ลูกทุกคนทำให้พ่อแม่สมหวังทำให้เกิดความภาคภูมิใจ มีความหวัง สมดังที่ตั้งใจ คือทดแทนพระคุณ

เมื่อสัปดาห์ก่อนลาพักผ่อนไป 5 วันเป็นการลาครั้งแรกของในรอบหลายๆปีของการทำงานที่ยาวนานมา 20 ปี

ก็เป็นช่วงที่ดีใจที่สุดที่ลูกสาวเรียนจบปริญาตรี สมดังที่ตั้งใจไว้ และไม่ทำให้พ่อ - แม่ ผิดหวัง

การเดินทางไปกรุงเทพครั้งนี้ก็มีปัญหาบ้างพอสมควร  รถที่จองก็เกือบไม่ได้ตามที่คิด  คือคนขึ้นไปกันมาก เป็นช่วงเทศกาลการับปริญาของสถาบันต่างๆพอดี  ดีที่จองตั๋วไว้ก่อนแล้วล่วงหน้า

ไปถึงก่อนรับ 1 วัน ก็ตั้งใจว่าพักให้หายเหนื่อยก่อน ก็มีที่ทำงานฝ่ายบุคลากรโทรบอกยังไม่ได้เห็นใบลาท่านผอ.จะให้ขาดราชการ

ทำยังไงดีละ  ก็ทำถูกต้องแล้วทุกอย่าง เขียนลาก่อนไป สองวัน แต่ติดตรงที่ว่าผอ.ติดราชการหลายวันแต่ได้บอกด้วยวาจาก่อนแล้ว 15 วัน และก่อนไป สองวันฝ่ายที่รับผิดชอบไม่ไปทำงาน  ก็ฝากใบลาไว้กับคนที่ทำงานแทนช่วงที่ลาไว้แล้วให้ช่วยเสนอฝ่ายให้ด้วย  บังเอิญอีกว่ารับไปตั้งเอาไว้บนโต๊ะฝ่ายแล้วหาย

กว่าจะตามหาได้ทำเอาเหนื่อยใจพอสมควร แต่ก็ชื่นใจหายเหนื่อยไปก็ตอนที่ร่วมถ่ายรูปกับลูกและเพื่อนๆลูก

แต่ที่ขัดใจและบอกกับลูกว่าที่กรุงเทพฯนี่แหละนะ  จะให้มาทำงานที่นี่คงไม่ไหว  ก้าวขาออกจากบ้านทีก็เงินเป็นใบๆหายไปแล้วกับค่ารถ เดี๋ยวร้อย  เดี๋ยวสองร้อย  ก็ไม่รู้เส้นทางที่จะไป รถเมย์โดยสารประจำทางก็ไปไม่ถูก ส่วนค่าใช้จ่ายและกินนะไม่กี่บาท ถ้าให้อยู่นานกว่านี่คงเหลือแต่ตัวแน่ค่ะ

กลับถึงบ้านก็ลุยงานต่อในวันเสาร์-อาทิตย์นักศึกษาสอบปลายภาคพอดี เฮ้อ...ไม่ได้พักเลยจริงๆ