ชีวิตคนเราเหมือนพรหมลิขิต อยู่ห่างกันคนละทิศ ยังมาพบกันได้ โดยมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นสื่อกลาง

สวัสดีคะ พี่น้องท่านผู้อ่านทุกๆท่านคะ

ผู้เขียนมีความรู้สึกดีใจและตื่นเต้น ที่อยู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ ซึ่งจากการเดาและพอจำเสียงได้บ้าง เดาว่าเป็นน้องครูโย่งแน่นอน เพราะช่วงที่ผู้เขียน เดินทางขึ้นกรุงเทพเพื่อซ้อมรับปริญญา น้องเขาก็โทรเช็ค ถามข่าวคราวตลอด  ว่าวันไหน จะมาแสดงความยินดีด้วย

ผู้เขียนก็มีความรู้สึกเกรงใจ เพราะเพียงซ้อมย่อยก่อนในวันที่ 5-6-7-8 ยังไม่ถึงกับต้องมาแสดงความยินดีในช่วงนี้ก็ได้ แล้วก็จบลากัน ยังไม่ได้รายละเอียด ว่าผู้เขียนมีกิจกรรมอะไรบ้าง พอดีผู้เขียนพึ่งขึ้นกรุงเทพมาเตรียมหาที่พัก ตอนเช้าก็มีรายการที่มหาวิทยาลัยกำหนด ว่าวันนี้ทำอะไรบ้าง โดยมีหนังสือเป็นเล่มแจก ซึ่งในหนังสือมีรายละเอียดตามรหัสตนเอง ว่าในแต่ละเวลา แต่ละวันทำอะไรบ้าง ให้อ่านรายการเอง  และเมื่อว่างเดินเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เพื่อเดินดูสถานที่ ที่กำหนดกิจกรรมในหนังสือ

วันเสาร์น้องครูโย่งโทรมาอีกครั้ง ผู้เขียนก็ว่าน้องจะโทรเรื่องอะไรน้า... พี่สุครับ ผมจะชวนไปเที่ยวชมเกษตรแฟร์  ตอนแรกก็เกรงใจมาก เลยถามว่า น้องปุ๊ลิ ไปด้วยไหม น้องครูโย่งเลยว่า ไปซิ จะคุยกับน้องปุ๊ลิไหม น้องปุ๊ลิ ก็อยู่ใกล้ๆน้องครูโย่งนี่แหละ  ผู้เขียนก็เลยรับปากไป  OK คะ ไปก็ไป  เคยเห็นแต่น้องทั้งคู่ในบล็อค เห็นตัวเป็นๆ ก็น่ารักทั้งคู่ เหมาะสมกันมาก ดูแล้วก็มีความสุขกับทั้งคู่ด้วย

มีใครน้า.....บอกน้องครูโย่ง เหมือน  ปอยฝ้าย  พี่น้องทุกท่านที่อ่านตัดสินเองก็แล้วกันคะ  เมื่อน้องทั้งคู่ได้บอกว่านั่งแทกซี่ เข้าไปหาในมหาวิทยาลัย ผู้เขียนกลัวไม่เห็นกัน เลยมารอรับที่ตรงถนนปากทางในมหาวิทยาลัย  สำหรับผู้เขียนเอง พักอยู่ที่โรงแรมราชภัฏแกรนวิวในมหาวิทาลัย คืนละ 800 บาท แชร์กันคะ ห้องเต็มไม่ว่าง เลยต้องนอนรวมกันหลายๆคน 

โรงแรมราชภัฏแกรนวิว  ที่มีไว้ให้นักศึกษา และบรรดาครูอาจารย์ที่อยู่ไกล และใครก็ได้  ประสงค์จะมาพัก ชั่วคราว เมื่อมีธุระจำเป็น โรงแรมนี้สร้างขึ้น จุดประสงค์ก็เพื่อให้น้องบัณฑิตที่เลือกเรียน วิชาการจัดการบริหารโรงแรม ได้ประสบการณ์ตรงจากโรงแรมของจริงคะ  ผู้เขียนพักอยู่ชั้น 5

