ในโลกอันกว้างไกลมีทุกสิ่งให้เรียนรู้นำมาเป็นครูของตนเอง ด้วยทุกสิ่งล้วนมีธรรมชาติเป็นเช่นนั้นเองละ.

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ตอนนี้เล่ามาถึงการเข้าพักในโรงแรมเฟิร์สเวิลด์ชั้นสูง ๆ ได้ 1 คืนบนยอดเขาเก็นติ้งไฮแลนด์ภายในประเทศมาเลเซีย ในห้องพักโรงแรมไม่มีแอร์เพราะอากาศเย็นอยู่แล้วนอนสบาย ๆ

จะกลับแล้วเห็นหมู่เมฆลอยอยู่ข้างล่างยามเช้า ๆ

ข้อสังเกตผมอาจจะมองผิดก็ได้นะว่าที่นี่คือถ้ามองมุมลบก็เป็นเมืองนรกบนดินคนชั่วมาอยู่ที่นี้ก็เยอะมาเล่นการพนันขันต่อหมดเนื้อหมดตัวก็ก่อเหตุร้าย

มองมุมสูง ๆ จากที่พักบนโรงแรม

 บ้างฆ่าตัวตายกระโดดตึกสูง ๆ กระโดดหน้าผาอันสูงชัน 

 บ้างจี้ปล้นสาระพัดคนไม่มีศีลธรรมจริยธรรมเอาเสียเลยละ 

 กลางคืนบางทีมีคนมาเคาะห้องอย่าเปิดเชียวนา  บางทีมีคนมาขอความช่วยเหลืออย่าใจอ่อนนา คนเรามีหลายรูปแบบ ต้องช่วยตนเองให้พ้นภัยพาลก่อนเพราะที่นี่ละมาเฟียก็เยอะดงนักเลงชัด ๆ แต่เงินคนไทยที่หอบไปเล่นการพนันที่นี่มหาศาลจริง ๆ ขอบอก...อิ อิ อิ

พอรุ่งเช้าของวันที่ 28 ก.พ. 2553 เราขอกลับลงจากยอดเขาเก็นติ้งดีกว่า 

 ขออำลาแล้วนะ...

และพวกเราลงกระเช้าขาลงท่ามกลางปุยเมฆสีขาวนวลสวยงามลอยผ่านตัวไปเย็น ๆ สบายอยู่กับธรรมชาติไป 

 บางจุดจิตใจก็หวิว ๆ หวาดเสียวในความสูง  เพราะยิ่งสูงก็ยิ่งหนาวอย่างนี้นี่เอง  บางคนสนุกก็สนุก  บางคนตื่นเต้นก็ตื่นเต้น  บางคนกลัวก็กลัว...

ถึงแล้วสถานีกระเช้าลอยฟ้า...

แต่ก็เป็นประสบการณ์ชีวิตทั้งนั้นละครับ 

 แง่คิดคือ...ในโลกอันกว้างไกลมีทุกสิ่งให้เรียนรู้นำมาเป็นครูของตนเอง  ด้วยทุกสิ่งล้วนมีธรรมชาติเป็นเช่นนั้นเองละ...