วันนี้เป็นวันที่ใครๆ หลายท่านต่างพากันให้ความสำคัญ เค้าเรียกกันว่าวันแห่งความรัก ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมก็เห็นว่าเจตนาดีนะครับที่มีวันนี้ แต่ส่วนใหญ่มักจะตีความหมายไปในทางที่ไม่ถูกไม่ควรเท่าไหร่
เพื่อไม่ให้ตัวเองมีความคิดผิดแปลกไปจากสังคมโดยรวมมากนัก ก็ขอมีความรักร่วมกับเขาสักหน่อยตามแบบฉบับ เทียนส่องแสง

ผ่านมาหลายปี ที่ผมเห็นบัวต้นนี้หยอยเหงาอยุ่ในกระถางเล็กๆ สีดำในมุมหนึ่งของรั้วบ้าน ซึ่งตัวผมเองแหละครับที่ซื้อมันมา ภายหลังจากที่ดอกหมดผมก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันเลยแม้แต่น้อย
จนวันหนึ่งในขณะขับรถกลับบ้าน สายตาก็เหลือบเห็นร้านต้นไม้ข้างทางมีต้นบัววางเรียงรายสวยงาม ใจจึงคิดที่อยากจะปลูกอีกครั้ง

ความคิดที่อยากปลูกนี้วูบเข้ามาพร้อมๆ กับอีกหนึ่งความคิดที่ว่า ..เอ๊ะ เหมือนเราจะมีอยู่หนึ่งต้นที่เคยซื้อมาปลูก เลยตัดสินใจไม่ได้แวะลงไปซื้อตามที่ใจอยากได้ และมุ่งตรงกลับบ้านทันทีด้วยใจที่จดจ่อถึงบัวที่ผมทอดทิ้งมันต้นนั้น

ทันทีที่กลับถึงบ้าน ผมมุ่งตรงไปหลังบ้านทันที่ด้วยใจที่คิดถึงบัวต้นนั้น และแล้ว ผมก็พบกับต้นบัวดังกล่าวในสภาพแคระแกน มีใบเล็กๆประมาณ 1 นิ้วสองใบชูออกมาจากกระถางขนาด 5 นิ้วที่มีน้ำแช่ไว้เน่าๆ
ใจของผมตอนนั้น รู้สึกผิดอย่างมากที่ผมมิได้ดูแลมันเลยแม้แต่น้อย
ผมนำมันออกมาล้างและเปลี่ยนน้ำใหม่ พบว่าดินที่ปลูกก็กลายเป็นขี้โคลนเน่าๆ ผมจึงขับรถออกไปยังร้านบัวอีกครั้ง
ผมไม่ได้สนใจบัวต้นไหนในร้านขายบัวอีกเลย ผมมุ่งตรงไปซื้อดินปลูกบัวและกระถางดินเผาเคลือบขนาดใหญ่พอสมควร และมุ่งหน้ากลับบ้าน

ผมดำเนินการเปลี่ยนดินใหม่ และนำมันใส่กระถางใบใหม่ที่ตอนนี้ มันช่างเป็นอะไรที่ไม่ได้เหมาะสมเอาเสียเลย ต้นบัวเล็กแกน กับกระถาง ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจมันมากกว่าความคิดที่ว่า ต้องพยายามให้มันงดงามและออกดอกมาให้ชื่นชมอีกครั้ง โดยผมลืมไปเสียด้วยซ้ำว่า บัวต้นนี้ดอกสีอะไร
หลายสัปดาห์ ความพยายามของผมก็สัมฤทธิ์ผล

บัวต้นโทรมๆ ต้นนั้นแตกใบใหม่เต็มกระถางและออกดอกงดงามให้ผมได้ชื่นชมอีกครั้ง

ความรัก ที่เกิดขึ้นในหัวใจเรานั้น ก็คงไม่แตกต่างไปจากต้นบัวที่ผมได้เล่ามานี้ ความรักนั้นหากเราจะเห็นคุณค่าของมันเราต้องพยายามแยกความรักนั้นออกมาจากความใคร่ และอย่าพยายามมุ่งหาความรักใหม่เพื่อแทนที่ของเดิมที่มีอยู่ โดยมิเคยดูแลใส่ใจ
เพราะความรักกับความใคร่ ถูกแบ่งกั้นเพียงคำว่า ต้องการ