เรานั่งแทกซี่ ไปจอดที่งานเกษตรแฟร์ รถมากมาย คนก็มากมาย เพราะเป็นวันสุดท้าย  เราก็ชมผ่านไปทีละซุ้ม ไม่มีว่างเว้น  คนแออัดจริงๆ มีคนบอกว่า  ระวังคนล้วงกระเป๋า  

เรื่องนี้  ถ้าอยากดูอีกส่วนหนึ่ง เป็นบทความหนึ่งของน้องครูโย่งเขียน สามารถอ่านได้  แล้วนำมาปะติดปะต่อกันก็ได้คะ

http://gotoknow.org/blog/yong2551/334511  บล็อคน้องครูโย่งคะ

มาตามเรามาดูบรรยากาศ มีทุกเพศทุกวัย สินค้ามากมาย ที่เกี่ยวกับผลิตผลทางการเกษตร พร้อมเครื่องมือทางการเกษตรที่พัฒนา ตามโลกยุคโลกาภิวัฒน์

น้องปุ๊ลิ เป็นคนถ่ายภาพ จึงมีเพียงผู้เขียนกับน้องครูโย่ง 2 คน ชู 2 นิ้ว ทำตามน้องครูโย่งและน้องปุ๊ลิแหละคะ  เหมือนทำอะไรก็จะให้กำลังใจกันเสมอ สู้ สู้ คะ

อย่าอิจฉาเชียว อบอุ่นในมิตรภาพที่ไร้พรมแดนจริงๆ น่ารักมากคะ

นี่แหละคะ เก็บภาพบรรยากาศ มารวมๆกัน ที่เห็น ถ่ายภาพจากกระจกคะ ต้องปิดแฟลชไลท์คะ  ถ้าเปิดมันจะสะท้อนแสง ไม่เห็นภาพคะ ถ้าไม่ถ่ายแบบนี้ ก็ไม่ได้ตนเองด้วย เห็นหน้าน้องปุ๊ลินิดเดียว  ตกขอบไปแล้วคะ  มีความสุขมากๆคะ

งานยิ่งใหญ่มากคนก็เยอะ น่าจะพลัดหลง แต่คนที่สูงโย่งมีส่วนได้เปรียบหาง่าย และวันนี้เป็นวันสุดท้าย ทุกเต้นท์ ที่มีของยังขายไม่หมด ลกแลกแจกแถม ชิมฟรี โดยเฉพาะร้านอาหาร ตั้งไว้ ให้คนมาชิมแล้วติดไม้ติดมือกลับไป น้องครูโย่งพาผู้เขียน ชิมไปเรื่อยๆหมดทุกร้าน ที่เขาให้ชิมคะ อิ่มเลยคะ อิ่มพอดี เข้าใจพา

กลัวหายต้องเกาะกันไปเป็นกลุ่ม ผู้เขียนได้เข็มขัดทำด้วยมือ น้องปุ๋ลิได้กางเกง

จะเห็นว่าน้องทั้งคู่มีสัญญาลักษณ์ ชู 2 นิ้ว อยู่ด้วยกันเสมอ นั่นคือให้กำลังใจกัน

คนก็มาก ตามจริง น้องทั้งสองคน ไม่ห่างผู้เขียนเลยกลัวพลัดหลง บริการน้ำ ขนม นมเนยตลอด ประทับใจมาก และคิดว่า คู่รักทั้งหลายคู่นี้ มีคู่นี้น่ารักและประทับใจจริงๆ ไปด้วยกันได้ และรู้สึกว่าน้องครูโย่งตามใจ น้องปุ๊ลิมากทีเดียว น่าอิจฉาจริงๆ และน้องปุ๊ลิ ก็เป็นคนน่ารักจริงๆ ใจดีด้วยคะ ชนะใจตรงนี้เอง

ของเล่นก็แปลกๆ ว่าจะซื้อมาให้น้องเด็กมะเร็งเล่น มันน่าเกลียดเกินไป สำหรับดอกกล้วยไม้ สวยมากๆเลย คิดถึงน้องแดง ถ้าเห็นสงสัยเหมาหมด สวยจริงๆ

