วันนี้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสได้อ่านคำสอนที่มีความหมายลึกซึ้งกินใจมาก เรื่องมีอยู่ว่า
กำลังรื้อของจากลังกระดาษในห้องออกมาดูว่าอันไหนที่ไม่ได้ใช้แล้ว จะได้นำไปขายเป็นของเก่า ก็เลยเจอสมุดทำเนียบรุ่น ที่เรียนบริหารการศึกษาด้วยกันที่เค้าแจกตอนไปสัมมนาที่อุดร แล้วข้าพเจ้าเองก็จำไม่ได้ว่าวางเอาไว้ที่ไหน เปิดดูหน้าแรกก็เจอเลย ท่านประธานรุ่นยิ้มแฉ่งทักทายผม แล้วก็เป็นสมากชิกในห้องคนอื่นๆที่ทยอยส่งยิ้มทักทายผม จนกระทั่งหน้าท้ายสุด ก็เจอคำสอนของท่านพุทธทาส ที่เพื่อนผู้จัดทำได้บันทึกลงไว้สอนใจพวกเรา เป็นการสอนเรื่องการทำความดี ซึ่งข้าพเจ้าประทับใจมากและอยากเผยแพร่คำสอนนี้ของท่าน ให้แก่บุคคลอื่นๆ จึงนำมาลงไว้ในบันทึกฉบับนี้
เนื้อความดังนี้
ต้องทำดี จึงเกิดมี ที่ให้พึ่ง
ไม่มีดี สักนิดหนึ่ง จะพึ่งไหน
ทำดีเพื่อ พึ่งตัว ของตัวไป
จึงจะได้ ที่พึ่ง ซึ่งถาวร
อัตตาหิ อัตโน นาโถ,,,,,,,,, ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน,,,,, สาธุ
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