มีงานด่วนๆ ครับ ต้องเดินทางด่วนไปเมืองกรุง ไม่ได้ไปร่วมประท้วงนะครับ ฮิฮิ แต่ไปร่วมในพิธีลงนามในการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาร่วมกับทางคุรุสภา โดยมีหนังสือแจ้งมาว่าผู้ลงนามคืออธิการบดีครับ ถ้าเป็นท่านอื่นก็ต้องมีหนังสือมอบอำนาจมาด้วย กว่าจะลงตัวว่าท่านใดจะได้ไปก็เกือบนาทีสุดท้ายครับ สุดท้ายลงตัวที่ท่านรองอธิการบดีฝ่ายบริหารครับ โดยมีผมไปเป็นเด็กหิ้วกระเป๋าให้ท่านครับ ฮิฮิ

ถูกถามว่าทำไมต้องไปร่วมในการลงนามบันทึกความร่วมมือนี้ด้วย คำตอบคือ นี่คือเครื่องมือหนึ่งในการยืนยันถึงการรับรองหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครูครับว่า คุรุสภารับรองแล้ว เนื่องจากหากไม่รับรองก็จะไม่สามารถร่วมในการลงนามครั้งนี้ได้ครับ

แต่กว่าจะได้ออกจากมหาวิทยาลัยในบ่ายวันพฤหัสก็เลยเวลานัดกับท่านรองอธิการไปเกือบๆ ครึ่งชั่วโมงครับ เพราะช่วงบ่ายวันพฤหัสมีประชุมสองรอบเกี่ยวกับการสอบปลายภาค 

ท่านรองฯ ถามคำถามว่าจะพักที่ไหน? ฮิฮิ ไม่วุ่นมาหลายวันครับ แถมกว่าจะได้คำตอบว่ามีใครไปบ้าง ที่พักเลยไม่ได้คิดครับ แล้วแต่ท่านครับ เพราะไม่ได้จองที่ไหนไว้ สรุปว่า ไปนอนค้างที่โรงแรมรีเจนท์ครับ มื้อค่ำเลยจัดการเสียที่โรงแรมครับ เห็นค่าอาหารในโรงแรมแล้วอยากอดข้าวไปหลายวันจริงๆ ฮา (เสียดายเงิน) แต่ปรากฏว่า สั่งอาหารเสร็จก็มีคนมาจ่ายค่าอาหารให้แทนครับ เพิ่งรู้จักในร้านอาหารนั่นแหละครับ ท่านคือ ประธานกรรมการอิสลามจังหวัดสุราษฏร์ธานีครับ เสร็จทานข้าว ได้โอกาสจิบกาแฟหนึ่งแก้วครับ ฮือ รสชาดดีมากจริงๆ กาแฟสด โรงแรมรีเจนท์ 

ผมจำได้ว่า ผมเคยผ่านหน้าคุรุสภาครับ และจำได้เลาๆ ว่า มันอยู่กลางใจเมือง ฮา แต่พอโทรถามน้องชายๆ กลับบอกว่ามันอยู่อีกที่หนึ่ง เลยเริ่มไม่มั่นใจตัวเองครับ สุดท้ายที่ผมจำได้นั่นถูกต้องแล้วครับ 

ก่อนลงนาม ประธานกรรมการคุรุสภานำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการยกระดับคุณภาพวิชาชีพครูครับ พอเปิดเวทีแลกเปลี่ยน ก็จะมีการกระแนะกระแหน่กันระหว่างสถาบันเล็กน้อยในเรื่องคุณภาพ เช่น สถาบันบางสถาบันไม่เคยเปิด ป.ตรีเลย อยู่มาเปิด ป.บัณฑิต, หลักสูตรเดียวสอนกันทั่วอาณาจักร

ประเด็นแรกโดนแย้งกลับเยอะครับ แต่ประเด็นที่สองไม่มีใครจะชี้แจงครับ ที่ดูเหมือนจะไม่รับผิดชอบก็สถาบันหนึ่งครับ ตั้งคำถามว่า เขาเปิดสอนที่สามจังหวัด แต่ตรงนั้นไม่มีอาจารย์เลยให้ตำรวจ ทหารมาสอนในหลักสูตรนี้แทน ทางคุรุสภาจะอนุมัติทุนเข้าโครงการนี้หรือเปล่าครับ