ปลาก็น่ารักน่าเลี้ยง น่าเรียนรู้ เต่าน้อย กุ้ง แต่คงไม่มีเวลา เดี๋ยวปลา กุ้ง น้อยใจ กระโดดออกมาตายนอกอ่างน้ำ ด้วยน้อยใจที่เลี้ยงแบบทิ้งๆขว้างๆ ตามที่เคยเห็น ปลาทองมาตายนอกอ่างจริงๆ คนน้อยใจยังกระโดดตึก ปลาก็มีหัวใจนะ ปลาก็อาจกระโดดจากอ่างเลี้ยงได้เช่นกัน  อย่าให้ปลาน้อยใจเชียว บางตัวราคาแพงมากคะ

พี่น้องคะ ลูกมะนาว ลูกเท่าส้มเกลี้ยง  แล้วก็มีมะนาวลูกเล็กมากๆเลยคะ แล้วที่ต่อจากรูปลูกมะนาวนั้น 

เป็นต้นไม้ดอกคนละชนิด แต่นำมาต่อก้านกิ่ง เป็นดอกเฟื่องฟ้ากับต้นอะไรน้า...ผู้เขียนยังนึกชื่อไม่ออก เมื่อนำมาต่อก้านใส่กิ่ง มันสามารถเจริญเติบโต  ออกดอก ออกใบ ตามชนิด แซมกันออกมา ผู้เขียนทึ่งมาก  ที่สามารถเอาดอกไม้มาร่วมต้น ร่วมก้าน ร่วมกิ่งได้ ร่วมราก เจริญเติบโตมาด้วยกันได้คะ สามารถเพาะ ขายได้ ได้ราคาดีทีเดียว  ขายไอเดีย ความสามารถคะ ไม่ทราบว่ามีการจดลิกขสิทธิ์หรือเปล่า

รูปแรกขายเลนสายตาใส่ให้แอบแบ้ว ตาโตเหมือนสาวเกาหลี คู่ละ 380 ผู้เขียนไม่กล้าลองคะ รูปที่สอง เสื้อซับในแบบใส่แล้วหุ่นดี  แล้วภาพที่สาม เสื้อชั้นใน ยังมีสีเหลืองสีแดง ให้เลือกข้างอีกคะพี่น้อง แล้วแต่ใครชอบสีไหน แล้วก็มีกล้วยหวีใหญ่สวยมาก กระเป๋าสานไม้ไผ่ ห้ามจับ สีจะออก แล้วก้เครื่องมือพรวนดิน ย่อยพืชเพื่อทำปุ๋ยหมัก แล้วก็เครื่องมืออัดอิฐแดง ก่อสร้างบ้าน

 เครื่องสีข้าวขนาดเล็ก สีเฉพาะที่จะบริโภคส่วนตัว  เครื่องบดพืชเพื่อหมักทำปุ๋ย มีแล้วสามารถทำปุ๋ยหมักขายได้ ขอแต่ว่าทางการ อย่าบอกว่าเป็นปุ๋ยปลอมก็แล้วกัน  เมื่อส่งเสริมให้ชาวบ้านทำปุ๋ยเองด้วยวิธีการหมัก แล้วบอกว่า ปุ๋ยปลอม 

ชุดนี้ผู้เขียนจองจริงๆคะ แต่ไม่ได้ใส่เอง กะว่าจะใส่ห่อของขวัญวันแต่งงานให้ใครน้า....เซอร์ไพร์เล่นๆ  อิอิ สวยดี เซ๊กซี่ด้วยนะคะ ราคาก็ไม่แพงคะ นะปุ๊ลิ

เกษตรไม่มีแบ่งสี  น่าใส่ทั้งสองสีเลยนะคะน้องปุ๊ลิ

เหนื่อยมากเลยคะ เพราะงานพื้นที่กว้าง คนก็แออัด เลยมานั่งพักเหนื่อยคะ น้องครูโย่ง น้องปุ๊ลิ ว่านั่งพักก่อน ท้องว่างแล้ว จะพาไปทานหมูกะทะ คงทานได้เยอะ เพราะเสียพลังงานในการเดินมากแล้ว ภาพนี้น้องปุ๊ลิไม่มีแสดงว่าเป็นคนถ่ายภาพคะ

ผู้เขียนชอบมากๆคะ โดยเฉพาะดอกกล้วยไม้ หลากหลายมากทั้งรูปแบบและสีสัน เห็นแล้วอดคิดถึงน้องแดง น้องเกด คนที่ชอบเลี้ยงกล้วยไม้กัน