หากหัวใจ ยังคงต้องการกันและกัน โดยปราศจากความใคร่ถึงแม้จะชั่วขณะจิต และแปรค่าเป็นการดูแลคนที่เรารัก และความรักที่เกิด
หัวใจจะพองโต..ด้วยความสุข
เพราะความรักนั้น ... งดงามเสมอ![]()
เพื่อไม่ให้ตัวเองมีความคิดผิดแปลกไปจากสังคมโดยรวมมากนัก ก็ขอมีความรักร่วมกับเขาสักหน่อยตามแบบฉบับ เทียนส่องแสง
<center>
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266123578.jpg>
</center>
ผ่านมาหลายปี ที่ผมเห็นบัวต้นนี้หยอยเหงาอยุ่ในกระถางเล็กๆ สีดำในมุมหนึ่งของรั้วบ้าน ซึ่งตัวผมเองแหละครับที่ซื้อมันมา ภายหลังจากที่ดอกหมดผมก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันเลยแม้แต่น้อย
จนวันหนึ่งในขณะขับรถกลับบ้าน สายตาก็เหลือบเห็นร้านต้นไม้ข้างทางมีต้นบัววางเรียงรายสวยงาม ใจจึงคิดที่อยากจะปลูกอีกครั้ง
<center>
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266123630.jpg>
</center>
ความคิดที่อยากปลูกนี้วูบเข้ามาพร้อมๆ กับอีกหนึ่งความคิดที่ว่า ..เอ๊ะ เหมือนเราจะมีอยู่หนึ่งต้นที่เคยซื้อมาปลูก เลยตัดสินใจไม่ได้แวะลงไปซื้อตามที่ใจอยากได้ และมุ่งตรงกลับบ้านทันทีด้วยใจที่จดจ่อถึงบัวที่ผมทอดทิ้งมันต้นนั้น
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266124210.jpg>
ทันทีที่กลับถึงบ้าน ผมมุ่งตรงไปหลังบ้านทันที่ด้วยใจที่คิดถึงบัวต้นนั้น และแล้ว ผมก็พบกับต้นบัวดังกล่าวในสภาพแคระแกน มีใบเล็กๆประมาณ 1 นิ้วสองใบชูออกมาจากกระถางขนาด 5 นิ้วที่มีน้ำแช่ไว้เน่าๆ
ใจของผมตอนนั้น รู้สึกผิดอย่างมากที่ผมมิได้ดูแลมันเลยแม้แต่น้อย
ผมนำมันออกมาล้างและเปลี่ยนน้ำใหม่ พบว่าดินที่ปลูกก็กลายเป็นขี้โคลนเน่าๆ ผมจึงขับรถออกไปยังร้านบัวอีกครั้ง
ผมไม่ได้สนใจบัวต้นไหนในร้านขายบัวอีกเลย ผมมุ่งตรงไปซื้อดินปลูกบัวและกระถางดินเผาเคลือบขนาดใหญ่พอสมควร และมุ่งหน้ากลับบ้าน
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266124777.jpg>
ผมดำเนินการเปลี่ยนดินใหม่ และนำมันใส่กระถางใบใหม่ที่ตอนนี้ มันช่างเป็นอะไรที่ไม่ได้เหมาะสมเอาเสียเลย ต้นบัวเล็กแกน กับกระถาง ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจมันมากกว่าความคิดที่ว่า ต้องพยายามให้มันงดงามและออกดอกมาให้ชื่นชมอีกครั้ง โดยผมลืมไปเสียด้วยซ้ำว่า บัวต้นนี้ดอกสีอะไร
หลายสัปดาห์ ความพยายามของผมก็สัมฤทธิ์ผล
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266125939.jpg>
บัวต้นโทรมๆ ต้นนั้นแตกใบใหม่เต็มกระถางและออกดอกงดงามให้ผมได้ชื่นชมอีกครั้ง
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266126023.jpg>
ความรัก ที่เกิดขึ้นในหัวใจเรานั้น ก็คงไม่แตกต่างไปจากต้นบัวที่ผมได้เล่ามานี้ ความรักนั้นหากเราจะเห็นคุณค่าของมันเราต้องพยายามแยกความรักนั้นออกมาจากความใคร่ และอย่าพยายามมุ่งหาความรักใหม่เพื่อแทนที่ของเดิมที่มีอยู่ โดยมิเคยดูแลใส่ใจ
เพราะความรักกับความใคร่ ถูกแบ่งกั้นเพียงคำว่า ต้องการ
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266126315.jpg>
หากหัวใจ ยังคงต้องการกันและกัน โดยปราศจากความใคร่ถึงแม้จะชั่วขณะจิต และแปรค่าเป็นการดูแลคนที่เรารัก และความรักที่เกิด
หัวใจจะพองโต..ด้วยความสุข
เพราะความรักนั้น ... งดงามเสมอ<img src=http://www.bloggang.com/emo/emo21.gif>