โอ้ย! พี่น้อง การเปิดหลักสูตรมันน่าจะรับผิดชอบมากกว่านี้หน่อยนะครับ ถ้าไม่พร้อม อยู่ในสภาพอย่างนี้แล้วยังจะหากินด้วยการขายประกาศนียบัตรอีก ความรับผิดชอบอยู่ไหนหว่า มันไม่ใช่ข้ออ้างหรือเหตุผลเลยครับ สถาบันอื่นสามสี่แห่งในพื้นที่เขารับได้ ไม่ต้องอาสาขนาดนั้นก็ได้

งานนี้ทางคุรุสภาตอบเองครับว่า หลักสูตรที่เปิดนอกสถานศึกษา คุรุสภาไม่รับรองหลักสูตรครับ ฮือ ใครที่คิดจะไปเรียน เห็นว่าง่าย ละก้อเปลี่ยนใจเถอะครับ อย่าทำร้ายลูกศิษย์คุณเลย

ตัวแทนสถาบันเห็นตรงกันครับว่า เป้าหมายที่คุรุสภาตั้งเป้าไว้ตามคุณสมบัติของคนที่จะรับทุนนี้ได้คงไม่ถึงแน่ๆ อันนี้ผมเห็นด้วยมากๆ ครับ คือ คนที่จะรับทุนคือคนที่ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูแบบชั่วคราว อยู่ในสถานศึกษาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี และถามเอาตัวเลขเป้าหมายมาคำนวนดูจะพบว่า แต่ละมหาวิทยาลัยสามารถรับได้สองร้อยกว่าคน ซึ่งคนกลุ่มที่ว่านี้น่าจะมีจำนวนน้อยที่จะมาเรียน ป.บัณฑิตอีก 

เมื่อไม่ถึงเป้าก็จะเป็นปัญหากับคุรุสภาเองครับ เพราะงานนี้ต้องจ่ายให้หมดงบ เนื่องจากเป็นงบไทยเข้มเเข็งต้องใช้ให้หมดสถานเดียว ฮา สำหรับของ มอย. ผมก็ไม่แน่ใจว่า ถ้าตามเงื่อนไข เราจะมีตอบสนองได้กี่คนครับ น่าจะไม่ถึงสิบคน ฮิฮิ และที่นั่งข้างๆ สอบถามแล้ว นักศึกษาของเขาก็เท่าๆ กับเราครับ และประมาณการคนจะรับทุนได้ก็ไม่น่าจะเกินสิบคน งานนี้ทางคุรุสภาเลยต้องลดเงื่อนไขคุณสมบัติครับ

ออ ตอนมื้อเที่ยง ทางคุรุสภาเลี้ยงครับ แต่ผมก็ต้องหอบท้องไปหาร้านอาหารอิสลามทานครับ ท่านรองฯ บอกว่า มันมีร้านอยู่ที่กระทรวงศึกษาธิการ พอท่านพาเดินไป เลยเจอว่า ออ ที่แท้คุรุสภามันก็ติดกับกระทรวงศึกษาธิการ แล้วก็อาคารเดียวกันกับที่ผมมานำเสนอโครงการวิจัยระบบประกันคราวก่อน ฮือ เพิ่งรู้ว่ามีอาหารมุสลิมขายด้วย อิ่มท้องเลยครับ อัลฮัมดุลิลลาห์

ออกจากคุรุสภาก็ตรงไปสุวรรณภูมิครับ เดินทางกลับแวะทานอาหารมื้อค่ำ เป็น ข้าวต้มปลาที่ อ.จะนะครับ ฮา ติดใจจากครั้งก่อนที่ อ.อับดุลกอนี แนะนำเมื่อครั้งกลับมาจากนครฯ ครับ ดูเหมือนว่า ท่านรองฯ ก็ถูกใจ ฮิฮิ สรุปว่า อาจารย์ ป.บัณฑิตมาชิมเกือบครบทุกคนแล้วครับ