วันนี้ (7 มีนาคม 2553) ออกจากบ้านเพื่อไปออกกำลังกายแต่เช้าตรู่ เมื่อไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำน่านไปบ้านแสงดาว ฝั่งตะวันออก วนซ้ายลงข้างสะพานและใช้เส้นทางถนนดินแดงเลียบแม่น้ำน่าน มุ่งตรงไปทางทิศเหนือ น่าจะสักประมาณไม่ถึง 500 เมตร ถนนที่ใช้สัญจรจะกลายเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กที่ใช้ในหมู่บ้าน บรรยากาศของหมู่บ้านละแวกนี้ ค่อนข้างร่มรื่น มีต้นไม้สูงใหญ่ ต้นไผ่ ที่ปกคลุมให้ร่มเงาสองข้างทาง จนคล้าย ๆ กับป่าเล็กในเมืองใหญ่อีกแห่งหนึ่ง มีลมพัดพากลิ่นเฉพาะของแม่น้ำน่านขึ้นมาให้ความชื่นใจ
เจตนาที่ทดลองใช้เส้นทางนี้สักครั้ง เพื่อจะดูว่ามีอะไรที่น่าชวนติดตาม สวยงาม ให้เห็นหรือไม่ ไม่น่าเชื่อครับ ได้พบกับสวนสาธารณะริมฝั่งแม่น้ำน่าน ของบ้านแสงดาว หมู่ที่ 5 ตำบลปากโทก อำเภอเมือง พิษณุโลก ดังภาพต่อไปนี้
นี่หากเป็นตอนเย็น ๆ บรรยากาศน่าจะดีกว่านี้มากครับ สวนสาธารณะแห่งนี้อยู่เยื้อง ๆ กับอาคารเอนกประสงค์ (SML)ของหมู่บ้าน ซึ่งคงจะไม่ค่อยใช้งานจึงมีสภาพตามที่เห็น
สวนสาธารณะแห่งนี้หากเป็นไปตามป้ายระบุโครงการข้างต้น นั่นหมายถึงสร้างเสร็จมาแล้วประมาณ 3 ปี มองลอดไปใต้ป้ายโครงการจะเห็นการเลี้ยงปลาในกระชัง ของบ้านท่าตะเคียน อยู่ฝั่งตรงข้าม
เห็นอาชีพเลี้ยงปลาในแม่น้ำน่านแล้ว นึกดีใจแทนรัฐบาลที่ได้สร้างเขื่อนสิริกิติ์ ,เขื่อนนเรศวร เก็บกักน้ำสายนี้ และจ่ายให้ประชาชนกลุ่มต่าง ๆ ใต้เขื่อนได้ใช้ประโยชน์จนถึงปัจจุบัน นี่หากแม่น้ำยมมีการสร้างฝาย หรือเขื่อนในจุดที่เหมาะสม สภาพความยากลำบากของการใช้น้ำแม่น้ำยม ทั้งยามน้ำหลากและน้ำแล้งน่าจะดีกว่านะครับ
ต่อไปนี้เป็นภาพมุมต่าง ๆ ของสวนสาธารณะ ม.5 ต.ปากโทก อ.เมือง พิษณุโลก ครับ
ธรรมชาติที่สวยงาม สมบูรณ์ นำมาซึ่งกิจกรรมที่ดีต่าง ๆ ของผู้คน ความร้อนแล้งอบอ้าวในช่วงกลางวันที่หลาย ๆ จังหวัดในประเทศไทยต้องประสบ คงจะลดทอนลงได้หากทุก ๆ คนได้ช่วยกันรักษ์ธรรมชาติ ครับ
แถวบ้านผมเอง เห็นอยากกลับ้านจัง