มหัศจรรย์เวชจริยศาสตร์: สัญจรขนอมภาค 2

       เช้าวันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2553 บางคนอาจจะหนักศีรษะจนแทบจะยกขึ้นจากหมอนไม่ไหว (โดยเฉพาะคุณหมอครรชิต ฮา..) แต่คุณจ้าเธอตาโตเท่าไข่ห่านแล้ว ผมจึงต้องพาไปเดินเล่นที่ชายหาดอาบแดดรับลมยามเช้าสักหน่อย พี่แป้งก็เลยต้องตื่นตามขึ้นมาด้วย หลายคนตื่นมาเดินเล่นและถ่ายรูปกันบ้างแล้ว เหล่าป้าๆพยาบาลต่างเก๊กท่าสวยเหมือนวันวานที่สวยงามยามครั้งในอดีต บางคนนั่งบนก้อนหิน เอียงตัวพองามแล้วยิ้มเพียงมุมปาก พี่ดิ๊กไปวิ่งออกกำลังกายบนหาดทรายกลับมาเรียบร้อย พี่เปิ้ลยืนคุยกับอาจารย์วิรัช พี่แตงกวาเดินสำรวจพื้นทรายกับพี่แป้ง แต่เพียงไม่นานน้องจ้าก็บ่นหิว ผมจึงต้องพาเธอไปกินก่อนใครเพื่อน

       อาหารเช้าที่ถูกปากสำหรับผมน่าจะเป็นปาท่องโก๋จิ้มนมข้นหวาน ตามด้วยขนมข้าวต้มมัด และกาแฟขมๆไม่นมไม่ครีม

       อิ่มแล้วเราก็ลงสระน้ำต่อกันเลยทันทีไม่มีเบรค อาจารย์สุธรรมกับเจ๊จินลงไปแช่อยู่ก่อนแล้ว แดดอ่อนๆกำลังดี ไม่ร้อนเกินไป น้ำไม่เย็นจนเกินไป ทำให้ผมสามารถเล่นกับลูกสาวทั้ง 2 คนจนเพลิน ไม่นานเราก็มีสมาชิกมาสมทบอีกคน นั่นก็คือ “ไตเติ้ล” ไอ้เจ้านี่ตลก เพราะว่าไหนจะอยากลงน้ำ ไหนจะกลัวจมน้ำ ป่าป๊ากับหม่าม๊าก็กินไม่เลิกซักที ลุง ป้าและน้าแป๊ะก็ชวนแล้วชวนอีก บอกว่าให้แก้ผ้า (เหลือแต่กางเกงในก็ได้) กระโดดลงมาได้เลย ว่าแล้วไตเติ้ลก็เปิดกางเกงแล้วก้มดู รายงานเราว่า “ไตเติ้ลใส่กางเกงในสีฟ้าด้วยแหละ” น้าแป๊ะก็เลยตอบไปว่า “เออ..ลงมาได้แล้ว” แต่จนแล้วจนรอดท่านก็ไม่ยอมมาริมสระน้ำสักที พักหนึ่งก็เดินไปขออนุญาตหม่าม๊า แล้วกลับมานั่งร้องไห้อยู่บนก้อนหินเพียงคนเดียว (เดี๋ยวจะขอยืมรูปจากอาจารย์วิรัชมาโชว์ให้ดู) เขาบอกว่า “หม่าม๊าไม่ให้เล่นน้ำ” น้าแป๊ะเลยโวยวาย ลุงสุธรรมก็ช่วยอีกแรง หม่าม๊าจึงยอมถอดกางเกงให้ลูกชายหัวแหวน

       แต่ไตเติ้ลก็ยังไม่ยอมลงน้ำสักที เหตุเพราะว่า “กลัวจม” ผมจึงให้ยืมห่วงยางหนึ่งอัน นั่นแหละจึงได้ฤกษ์ยอมลงได้ แต่จนยังไงเสีย ไตเติ้ลก็ไม่กล้า ลุงสุธรรมเลยมากอด ไตเติ้ลเลยเอาขากลวมพุงของลุงเอาไว้แล้วดีใจใหญ่ “ไตเติ้ลว่ายน้ำเป็นแล้ว !” เพียงเท่านี้ก็ฮาแตกสระ

       กิจกรรมช่วงเช้าเริ่มต้นในเวลา 10.30 น.ครับ ทั้งนี้เพราะอยากให้ทุกคนได้พักผ่อนมากๆ ระหว่างที่นอนรออยู่ใต้ต้นปังนั้น คุณหมออัจฉราวดีก็มารายงานว่า พี่ครรชิตยังยกหัวไม่ขึ้น จึงแนะนำให้ไปนำน้ำผลไม้ กาแฟและขนมปังไปประเคนหน่อย เดี๋ยวก็จะค่อยๆดีขึ้นตามลำดับ

       เริ่มต้นการนำเสนอผลงานโดยอาจารย์ตาล ผู้ซึ่งกำลังจะเป็นกำลังสำคัญทางด้านการศึกษาก่อนปริญญาต่อไป พี่ตาลใช้เวลาได้ตรงตามกำหนดมาก มีหลายอย่างของการจัดการเรียนการสอนที่เปลี่ยนแปลงไป ตามด้วยอาจารย์โสภณมาพูดเรื่องการเรียนการสอนของ extern ซึ่งเป็นสิ่งเร่งด่วนที่ต้องได้รับการเปลี่ยนแปลง เรารับทราบตรงกันว่าอาจารย์คงต้องเหนื่อยมากขึ้น การเรียนการสอนของ extern จะเข้มข้นขึ้น โดยมีเป้าประสงค์ก็คือ ต้องเก่งและสอบ NT ผ่าน โจทย์ใหญ่เลยล่ะครับ

       ต่อด้วยการนำเสนอ SBAR ในสถานการณ์ต่างๆ ตามที่ได้รับมอบหมายไปเมื่อวาน เมสิตาออกมาเป็นคนแรก ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนละมุลและนุ่มนวล ทำเอาอาจารย์บ่นอุบ บอกว่าฟังแล้วไม่รู้สึกว่าด่วนตรงไหนเลย แต่นั่นก็เป็นเพราะว่า เธอออกมาเป็นคนแรกกระมัง เพื่อนๆพี่ๆคนต่อมาเลยตั้งตัวติด แก้ไขนิดหน่อยก็สามารถนำเสนอได้ดีเกินคาดกันทุกคน

       ท้ายที่สุดก็เป็นการนำเสนอของพี่เอี้ยง เลขาภาควิชาฯ ที่มาพูดเรื่องการประเมินบุคลากรสายสนับสนุน เธอสาธยายเรื่องทิศต่างๆของระบบการบริหาร อาจารย์สุธรรมช่วยเสริมเป็นช่วงๆ ทำให้บรรดาหัวหน้าต่างๆเริ่มเข้าใจถึงความสำคัญของการประเมิน (ขึ้นมาบ้าง)

       เราสามารถเสร็จทันเวลา 12.30 น.เป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน ไม่น่าเชื่อเลยใช่ไหมครับ เสร็จตรงเวลา งานที่ได้รับมอบหมายก็ได้มาครบ เรียกว่า “productive” กันสุดๆ และหลังจากกินข้าวเที่ยงกันเรียบร้อยทุกคน เราก็สามารถบอกลา “ตาลคู่บีช รีสอร์ท” ในเวลา 13.30 น. ตามเวลามาตรฐานประเทศไทยเลยครับ

       มหัศจรรย์เวชจริยศาสตร์ มหัศจรรย์สัญจร มหัศจรรย์ใจไทยแลนด์ครับ สวัสดี