จากซางคำถึงหมาน้อย (2)

ซางคำ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
สุนทรียสนทนาไม่ใช่การพูดที่ชวนฟังอย่างเดียว

 หมาน้อยเพื่อนรัก...

          วันที่ 7-9 มิถุนายน 2549  เราได้มีโอกาสไปเรียนรู้  โดยทางศูนย์อนามัยที่ 5 ของเราได้จัดอบรมสุนทรียสนทนา   ณ โคราชรีสอร์ท โดยมีวิทยากรจากเชียงรายนำโดยอาจารย์มนตรี ทองเพียร อาจารย์ อภิชาต ไสวดี  อาจารย์ ประสาท ประเทศรัตน์   รู้ไหมอาจารย์แต่ละท่านมีความสามารถที่แตกต่างกัน แต่เมื่อนำความสามารถของทุกคนมารวมกันกลายเป็นการทำงานเป็นทีมที่ลงตัวเลยแหละ   สิ่งที่เราได้เรียนรู้ สุนทรียสนทนา ไม่ใช่แค่การพูดที่ชวนฟังอย่างเดียว แต่เป็นการให้พื้นที่เพื่อนในการพูดเมื่อล้อมวงสนทนากัน ทุกคนมีโอกาสแสดงความคิดเห็นเท่าเทียมกัน สมาชิกในกลุ่มต้องเป็นผู้ฟังที่ดีด้วย

         หมาน้อยเพื่อนรัก อาจารย์ได้ฝึกให้เราอยู่กับตัวเอง เรียนรู้ตัวเอง อาจารย์บอกว่าเราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคนอื่นได้แต่เราสามารถเปลี่ยนแปลงตนเองได้ การอบรมครั้งนี้ฝึกทั้งการเป็นผู้ฟังที่ดี การเป็นผู้พูดที่ดีแล้ว ที่สำคัญยังต้องฝึกจิตให้มีสมาธิด้วย จดจ่อในสิ่งที่ทำ สุดท้ายองค์กร ศูนย์อนามัยที่ 5 ของเราก็จะถูกพัฒนาขึ้น เออ! เราลืมบอกนายไปว่า ที่เราเรียนรู้จากการประชุมในครั้งนี้อีกเรื่องหนึ่ง คือ Home School   หมาน้อยเพื่อนรัก นายกับเราอยู่ภายใต้กฏเกณฑ์มาตลอด อยู่ในกรอบตลอดเวลา เรียนหนังสือก็เริ่มจากอนุบาล ประถมศึกษา มัธยมศึกษา และก็เข้าสู่มหาวิทยาลัย อาจารย์เล่าให้เราฟังว่าชุมชนที่อาจารย์อยู่คิดนอกกรอบ ทุกคนที่อยู่ในชุมชนสามารถตัดสินใจได้เอง นายเชื่อไหม? หมาน้อยเพื่อนรัก เด็กในชุมชนสามารถเดินมาบอกกับผู้ปกครองว่าจะไม่ไปโรงเรียน อัศจรรย์มากเลย! จะค้นคว้าหาความรู้เอง จะรับผิดชอบชีวิตของตนเอง ผู้ปกครองในชุมชนนี้ยอมรับความคิดของเด็ก ไว้วางใจในตัวเด็ก ว่าเด็กสามารถดำเนินชีวิตของเขาได้เอง เปิดโอกาสให้เด็กออกจากกรอบที่วางไว้แล้วสนับสนุนทุกช่องทางที่จะเอื้อให้เด็กตามหาความฝันของตนเอง  หมาน้อยเพื่อนรัก เป็นยังไงหล่ะ ทึ่งมากเลยใช่ไหมหล่ะ ตอนนี้อาจารย์เล่าให้ฟังว่าลูกชายของอาจารย์ได้ไปตามหาฝันของตัวเอง โดยไปฝึกวิชาแพทย์อยู่ที่ประเทศทิเบต ช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ ... หมาน้อยเพื่อนรัก เราคิดว่าการอบรมในครั้งนี้ให้อะไรกับเรามากเลย  เราควรจะมองนอกกรอบเสียบ้าง บางทีอาจจะมีอะไรที่แปลกๆใหม่ๆให้เราทำบ้าง จะได้ไม่ซ้ำซากจำเจกับงานประจำจริงไหมจ๊ะหมาน้อย...

         หมาน้อยจ๋า ฉบับนี้แค่นี้ก่อนนะ จะลองฝึกจิตให้อยู่กับตนเองเผื่อจะค้นพบตัวเองในมุมมองที่ไม่เคยรู้บ้าง บ๊าย บาย จ๊ะ

                                                             ซางคำ.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน yupinjopang



ความเห็น (4)

ค่ะ คิดอยู่เหมือนกันนะคะ ว่า เรื่องการฟังนั้นก็เป็นการสะสม "ทุน" ทางปัญญา ได้ด้วย ... เพิ่งรวมเรื่อง KM ภาคปฏิบัติของ อ.วิจารณ์ ค่ะ คิดว่าใกล้เคียงเรื่องนี้เลย ลองไปอ่าน เรื่อง "ทุน" ของอาจารย์สิคะ
ผมเองก็เข้าอบรมโครงการนี้มาเหมือนกันอยากเล่าอะไรให้ฟังดูนะครับ  ยายกับหลานอาศัยอยู่ด้วยกันวันหนึ่งหลานเห็นยายงกงกเงิ้นเงิ้นก้มเงยหาอะไรบางอย่างใต้เสาไฟฟ้าหน้าซอยเวลาเที่ยงคืน  หลานถามยายว่า ยายมาหาอะไรอยู่แถวนี้  ยายบอกว่า  มาหาเข็ม  แล้วยายทำตกไว้ตรงไหนหล่ะ  อ๋อยายทำตกที่ใต้เตียงในห้องนอน  อ้าว! แล้วยายมาหาตรงนี้จะเจอไม่หล่ะ  ยายสวนมาทันทีเลยว่า  แล้วทีแกหล่ะทำความสุขหายไปยังออกไปหาจากเพื่อน จากเทค จากคนรัก จากคนอื่นๆเลย....ถามจริงเหอะมันเจอไหมหล่ะ...
งงไหมครับ  ผมก็แค่อยากจะบอกว่าบางทีนะ สิ่งที่เราค้นหาจริงๆแล้วมันอาจอยู่ในตัวเราหรือแค่ตรงหน้าเรานี่แหละครับ..
นนทลี
IP: xxx.128.101.108
เขียนเมื่อ 
อือม วาทะคุณยายนี่เยี่ยมไปเลยเน๊าะ ... งั้น เราก็มาค้นหา และแสดงความสามารถในตัวตนของเรากันดีกว่า

การศึกษาตลอดชีวิต   เรื่องนี้คุยกันมานานมาก แต่ก็ยังทำกันไม่ได้สักที   วันนี้ผมเริ่มแล้วครับกับ Teacher-2-Home กระแสสังคมการเรียนรู้แบบ Home School  ก็ลองดูกันสักตั้งครับ  ว่าจะไปได้ถึงไหน 

 ติดตามกันได้ที่นี่ครับ  http://gotoknow.org/planet/t2h