การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้
วันนี้การสอบทุกอย่างทั้งระดับชาติ ระดับท้องถิ่น ระดับโรงเรียน และระดับห้องเรียนสิ้นสุดลง ทุกคนโล่งใจไปตามๆกันตั้งแต่ผู้บริหาร คุณครู ผู้ปกครองและที่สำคัญนักเรียนอันเป็นที่รักของเรา มันเป็นเกม กติกา ที่ต้องผ่านขั้นตอนสุดท้ายคือ"การประเมิน"ซึ่งบางคนอาจจะหืดขึ้นคอและหายใจกันไม่ทั่วท้องกว่าจะผ่านวิกฤติไปได้
คงไม่มีใครถามว่า"สอบไปทำไม"และไม่มีใครถามว่า"สอบแล้วเอาไปไหน" แต่จะคิดและถามกันว่า "ผลมันออกว่า "วัดอะไรได้"กันมากกว่า เท่ากับมีคำถามและคำตอบให้กับทุกคนอยู่ในตัวแล้ว โดยเฉพาะผู้บริหาร ครู ผู้ปกครองและนักเรียน จะได้นำผลที่ได้ไปวางแผนการที่จะแก้ปัญหาหรือพัฒนาเพื่อให้เกิด"คุณภาพ"ให้มากที่สุด
โลกมันเปลี่ยนเร็วมาก เร็วจนทำให้เราตามไม่ทัน เหนื่อย หรือล้ากับการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น และยิ่งดูมันก็จะใช้เวลาในการเปลี่ยนแปลงปัจจัยรอบตัวอย่างรวดเร็ว และเราไล่ตามมันเกือบไม่ทัน มองดูมันยิ่งทิ้งห่างตัวเรา และเราเริ่มจะเข่าอ่อนที่จะวิ่งไล่มันอีกต่อไปแล้ว
หลายคนเริ่มท้อ และหยุดนิ่งอยู่กับที่ ปล่อยให้เวลา สิ่งแวดล้อมผ่านเลยไป ไม่อยากรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงและดูจะเป็นความสุขที่อยากทำมากที่สุด ซึ่งตรงกันข้ามหลายคนกำลังวิ่งไล่มันอย่างสนุกสนานและท้าทายกับการพบสิ่งแปลกๆใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิต
เรา ...คงจะต้องประเมินตัวเอง ประเมินคนรอบข้าง ประเมินสิ่งแวดล้อมและสังคม และการประเมินคงไม่สิ้นสุด เพราะนั่นคือ "การค้นพบค้นหา"เพื่อนำผลมาปรับปรุงแก้ปัญหาและพัฒนา"โลกใบนี้ในที่สุด
สวัสดีค่ะ