนำเสนอมุมมองของท่านต่อแนวทางการทำงานสร้างประสิทธิภาพ ภายใต้กรอบการทำงานที่เรียกว่า หน้าที่และความรับผิดชอบครับ ฟังท่านคุยแล้วสะดุ้งเป็นระยะๆ ครับ

(นั่งคุยและทานอาหารเช้ากันระเบียงหอประชุมครับ เช้าๆ บรรยากาศดีมากครับ)

ระหว่างทานอาหารเช้า ได้นั่งคุยกับ ผช.ผอ.สถาับันอัสสลาม ซึ่งมาร่วมงานนี้ด้วย คุยกันเรื่องท่านไปอินเดียกับปากีสถานมาครับ ชีวิตต่างแดนมันก็ได้หลากหลายอารมณ์ดีครับ ผมคิดว่าประสบการณ์เหล่านี้มานำสู่การประยุกต์ใช้ในงานได้ครับ

(มาดเข้มของ ผช.ผอ.อัสสลามครับ)

ผมฝากโจทย์ไว้กับทีมงาน สนอ. สี่ประเด็นสำหรับการสร้างคุณภาพ คือ การพัฒนาบุคลากร การจัดการความรู้ในหน่วยงาน แผนการปฏิบัติงานและการใช้ทรัพยากรร่วมกัน ครับ ประเด็นที่คิดว่าทำได้ง่ายๆ เริ่มวันนี้ แล้วงานจะไปโลด (อินชาอัลลอฮ์)

เสร็จงานนี้ปรากฏว่าต้องอยู่ต่อครับ ท่าน ผอ.สนอ.ขอแรงให้อยู่ร่วมกิจกรรมต่อ แต่ก็หวั่นๆ อยู่เหมือนกันครับ เพราะสิบโมงมีประชุมอีก ออ. เช็คเวลาแล้วปรากฏว่า สิบโมงเช้านัดประชุมซ้อนกันอีก ที่ต้องเลื่อนออกไปคือ ประชุม สบศ.ครับ ซึ่งก็เป็นจังหวะดีด้วยครับ เพราะท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการแจ้งความประสงค์ว่าจะขอร่วมประชุมกับสำนักด้วย แล้วท่านก็ว่างช่วงบ่าย

ผมเลยมุ่งไปตึกคณะศึกษาศาสตร์ครับ ประชุมสาขาวิชา การประชุมนี้ก็เจอโรคเลื่อนมาเยอะแล้วครับ ผมก็เลยไม่อยากเป็นต้นเหตุของการประชุมล้มด้วย ฮิฮิ เจอวาระเยอะๆ ก็มึนเหมือนกันครับ

(คุยนอกรอบระหว่างรอให้ครบองค์ประชุมครับ)

ผมเพิ่งทราบว่ามีงานเข้าอีกรอบสำหรับสาขาวิชาครับ รอรับแขกสำคัญอีกชุดใหญ่ที่จะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเรา (ช่วงหลังตกข่าวบ่อย ฮิฮิ) งานนี้ผมคงร่วมได้ไม่ตลอดแน่ๆ ครับ เพราะติดกับงานวันอาทิตย์ที่ต้องไปเป็นวิทยากรข้างนอก แต่ยอมรับครับว่า งานที่สาขาวิชารับมาทำนี้เหมาะกับสถานการณ์จริงๆ มันจะช่วยบีบให้เราเองต้องศึกษาค้นคว้าเพิ่มเพื่อให้ทันยุคทันสมัยครับ

(พอครบองค์ประชุม ก็เริ่มคุยตามวาระครับ)

กว่าจะประชุมสาขาวิชาเสร็จก็บ่ายสองโมงนิดๆ ครับ ดีที่ทีมงานเตรียมมื้อเที่ยงไว้ให้ครับ ทานข้าวเที่ยงบ่ายสอง ฮือ พร้อมๆ กับคุยกันต่อ ดูนาฬิกาแล้ว ก็โทรไปเลื่อนประชุม สบศ.ครับ ลืมไปจริงๆ ว่าท่านรองอธิการบดีจะร่วมประชุมด้วย ฮิฮิ ไปถึงก็เลยเจอว่าท่านรองอธิการบดีรอประชุมแล้ว ต้องขอมาอัฟจริงๆ 

ประเด็นหนึ่งที่ถกกันนานในสาขาวิชาคือ เรื่องการรับนักศึกษาใหม่ ปัญหาประจำครับ คือ เมื่อคนต้องการเรียนมากกว่ากำลังที่เราจะสอนไหว ในกลุ่มอาจารย์เรารู้ว่าเรารับไหวเท่าไรครับ แต่พอกระบวนการรับเสร็จก็จะต้องมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ต้องเรียกร้องให้เปิดรับเพิ่ม ซึ่งส่วนตัวก็บอกได้ว่า เห็นใจครับ ครั้งนี้ผมสัมภาษณ์หลายคนบอกว่า มาสอบสามรอบแล้วไม่ได้เรียนสักที แต่ถึงอย่างไรก็จะมาเรียนที่เรา ไม่ได้ครั้งนี้ก็ครั้งหน้าจะมาสอบอีก บางรายบอกว่า แม่บอกว่าถ้ามาเรียนที่นี่จะจ่ายค่าเทอมให้ แต่ถ้าไปเรียนที่อื่นจ่ายค่าเทอมเอง เลยมาสอบสามรอบแล้ว ประเด็นนี้น่าเห็นใจจริงๆ

(กาแฟผมหมดแล้วตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มประชุมเลยครับ ฮิฮิ)

เสร็จจากประชุมสาขาวิชาก็มานั่งประชุมสำนักบริการการศึกษาต่อครับ เคลียร์โจทย์เก่าก่อนเล็กน้อย แล้วก็มาคุยเรื่องแผนปฏิบัติงานของสำนักครับ ฮือ ไม่ได้คิดมาก่อนล่วงหน้าครับว่าจะทำอย่างไร? (ดูท่าว่าผมจะแย่เอามากๆ เลย ฮิฮิ) เลยใช้กระบวนการเก่าครับคือ ทำให้ภาระงานของทีมงานแต่ละคนชัดเจนขึ้นครับ เลยต้องมานั่งเล่าเรื่องแจกแจงงานกันก่อน พอเห็นภาระงานชัด ก็คุยกันว่าปัญหาของแต่ละคนในปัจจุบันคืออะไร แล้วเป้าหมายต่อไปคืออะไร โฮ้ อัลฮัมดุลิลลาห์ครับ มันทำให้สมองมันใส่ขึ้นครับนิดหนึ่ง เลยได้แนวคิดว่า จบเพียงเท่านี้ก่อน แล้วให้เป็นการบ้านกับทีมงานว่า ด้วยอุปสรรค์ที่เจอพร้อมกับเป้าหมายข้างหน้า คุณจะทำอะไรบ้าง ฮา อินชาอัลลอฮ์ครับ คิดว่ารอบนี้แผนของสำนักจะมีรูปแบบที่ต่างออกไปจากเดิมครับ

ออ.ปิดท้ายบันทึกนี้ด้วยความรู้จากเมื่อเช้าครับ ท่านอธิการบดีย้ำถึงคำว่า ความรับผิดชอบที่หากเราไม่ดูแล ไม่ทำ สิ่งที่ตามมาคือการถูกสาบแช่งครับ