ได้เวลา มัน มันแล้วคะ ทานเนื้อกะทะคะ น้ำหนักขึ้นแน่ๆเลย ดูซิหน้ามัน หรือหน้ามึน กันคะ น้องครูโย่ง สู้ สู้ อีกแล้วคะ โอโฮ น้องครูโย่งแชมเลยคะ ผู้เขียนกินไม่ค่อยได้มาก ไปสนใจตำมะละกอคะ แซบจริงๆๆๆๆ มีการบอกพี่สุ หน้าเด็ก

อร่อยแซบๆ  แล้วก็สู้ๆคะ มัน ๆ   หน้ามัน เพราะร้อนไอเตาคะ

เหมาะสมกันมากเลยคะ น่ารักจริงๆ

 

 ตัวอย่างดอกไม้ลอยฟ้า ปลูกในกล่องไม่ต้องใช้ดินคะ ก็ปลูกได้

 อุปกรณ์ปลูกดอกไม้ลอยฟ้า ไม่ต้องอาศัยปลูกในดิน ประดับเลื้อยตามความประสงค์  ดอกไม้สีชมพู บังคับมันได้คะ ทึ่งๆ

บรรยากาศในร้านเนื้อหมูกะทะคะ อือ..น้องครูโย่ง อิ่มจริงๆ  อิ่มทั้งท้อง อิ่มทั้งใจ  อย่าว่าแต่พี่สุเลย เราก็อิ่มๆๆๆๆ  พี่สุขอขอบคุณน้องๆทั้งคู่มากนะคะ ได้ข่าวว่ามาขอนแก่น ร่วมกิจกรรมมะเร็ง  พี่สุก็อยู่ช่วงเหนื่อยมากเลยคะ ไม่ได้ติดต่อหาเลย  ขอให้เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพนะคะ สำหรับกิจกรรมมะเร็งที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คงจะมีโอกาสหน้าอีกนะคะ  น้องๆนางฟ้าทั้งหลาย ช่วงนี้ สว. เหนื่อยเหลือเกินคะ คงจะต้องยก ชู 2 นิ้ว ให้ตนเองตลอด เหมือนน้องทั้งสองคะ  ขอให้ทุกๆคน สู้ สู้ กับกิจกรรมในชีวิต ที่มีแต่ละบทบาทไปพร้อมๆกันคะ

ชีวิตเหมือนละครนะคะ

 

โย่งจริงๆคะ ขนาดเพื่อนพี่สุผู้หญิงทางขวามือ ที่มาเป็นเพื่อนว่าสูงโย่งแล้ว น้องครูโย่ง ยังโย่งมากกว่าเขาอีกคะ  สงสัยดื่มนมเยอะ ตอนเป็นเด็กใช่ไหมคะ  ร่วมแชร์ความสูงคะ  น้องปุ๊ลิถ่ายภาพ เลยไม่มีในภาพ ถ้ามีแพ้ความสูงแน่นอนคะ

ยืนตามลำดับไหล่ความสูงคะ  ไอติมมะพร้าวสด ชื่นใจจริงๆคะ

เอาความน่ารักสู้ สู้  นะคะ แฟนใครนะ ใจดีด้วย น้องครูโย่งโชคดีจังเลย ที่มีคนเข้าใจ และคอยให้กำลังใจ เทคแคร์ ห่วงใยกัน เป็นช่วงที่ไม่มีวันลืม ในมิตรภาพที่ดีดีมีต่อกัน ประทับใจ มากๆเลยคะ ขอบคุณนะคะ

ดูซิคนมาเที่ยวมากไหมคะ  เหนื่อยแล้วน้องทั้งคู่เลี้ยงไอติมมะพร้าวสดคะ  รู้สึกว่าเขามีเทคนิค ในการเอากะลามะพร้าวสดๆ มาใส่ไอติม พร้อมมีมะพร้าวสด ขูดลอกออกให้แล้ว พร้อมที่จะทานเนื้อหวานๆสดๆได้  ทานแล้วชื่นใจคะ น้องครูโย่งถือ 2 ถ้วย ให้น้องปุ๊ลิ ไปถ่ายรูปคะ

