... เพราะเป็นกิจกรรมแปลงผัก บ่มเพาะด้วยรักจากสองใจ ให้เป็นหนึ่งเดียว ;)

 

 

 

ปีนี้ช่างเป็นปีมหัศจรรย์เดือนแห่งความรัก เพราะวันตรุษจีนมาประจวบเข้ากับช่วงวันวาเลนไทน์ด้วย ภาพในอดีตครั้งยังเด็กผุดพรายในทรงจำ ทุกๆ ปีครอบครัวลูกหลานของก๋งทั้งหมด ต่างมารวมตัวกันที่บ้านยาย มาปีนี้แม้ว่าก๋งได้เสียชีวิตไปนานแล้ว หากแต่ประเพณีไหว้บรรพบุรุษก็ยังดำรงสืบมา อี๋(แม่ปู) ซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวยังคงทำหน้าที่เป็นแม่งาน ให้ลูกหลานๆ สองสามครอบครัวมาไหว้กันที่บ้านเรา เย็นวันเสาร์ที่บ้านจึงคึกคักเป็นพิเศษ ทำพิธีไหว้ก๋ง ยาย ทวด ปู่ ย่า เผากระดาษเงินกระดาษทอง แล้วอิ่มอร่อยอาหารมื้อพิเศษร่วมกันจนถึงหนึ่งทุ่ม

เสียดายที่กล้องถ่ายรูปปูเจ๊งไปก่อนหน้านี้ จึงไม่มีภาพมาให้ชมหากแต่ก็คงเหมือนๆ ที่บ้านอื่นๆ นะคะ วันนี้จึงเป็นอีกวันพิเศษ แอบมองฟ้ายามราตรี มีดาวแจ่มฟ้า เห็นดาวลูกไก่ ดาวคันไถ และดาวอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด จึงชี้ชวนเจ้าตาปั๋ง หลานจอมป่วนมาดูและบอกว่า หากครั้งหน้า ได้เอาเต๊นท์มากางนอนตรงใกล้ๆ แปลงผัก ก็คงน่าพิสมัยมิใช่น้อย ... แล้วเราก็หวนนึกย้อน พูดคุยกันถึงช่วงเวลาเมื่อครั้งไปนอนเต๊นท์ รับลมหนาว ดูดาว บนภูทับเบิก ;) 

 

แปลงผัก ประจักษ์รัก นี้ป๋าเริ่มยกร่อง ทำแปลงจากเล็กๆ จาก ๑ เป็น ๒ ๓ จนตอนนี้รุกคืบ พื้นที่มาได้ครึ่งแล้ว ถ้าเปรียบเหมือนกับความรัก คงเริ่มจากรักนิดๆ นานๆ ผ่านกาลเวลา แล้วเพิ่มขึ้นๆ สะสมไว้ ... เหมือนน้ำหยดลงหิน ทุกวันหินยังกร่อน ... เอ คนรุ่นดึกเค้าอดทน และเฝ้าถนอม บ่มเพาะรัก อย่างนี้นี่เอง ... การอดเปรี้ยวไว้กินหวาน จึงหอมหวลยวนใจ และคุ้มค่ากับการรอคอย

 

 อี๋ก็จะเริ่มเอาทางมะพร้าวมาทำเป็นกระทงเพื่อใส่ดินเตรียมไว้ สำหรับเพาะต้นกวางตุ้งน้อยก่อน ดูต้นอ่อนผักกวางตุ้งสิคะ เต็มแปลงที่ป๋าเพาะไว้เลย เริ่มต้นฟูมฟักจากต้นเล็ก ยามเช้าก่อนแสงสุรีย์จะแผดจ้า ก็มารดน้ำผัก ต้นน้อยก็ต้องเอากะลามาครอบไว้ หรือจะหาทางมะพร้าวมาครอบทั้งแปลงก็ได้ ช่วงเที่ยงสังเกตเห็นได้ว่า กวางตุ้งจะเหี่ยวแห้ง เพราะแดดร้อนจัด แต่พอตกเย็นก็เริ่มฟื้น สดชื่น ก็เปิดร่มที่กำบัง ให้ต้นผักน้อยใหญ่มารับน้ำค้าง เพิ่มความชุ่มฉ่ำลงดิน ตลอดทั้งคืน

 

