โชคดี ที่สุด ที่เรามีน้ำใจที่แสนดี จากน้องๆ โรงพยาบาล ตากสิน โรงพยาบาลวชิระ และน้องๆจากรพ.เสาไห้เฉลิมพระเกียรติ ๘๐ พรรษา ที่มีน้าใจเป็นจิตอาสามาช่วยทุกๆปี

ในที่สุดงานประชุมวิชาการประจำปีของสรพ. หรือที่เรามักจะเรียกกันสั้นว่า  การประชุม HA forum ประจำปีพศ. ๒๕๕๓ ก็ได้เริ่มขึ้นแล้วในวันนี้

หลังจากที่ทีมงาน ได้มีการเตรียมงานมาค่อนข้างนาน นับตั้งแต่ เนื้อหาสาระทางวิชาการ การเยี่ยมเพื่อให้การรับรอง สำหรับโรงพยาบาลที่จะได้รับประกาศนียบัตรในคราวนี้  การเตรียมหัวข้อการบรรยาย และวิทยากร ที่สอดคล้องกับ หัวข้อการประชุมในปีนี้คือ Flexible& Sustainable development หรือการพัฒนาที่ยืดหยุ่นและยั่งยืน

 

 

 

จำนวนผู้เข้าประชุม ประมาณ ๗๐๐๐ คน วิทยากร ๔๐๐ คน และแขกรับเชิญ อีกประมาณ ๕๐๐ คน คงมาใช่งานที่หมูๆ อย่างแน่นอน

ก่อนการประชุม พวกเราจึงค่อนข้างเครียดเล็กน้อย มีงานให้คิด ให้ทำ อยู่ตลอดเวลา  ( จึงไม่มีเวลามาเขียน ในบล้อก  ฮ่าๆๆ )

 

ที่จริงงานเริ่มวันอังคารที่๙ มีนาคม แต่ว่าเรามาที่สถานที่จัดประชุมตั้งแต่วันที่๘ มีนาคม เพื่อเตรียมการ ทั้งหลาย ให้เรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นการ จัดทำห้องนิทรรศการ ที่มีมากมาย การเตรียมการ รับเสด็จ  และการเตรียมความเรียบร้อยของผู้ที่จะเข้าประชุม กระเป๋าเอกสารที่มีมาถึง ๗๐๐๐ ใบ

 

โชคดี ที่สุด ที่เรามีน้ำใจที่แสนดี จากน้องๆ โรงพยาบาล ตากสิน โรงพยาบาลวชิระ  และน้องๆจากรพ.เสาไห้เฉลิมพระเกียรติ ๘๐ พรรษา ที่มีน้าใจเป็นจิตอาสามาช่วยทุกๆปี

ด้วยพลังที่มากมาย งานที่มากมายก่ายกอง ก็สำเร็จลงอย่างง่ายดาย แม่ต้อย อดที่จะคิดถึงในอดีต เมื่อสัก ๕ ปีที่ผ่านมา ตอนนั้นเรื่องราวของจิตอาสายังไม่มีมากมาย เช่นในปัจจุบัน การจัดประชุมวิชาการแบบนี้ เราต้องนั่งทำเอกสารจนถึงตีสาม และตื่นตีห้า เพื่อมาเก็บงานที่คั่งค้างให้เรียบร้อย

ก่อนพิธีเปิดการประชุม เราต้องมีการตรวจความปลอดภัยอย่างเข้มงวด ทั้ง ทหาร ตำรวจ และ K9 สุนัขตำรวจที่รูปหล่อซะมากๆ ( น่าจะขอไปเฝ้าบ้าน สักสองนาย )

แม่ต้อยอดที่จะคิดว่า คนที่มากมายเช่นนี้ ต้องมีข้อผิดพลาดบ้างไม่มากก็น้อย  เนื่องจาก ห้องประชุมมีมากถึง ๑๖ ห้อง ( อิอิ  จริงๆ นา) หัวข้อบรรยาย ก็หลากหลาย  คงจะมีบ้างที่ใจตรงกัน ทำให้บางห้องไม่มีที่นั่ง   พรุ่งนี้คงรู้ละคะ ว่าจะเป็นอย่างไร  อย่างไรก็ตาม แม่ต้อย อยากจะ ขออภัยล่วงหน้า เสียตั้งแต่ตอนนี้เลยนะคะ

 

 

 

ปีนี้ การเปิดประชุม แม่ต้อยได้ใช้วัฒนธรรมที่เรารู้จักกันมานาน คือลิเก โดยได้รับการสนับสนุนจากโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา  ซึ่งแม่ต้อยขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วย

เรื่องราวจะเป็นอย่างไร   จะ สนุกแค่ไหน? แม่ต้อยจะนำมาเล่าในครั้งต่อไปนะคะ

สวัสดีคะ