วันนี้เป็นวันที่ใครๆ หลายท่านต่างพากันให้ความสำคัญ เค้าเรียกกันว่าวันแห่งความรัก ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมก็เห็นว่าเจตนาดีนะครับที่มีวันนี้ แต่ส่วนใหญ่มักจะตีความหมายไปในทางที่ไม่ถูกไม่ควรเท่าไหร่
เพื่อไม่ให้ตัวเองมีความคิดผิดแปลกไปจากสังคมโดยรวมมากนัก ก็ขอมีความรักร่วมกับเขาสักหน่อยตามแบบฉบับ เทียนส่องแสง
<center>
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266123578.jpg>
</center>
ผ่านมาหลายปี ที่ผมเห็นบัวต้นนี้หยอยเหงาอยุ่ในกระถางเล็กๆ สีดำในมุมหนึ่งของรั้วบ้าน ซึ่งตัวผมเองแหละครับที่ซื้อมันมา ภายหลังจากที่ดอกหมดผมก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันเลยแม้แต่น้อย
จนวันหนึ่งในขณะขับรถกลับบ้าน สายตาก็เหลือบเห็นร้านต้นไม้ข้างทางมีต้นบัววางเรียงรายสวยงาม ใจจึงคิดที่อยากจะปลูกอีกครั้ง
<center>
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266123630.jpg>
</center>
ความคิดที่อยากปลูกนี้วูบเข้ามาพร้อมๆ กับอีกหนึ่งความคิดที่ว่า ..เอ๊ะ เหมือนเราจะมีอยู่หนึ่งต้นที่เคยซื้อมาปลูก เลยตัดสินใจไม่ได้แวะลงไปซื้อตามที่ใจอยากได้ และมุ่งตรงกลับบ้านทันทีด้วยใจที่จดจ่อถึงบัวที่ผมทอดทิ้งมันต้นนั้น
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266124210.jpg>
ทันทีที่กลับถึงบ้าน ผมมุ่งตรงไปหลังบ้านทันที่ด้วยใจที่คิดถึงบัวต้นนั้น และแล้ว ผมก็พบกับต้นบัวดังกล่าวในสภาพแคระแกน มีใบเล็กๆประมาณ 1 นิ้วสองใบชูออกมาจากกระถางขนาด 5 นิ้วที่มีน้ำแช่ไว้เน่าๆ
ใจของผมตอนนั้น รู้สึกผิดอย่างมากที่ผมมิได้ดูแลมันเลยแม้แต่น้อย
ผมนำมันออกมาล้างและเปลี่ยนน้ำใหม่ พบว่าดินที่ปลูกก็กลายเป็นขี้โคลนเน่าๆ ผมจึงขับรถออกไปยังร้านบัวอีกครั้ง
ผมไม่ได้สนใจบัวต้นไหนในร้านขายบัวอีกเลย ผมมุ่งตรงไปซื้อดินปลูกบัวและกระถางดินเผาเคลือบขนาดใหญ่พอสมควร และมุ่งหน้ากลับบ้าน
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266124777.jpg>
ผมดำเนินการเปลี่ยนดินใหม่ และนำมันใส่กระถางใบใหม่ที่ตอนนี้ มันช่างเป็นอะไรที่ไม่ได้เหมาะสมเอาเสียเลย ต้นบัวเล็กแกน กับกระถาง ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจมันมากกว่าความคิดที่ว่า ต้องพยายามให้มันงดงามและออกดอกมาให้ชื่นชมอีกครั้ง โดยผมลืมไปเสียด้วยซ้ำว่า บัวต้นนี้ดอกสีอะไร
หลายสัปดาห์ ความพยายามของผมก็สัมฤทธิ์ผล
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266125939.jpg>
บัวต้นโทรมๆ ต้นนั้นแตกใบใหม่เต็มกระถางและออกดอกงดงามให้ผมได้ชื่นชมอีกครั้ง
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266126023.jpg>
ความรัก ที่เกิดขึ้นในหัวใจเรานั้น ก็คงไม่แตกต่างไปจากต้นบัวที่ผมได้เล่ามานี้ ความรักนั้นหากเราจะเห็นคุณค่าของมันเราต้องพยายามแยกความรักนั้นออกมาจากความใคร่ และอย่าพยายามมุ่งหาความรักใหม่เพื่อแทนที่ของเดิมที่มีอยู่ โดยมิเคยดูแลใส่ใจ
เพราะความรักกับความใคร่ ถูกแบ่งกั้นเพียงคำว่า ต้องการ
<img src = http://www.bloggang.com/data/tiensongsang/picture/1266126315.jpg>
หากหัวใจ ยังคงต้องการกันและกัน โดยปราศจากความใคร่ถึงแม้จะชั่วขณะจิต และแปรค่าเป็นการดูแลคนที่เรารัก และความรักที่เกิด
หัวใจจะพองโต..ด้วยความสุข
เพราะความรักนั้น ... งดงามเสมอ<img src=http://www.bloggang.com/emo/emo21.gif>
มาชมภาพงามๆ ทั้งแสง เงา ... เพราะความรัก งดงามที่การดูแล ขอบคุณค่ะ
ตามคนที่มีความรักในหัวใจมานะครับ
รู้สึกเช่นกัน
ขอบพระคุณ ครับ
จริงๆ ด้วยค่ะ