ภาพด้านล่าง กิจกรรมที่นักศึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ให้คนชมงานมีส่วนร่วมด้วย  ใครมีตั๋วจำนำ ให้เอามาโชว์จะได้กระเป๋า ไม่มีใครมาโชว์

เปลียนใหม่  ใครมีธนบัตร ที่ลงท้าย ด้วยเลข 69 เผอิญว่าผู้เขียนพกเงินมาก กว่าจะเห็นใบนั้น  คนอื่นเขาไปรับก่อนแล้วคะ  ร่วมสนุกเฉยๆ ไม่เป็นไรคะ

พี่สุเร็ว ๆๆๆหาเงินที่ลงท้ายด้วย 69(งานครั้งที่ 69)  เอากระเป๋ากันทันเขาไหมนี่ มีกิจกรรมคะ เห็นไหมด้านหลังภาพมีนักศึกษาเกษตร2คน ให้คนที่มาเที่ยว ได้มีส่วนร่วม ใครมีตั๋วจำนำบ้าง น้องครูโย่งบอกมี แต่หายไปพร้อมกับกระเป๋าตัง

ปรากฏว่าไม่มีใครมีตั๋วจำนำคะ รวยๆกันหมด เขาเลยบอกว่า ใครมีแบงค์ลงท้ายด้วยเลข 69 มารับกระเป๋าคะ มีคนมารับแล้วคะ ผู้เขียนก็มี แต่ใช้เวลาหา นานมาก ไม่ทันคะ เขามารับแล้วด้านหลังคะ ผู้เขียนก็กลับมากินไอติมต่อคะ

 สว.ไม่ทันคะ

ไม่ทันแล้ว พี่สุกินไอติมก่อนคะ  เห็นไหมมีคนมาเอากระเป๋าก่อนเราแล้ว

วันที่  12 กุมภาพันธ์ ถัดมาอีหลายวัน หลังจากกลับวันที่ 8 วันที่ 11 ขึ้นกรุงเทพใหม่อีก ลงมากระนวน วันที่ 13  วันที่ 18 เตรียมขึ้นอีก คราวนี้ไปกลับเลยคะ

ข้างล่าง ซ้อมใหญ่ วันที่ 12 กุมภา

ภาพบรรยากาศ ซ้อมรับปริญญาใหญ่ เหมือนรับจริงคะ

ดู สว..ใส่ชุดนักศึกษาคะ ถ่ายรูปกับเพื่อนๆ

ชัยโย มีเวลาออกนอกกรอบบ้างแล้วคะ พี่น้อง ดูลีลาซิ ห่วง สว.จริงๆๆๆ

บรรยากาศ และความภาคภูมิใจ ในที่สุด ความมุ่งมั่นก็สำเร็จลงได้ด้วยดี

ได้เกียรตินิยม อันดับ 2 คะ พี่น้อง ชิว ชิว ชัวร์ ชัวร์

ผู้เขียนก็กระโดดขาเดียว ชัยโย ได้รับปริญญาอีกแล้วคะ พร้อมทั้งเพื่อนๆที่เรียนด้วยกันคะ  คอยติดตามเก็บตกวันรับปริญญาในบทต่อไปคะ รับจริงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ขึ้นกรุงเทพอีกแล้วคะ แล้วจะนำภาพวันรับปริญญามาให้ชมอีกคะ สนใจว่าผู้เขียนเรียนแบบไหน เรียนอะไร สามารถอ่านจากบทความที่เคยเขียนมาแล้ว เกี่ยวกับการเรียน การศึกษา สว.ต้นแบบคะ

http://gotoknow.org/blog/lelaxy/217619 นักศึกษาต้องการปริญญาใจ

http://gotoknow.org/blog/lelaxy/188949 มหาวิทยาลัยชีวิต ราชภัฏพระนคร

http://gotoknow.org/blog/lelaxy/217618 ทำไมต้องเรียนมหาวิทยาลัยชีวิต

มีความสุขกันทุกๆคนนะคะ  นะคะ  55555555 ชัยโย

 

 ดึกอีกแล้ว ขอจบก่อนนะคะ   มีความสุขทุกๆท่าน รำรวยในวันตรุษจีนนะคะ