ส่งศิษย์ถึงฝั่งฝัน คือสุขอันแสนเปรมปรีดิ์ เรือจ้างหวังเพียงมี ศิษย์ดีดีสู่สังคม

           แล้วลูกศิษย์ ม.6ปีนี้  ก็จะจบไปอีกรุ่นแล้ว  แต่ภารกิจของครูปีนี้เพิ่มมากกว่าเดิมอีกนิ๊ดด..ตรงที่ต้องตามทวงหนังสือยืมเรียนตามโครงการเรียนฟรี 15 ปี ที่รัฐบาลมีนโยบายช่วยเหลือนักเรียนให้ไม่ต้องซื้อหนังสือ  ปรากฏว่านักเรียนยืมไปแล้วทำหาย  ต้องไปซื้อเล่มใหม่มาคืนครู  เสียตังค์อีกอยู่ดี...  อันที่จริงการใช้หนังสือของนักเรียน  โดยเฉพาะ ม.ปลาย  เขาเรียนตั้งแต่ ม.4 แต่กว่าจะมาสอบ GAT  PAT ก็ต้อง ม.6  เพราะฉะนั้นนโยบายยืมแล้วต้องคืน  ไม่น่าจะเหมาะสมสำหรับเด็ก  ทางที่ดีใช้ระบบเดียวกับชุดนักเรียน  คือจ่ายเงินสนับสนุนมาจำนวนหนึ่ง  แล้วให้นักเรียนไปซื้อหนังสือเป็นของตัวเองเพื่อจะได้ใช้ทบทวนไปตลอด 3 ปี แ้ล้วครูก็ไม่ต้องมีภาระในการทวง  ที่สำคัญ  ครูต้องเก็บหนังสือจำนวนมากในระหว่างช่วงปิดภาคเรียน  ข้างโต๊ะครู(ซึ่งปกติก็เป็นหัวหน้ากองอยู่แล้ว)ก็มีหนังสือมากองท่วมโต๊ะ...อย่าบอกว่าให้ครูไปหาตู้มาเก็บสิ  ก็ไม่มีที่วางตู้อยู่ดี  ที่สำคัญคือไม่มีตังค์ซื้อตู้  คุณครูที่โรงเรียนเตือนกันว่า เวลาขึ้นไปบนตึกอย่าลืมเตรียมน้ำขวดไปด้วยและตรวจเช็คแบตเตอรีมือถือให้ดี  เผื่อขึ้นไปแล้วตึกถล่ม..จะได้รอด  ฮ่าฮ่าฮ่า

          ภาระที่สำคัญอีกอย่างคือการแสดงความยินดีและให้พรแก่นักเรียนที่กำลังจะจบ  ที่นักเรียนแขวนกันพะรุงพะรัง  ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้ระลึกถึงความผูกพันระหว่างเพื่อน  ถึงจะทำให้ดูติงต๊องไปเล็กน้อย  ก็เป็นภาพประทับใจที่เป็นแบบนี้ทุกปี

           ส่งศิษย์ถึงฝั่งฝัน  คือสุขอัน..แสนเปรมปรีดิ์

  เรือจ้างหวังเพียงมี         ศิษย์ดีดี..สู่สังคม