ยิ่งดึก ยิ่งหนาว ร้าวรานจิต
มุ่งเฝ้าคิด ถึงมิ่งมิตร จิตจางหาย
ถึงห่างไกล ก็ห่าง แต่เพียงกาย
แต่ดวงใจ มิวาย คิดถึงเธอ
*****
เธอที่เคย เป็นคนดี ศรีเขตคาม
ศรีสยาม แห่งจินต์ ถิ่นเสนอ
พัฒนา ถิ่นไกล ใกล้เจอะเจอ
คิดถึงเธอ กายของเธอ ไกลแสนไกล
*****
วอนคุณพระ รัตนะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์
คุ้มครองมิตร จิตสะอาด กายสดใส
ให้หมดทุกข์ หมดโศก และโรคภัย
ยามห่างไกล วอนดวงใจ ให้สุขกัน
*****
ยามกลางวัน ให้เธอ จิตแจ่มจิต
มีสมอง มีคิด จิตสร้างสรรค์
ใครจะเข่น ใครคิดฆ่า ก็ช่างมัน
ใจสวรรค์ ด้วยทำดี ไม่มีภัย
*****
สวัสดีค่ะ...พี่ครูอ้อย
...กิ่งไผ่ฯชอบจัง...ที่มีเพื่อนนักกลอนยามดึก...
...แล้วกิ่งไผ่ฯจะไปบอกคุณ "ฝนแสนห่า" ว่า ที่นี่ ยังมีมนต์เสน่ห์แห่งราตรีที่งดงาม...
สวัสดีค่ะ น้อง
กิ่งไผ่ใบหลิว
ราตรีที่นี่ เหงา แต่ งดงามเสมอ
ยินดี ที่เข้าร่วมมุมประพันธ์ด้วยกัน นะคะ