เวลาน้องปั๋งมาหาโป (ปู่)กะแม่ย่า เค้าจะชอบขอมีส่วนร่วมในทุกกิจกรรม แล้วก็เป็นเจ้าหนูจำไมได้ตลอด ชอบชวนแม่ย่าคุย ตื่นเช้าเอาแล้ว ถามหาแม่ย่าตลอด น้องปั๋งเห็นแปลงผักแล้วก็เอ่ยถาม แม่ย่ารู้ไหมว่าแปลงผักโป เป็นภาษาอังกฤษตัวไหน อืมม ตัวแอลไง มีทั้งLเล็ก Lใหญ่ด้วย จริงด้วยแฮะ แปลงผักป๋าที่เพิ่งยกร่องใหม่ อินเทรนด์เข้าเทศกาลซะด้วย ๕ ๕ ปูเลยได้ทีถาม แล้ว L o v e หมายถึงอะไรล่ะน้องปั๋ง ๆ ตอบปั๊บ ไอ เลิฟ ยู ไง ;) แล้วได้อมยิ้มกันถ้วนหน้า

 

 จากวัน เป็นสัปดาห์ จวบจนเดือนกว่า กวางตุ้งน้อย (ที่บ้านใต้เรียก สายซิ้ม) ก็โตเป็นสาว เขียว อวบ พร้อมสำหรับการโชว์ตัว หรือนำไปขึ้นเหลา ไม่น่าเชื่อหากแต่อย่าลบหลู่เชียวนะคะ หากไม่ได้ยินมากับหู คงไม่เชื่อแค่ไม่กี่แปลง ยังมีการโทรศัพท์มาจับจองถามป๋าว่า พรุ่งนี้น้องสายซิ้มได้ ๕ โลไหมขอจองก่อน ลูกๆ หันไปมองแปลงผัก จะพอรึนี่ อี๋ยืนยันมั่นใจว่า พอ ป๋าจึงตอบปลายสายไปได้ครับ อิ อิ ดูจากรูปสนทนาก็รู้ว่า ไผตัดสินใจเรื่องไหน แบ่งงานกันทำได้ดีจริงๆ คู่นี้

 

หากแต่อย่าถามเรื่องค่าสินสอดทองหมั้นนะเออ เหอๆ จะพอค่าน้ำ ? ถ้าคิดกันเรื่องต้นทุน กำไร ตามทฤษฏีการค้าขายแล้ว หักกลบ ลบค่าโน่นนี่ .. ค่าแรง ค่าเสียโอกาส ค่าปุ๋ย ค่าน้ำ ค่าน้ำมัน ค่า ... โห เยอะแยะตาแป๊ะ ยิ้มไม่ออกแน่ เหอๆ หากแต่นี่ คือ คุณค่าแห่งแรงรัก จึงมิสามารถคิดคำนวณออกมาเป็นตัวเลขเชิงปริมาณหรอกนะ ควรคำนึงแค่เพียงด้าน คุณภาพ เท่านั้นจริงๆ เพราะเป็นกิจกรรมแปลงผัก บ่มเพาะด้วยรักจากสองใจ ให้เป็นหนึ่งเดียว ;)

 

 

 หากทุกกิจกรรมของคนเรา กระทำไปด้วยความรัก แน่นอนว่าเหนื่อยกายจะต้องยอมรับได้โดยแน่แท้ หากแต่ความสุข และอิ่มเอมใจในระหว่างการงาน กิจกรรม และผลลัพธ์ที่ได้นั้น ก็สุดแสนจะคุ้มเกินค่าอันประมาณมิได้เลย ... บ่มรัก เพาะเมล็ดพันธุ์ดีงาม เริ่มต้นจากครอบครัว และขยายผลต่อ หมั่นคอยดูแลหัวใจ เติมสีสันให้กันและกัน เพื่อผลผลิตรักได้ประจักษ์ในใจ ยั่งยืนได้ในที่สุด

 

 บันทึกเติมเต็ม ณ เดือนแห่งความรัก

๑. ก่อนจะมาเป็น คู่รักวัยดึก

http://gotoknow.org/blog/lanandaman/319227?page=1

๒. ผลิตผลแห่งการ บ่มรัก

http://gotoknow.org/blog/lanandaman/286538

๓. เติมสีสันแห่งรัก ให้กันและกัน

http://gotoknow.org/blog/lanandaman/242590