ผู้จัดการ สันดานเสมียน

         บันทึกนี้  จะมาเล่าเรื่องประสบการณ์การทำงานของผมในอีกบทบาทหนึ่ง  คือ  บทบาทในการทำงานแบบ "ผู้จัดการ สันดานเสมียน"  ซึ่งตามตำราบริหาร  เขาว่าเป็นการทำงานที่ไม่ถูกต้อง

 

       แต่บางครั้ง  งานบางงานที่เป็นงานพัฒนา  ถ้าผมทำงานตามหลักบริหาร คือ  ทำงานแบบ  แบบผู้จัดการ สันดานนาย    นั่งรอให้งานเข้ามา  หรือ  จะทำงานอะไร ก็สั่งงานลงไป  ให้คนอื่นทำ   ไม่ต้องลงไปทำเอง     ตามความรู้สึกของผม   ผมว่ามันไม่ค่อยมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลตามที่ต้องการ  คือ  ช้า ไม่ทันใจ  และ  ไม่ได้งานตามที่ต้องการ   ที่สำคัญแทนที่จะเบาลง  กลับยิ่งเหนื่อยไปมากกว่าเดิมอีกครับ    เพราะต้องคอยตามแก้ปัญหาให้คนทำงานทุกเรื่อง     ต้องคอยห่วงหน้าพะวงหลัง   ต้องคอยตอบคำถามคนทำงาน    ให้งานอะไรลงไปก็มีแต่คำถาม   คนทำงานกลับมาเป็นภาระให้หนักเพิ่มไปอีกครับ 

 

       อีกอย่าง  งานที่ผมทำที่เป็นงานพัฒนา    ผมจะไม่เน้นรูปแบบครับ จะเน้นที่เนื้องาน และ ที่ตัวงานจริงๆ    คนที่เข้ามาทำงานกับผม   ต้องคิดงานเองได้  ต้องแก้ปัญหาเองได้  ถ้ามัวแต่ถามผมทุกเรื่อง    และ  เน้นแต่รูปแบบที่เชื่องช้า   ผมว่าผมทำเองดีกว่าครับ 

 

      แต่ก็ไม่บ่อยนักหรอกครับ  สำหรับผู้จัดการ สันดานเสมียน  ประเดี๋ยวจะถูกเขม่น   ผมเลือกทำเฉพาะงานที่สำคัญและต้องการพัฒนาจริง ๆ

 

      ที่เหลือนอกนั้น ก็งานแบบ  "ซุนยัดเซ็น"   (นั่งเซ็นแฟ้ม) ครับ