เพราะเรารักตนเองเราจึงรักคนอื่น ๆ

 

ความรักเกิดขึ้นมาได้ยังไงก็ไม่รู้เมื่อรู้ก็เกิดความรักขึ้นมาแล้ว ตั้งแต่เราเกิดมาลืมตาดูโลกใบนี้ยังไม่รู้ไม่เข้าใจแต่เพราะคุณพ่อคุณแม่รักกันเราจึงเกิดมา  พอจำความได้ก็คือโลกนี้สวยงามยามมีความรัก 

 เราจึงรักท้องฟ้าที่สวยงามยามเช้า ๆ มีสีรุ้งกินน้ำให้มองเห็นเย็นตาพาเย็นใจ  เรารักถิ่นกำเนิดเกิดกายสุขสบายเมื่อหวนคิดถึงบ้านเกิด 

 เรารักสายน้ำตามธรรมชาติมีป่าเขาลำเนาธารใสไหลเย็นเห็นตัวปลา  เรารักชาติกำเนิดของเรา  เรารักศาสนาที่อบรมสอนเราให้มีจิตใจอ่อนโยนมีเมตตาธรรมค้ำจุนโลก 

 เรารักพระราชาผู้ดำรงตนอยู่ในทศพิธราชธรรมเรารักแหล่งเรียนรู้  เรารักพ่อแม่ครูอาจารย์ผู้สอนให้เรารักที่จะเรียนรู้ 

  เรารักเพื่อน ๆ และเรารักคนรักคู่ชีวิตของเรา  และเรามีลูกน้อยรอคอยรักแรกพบในทุกวันเวลาเมื่อตื่นนอนขึ้นมาเจอดวงตาแห่งความรักซึ้งกันและกันมีความผูกพันแม่นเกลียวยึดเหนี่ยวจิตใจในครอบครัว 

 เรารักทุกสิ่งที่เป็นฝ่ายกุศลธรรม  เพราะเรารักตนเองเราจึงรักคนอื่น ๆ และวันนี้ชาวโลกถือว่าเป็นวันแห่งความรัก ( 14 กุมภาพันธ์ 2553 )  เออ...สวัสดีวันแห่งความรักด้วยคนก็แล้วกันนะ...อิ อิ อิ.